YOLCULUK VE ARKADASLIK
Bir kimse yolculuga, hacca, harbe gitmek yahut bir evden bir baska eve çikmak istese, yahut bir isinin olmasini dilese önce iki rekat namaz kilarak, sonra hâcetini dilemesi uygun olur.
Vâsitalara binerken Bismillâhi mecrâhâ ve mürsâhâ inne rabbî le gafûrurrahiym demelidir.
Yolculuktan dönünce iki rekat namaz kilip, Âyibûn, tâibûn, âbidûn, hâmidûn
demesi uygun olur.
Zîrâ Peygamber Efendimizin (s.a.v) böyle yaptigi bildirilmistir.
Bir yolculuga çikinca, kendinden baska reîs olacak varsa reîs olmamalidir. Suraya inelim, suraya konalim. diye emir ve isâret etmemelidir. Sükût etmeye, iyi arkadasliga, kardesleri, dostlari ve yoldaslari için faydasi çok olan seyleri yapmaya devam etmelidir. Yolculuk esnâsinda dedikodudan sakinmalidir. Yirtici hayvanlarin bulunduklari yere ve yol üstüne konaklamamali, kenara çekilmelidir. Yolcu olan bir kimse, inecegi veya konaklayacagi, oturacagi veya uyuklayacagi bir yerde Eûzü bikelimâtillâhit tâmmâti küllihâ min serri mâ haleka duâsini okumalidir.
Her ne zaman korksa bu duâyi okuyup, Allâhü Teâlâya siginmalidir.
En güzel yolculuk, kötü sifatlardan kurtulmak, iyi ahlâk ile ahlâklanmak, takvâsini, zühdünü, verâini düzelterek, nefsin arzu ve isteklerinden kurtulup, Allâhü Teâlânin rizâsini kazanmak için olan yolculuktur.
Bir kimse yolculuga çikmak arzu edince, önce hisimlarini, ana ve baba, dede, nine, teyze, hala ve bunlarin hükmünde olanlari râzi ve hosnûd etmelidir. Seferde kalacagi müddet içinde çoluk çocugu için onlarin islerini görecek, gözetecek bir kimse tayin etmelidir. Yahut çoluk çocugunu da beraber götürmelidir.
Yolculukta her hususta arkadaslari ile, güzel geçinmeli, onlari güzel idâre etmeli, darilma, inat etme, münâkasa etmeyi terk edip, berâberlik, ülfet, sevgi ve yakinlik duymalidir.
Yolculukta arkadaslarina ve yaninda bulunanlara hizmet etmelidir. Zarûret olmaksizin bir baskasina hizmet ettirmemelidir. (F-14
Bir kimse yolculuga, hacca, harbe gitmek yahut bir evden bir baska eve çikmak istese, yahut bir isinin olmasini dilese önce iki rekat namaz kilarak, sonra hâcetini dilemesi uygun olur.
Vâsitalara binerken Bismillâhi mecrâhâ ve mürsâhâ inne rabbî le gafûrurrahiym demelidir.
Yolculuktan dönünce iki rekat namaz kilip, Âyibûn, tâibûn, âbidûn, hâmidûn
demesi uygun olur.
Zîrâ Peygamber Efendimizin (s.a.v) böyle yaptigi bildirilmistir.
Bir yolculuga çikinca, kendinden baska reîs olacak varsa reîs olmamalidir. Suraya inelim, suraya konalim. diye emir ve isâret etmemelidir. Sükût etmeye, iyi arkadasliga, kardesleri, dostlari ve yoldaslari için faydasi çok olan seyleri yapmaya devam etmelidir. Yolculuk esnâsinda dedikodudan sakinmalidir. Yirtici hayvanlarin bulunduklari yere ve yol üstüne konaklamamali, kenara çekilmelidir. Yolcu olan bir kimse, inecegi veya konaklayacagi, oturacagi veya uyuklayacagi bir yerde Eûzü bikelimâtillâhit tâmmâti küllihâ min serri mâ haleka duâsini okumalidir.
Her ne zaman korksa bu duâyi okuyup, Allâhü Teâlâya siginmalidir.
En güzel yolculuk, kötü sifatlardan kurtulmak, iyi ahlâk ile ahlâklanmak, takvâsini, zühdünü, verâini düzelterek, nefsin arzu ve isteklerinden kurtulup, Allâhü Teâlânin rizâsini kazanmak için olan yolculuktur.
Bir kimse yolculuga çikmak arzu edince, önce hisimlarini, ana ve baba, dede, nine, teyze, hala ve bunlarin hükmünde olanlari râzi ve hosnûd etmelidir. Seferde kalacagi müddet içinde çoluk çocugu için onlarin islerini görecek, gözetecek bir kimse tayin etmelidir. Yahut çoluk çocugunu da beraber götürmelidir.
Yolculukta her hususta arkadaslari ile, güzel geçinmeli, onlari güzel idâre etmeli, darilma, inat etme, münâkasa etmeyi terk edip, berâberlik, ülfet, sevgi ve yakinlik duymalidir.
Yolculukta arkadaslarina ve yaninda bulunanlara hizmet etmelidir. Zarûret olmaksizin bir baskasina hizmet ettirmemelidir. (F-14
