Bir yerlerde tıkanıp kaldığın da hayat, soluk almak güçleştiğin de, y...üreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığın da ayaklarını, dağlara dönmeli yüzünü insan....
Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak. Yeni keşifler yapacak, yeni insanlarla tanışmalı... Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa gerçekleştirmeyi denemeli. Her geçen gece ve gündüzün, sizi ölüme bir gün daha yaklaştırdığını, zamanın bir nehir, kendinizin bir sal olduğunu unutmayın ve o sal dursa da yolculuğunuzun devam ettiğini aklınızdan çıkarmayın.
Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler, her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, değistirmeye çalışmalı bir şeyleri. Küçük şeylerle başlamalı belki !... Örneğin ;... Birkaç durak önce servisten veya otobüsten inip, yürümeli eve kadar... Yüreğine takmalı güneş gözlüklerini ve gördüğünü his edebilmeli. Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce, değerli olabilmeli hayat !...
Para kazanmak amacıyla sağlığını harcamamalı ve bu yüzden de daha sonradan kazandığı paraları geri sağlığına harcamamalı. İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için !... Başkasının yerine koyabilmeli kendini !... Ağlayan birine"gül", inleyen birine "sus" dememeli !...
Ağlayana "omuz", inleyene "çare" olabilmeli !... Şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı sevgisiz, soysuz kalarak ! "Diken"i yüzünden hesap sormak yerine "gül"den, derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine... Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamali saçlarını... Kar'da, Yağmur'da "sevincine, coskusuna", Firtına'da, Boran'da "öfkesıne, isyanına" ortak olabilmeli doğanın ! Bir çocuğun ilk adımlarnda umudu, bir gencin düşlerinde geleceği, bir yaşlının hatıraların da geçmişi görebilmeli !... Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli !... Ama küçük, ama büyük her hayal kırıklığı, her acı, bir fırsat yaşamadan yeni bir şeyler öğrenebilmek için kaçırmamalı !...
Çünkü ;... Hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için, hiç çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin-dertlilerin, ağlamayı bilmiyorsan, neşesizdir kahkahaların, merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların... Ne herkesi düşünmekten kendini, ne de kendini düşünmekten başkalarını unutmamalısın !... Bilmelisin çok kısa olduğunu hayatın. Hep vermek ya da hep almak için, sadece anlatacak bir şeylerin olduğunda değil, söyleyecek bir sey bulamadığında da dinleyebilmeli !... Aklı ve kalbiyle katlabilmeli sohbetlere... Hafızası olmalı insanın ;... Hiç değilse aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için !...
Soruları olmalı, yanıtlar bulmak için bir ömür harcayacak !... Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak !... Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi ama, sevgisini sadece hak edene vermesini bilmeli. Kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin... Zaman bulabilsin ;... Bir teşekkür, bir elveda için...
Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer ;... Asla vazgeçmemeli "yaşamak", "sevmek", ve "öğrenmek"ten... Çünkü ;... Hayat bizlere ders vermeden sınav yapan en zalim öğretmenimizdir... Gülü kıymetini bilene vereceksin, kalbinide seni daima sevene. Ama, herkesi sevemeyeceğini de, her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan !... Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi... İnsan ömrünü, zamanın ninnisiyle geçirmemeli bu güzelim ve bize bir defa verilen hayatı !...
alıntı