Yarım kalmış bir dünyada, yarım kalan her şey gibi bende yarımım şimdi…
Kalbimde ise diğer yarımı kaybetmemim acısı. Onu bulabilmek için çabalarken karşıma çıkan kapılar hep kapalı!... Elimdeki anahtarlarsa hep kırık hep yarım.
Şimdi sonradan ama olmuş bir çift göz gibi aydınlığımı arar oldum. Bulduğum sandığım aydınlık her şeyimdi ama yenik düştüm karanlığa.
Gün geldi çölde su yağmurda ateş ararken buldum kendimi. Heyhat! Ne su vardı yangını söndürecek, ne de bir kıvılcım gözyaşımı kurutacak. Sanki bütün yağmurlar ateşleri söndürmüş bütün çöller suları çekmişti içine. Sonra “boşuna” dedim. Aramak neyi aradığını bilmeden
Kalbimde ise diğer yarımı kaybetmemim acısı. Onu bulabilmek için çabalarken karşıma çıkan kapılar hep kapalı!... Elimdeki anahtarlarsa hep kırık hep yarım.
Şimdi sonradan ama olmuş bir çift göz gibi aydınlığımı arar oldum. Bulduğum sandığım aydınlık her şeyimdi ama yenik düştüm karanlığa.
Gün geldi çölde su yağmurda ateş ararken buldum kendimi. Heyhat! Ne su vardı yangını söndürecek, ne de bir kıvılcım gözyaşımı kurutacak. Sanki bütün yağmurlar ateşleri söndürmüş bütün çöller suları çekmişti içine. Sonra “boşuna” dedim. Aramak neyi aradığını bilmeden
Aydınlık, ateş, su… Hayır! Hayır! Hiç biri diğer yarım değildi.
Acıydı sanki hasretti, ayrılıktı, ölümdü.
Ben mecnun Leyla yârim
Ben mecnun Leyla yarım.
“belki” dedim içimden sonra “ Keşke”
Bir köle gördüm gözü yaşlı, kırık ve içi yanık sahipsiz yarım.
Anladım ki;
Ben Züleyha Yusuf'a köleyim
Ki Züleyha'ysam ben efendiliği neyleyim
Acıydı sanki hasretti, ayrılıktı, ölümdü.
Ben mecnun Leyla yârim
Ben mecnun Leyla yarım.
“belki” dedim içimden sonra “ Keşke”
Bir köle gördüm gözü yaşlı, kırık ve içi yanık sahipsiz yarım.
Anladım ki;
Ben Züleyha Yusuf'a köleyim
Ki Züleyha'ysam ben efendiliği neyleyim
