- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Yorgun Yüregimle
Yüreğimden yoruldum ve
sürekli maske takanlardan
içim kan ağlarken
insanlara gülmekten yoruldum
çok sinirliyken bile
sakin olma zorunluluğundan yoruldum
hıçkırarak ağlamak isterken
gözyaşlarımı içime akıtmaktan
delice severken içimden dağlara, denizlere,
hoyratça esen rüzgara, toprağa kuşlara
seviyorum diye haykırmak isterken
susturulmaktan yoruldum
mavinin her tonunda kaybolmak isterken
siyaha esir olmaktan yoruldum
yüreğimden yoruldum...
Hep güçlü olmak ne zordur
hep sorumluluk sahibi olmak,
her zaman haklı olmak,
herşeyi bilmek zorunda olmak
ruhum yoruldu
çoçukken genç olmak,
gençken olgun olmak,
olgunken herşeyi bilmekten
çabuk tükettim ömrümü...
Yarınlarımı,
umutlarımı,
duygularımı
geri dönüşü olmayan bir tüneldeyim
oyunun adı yaşammış
başrolde ben
yardımcı oyuncular,özlem,dertler gam yükü
senaryo konusu,
herşeye rağmen mutlu olma becerisi
ve oyun bitti,perdeler indi ışıklar söndü
yüreğimden yoruldum...
Artık tutunduğum
güvendiğim
yanındayken kendim olduğum
maske takma ihtiyacı hissetmediğim
ağlamak istediğimde özgürce ağladığım
haykırmak istediğimde
avaz avaz haykırdığım
bir SON(lar)
artık oyunun ikici perdesini açtım
kendimden yorulduğum yerde dertleri buldum
ve gidemedim,
öylece kalakaldık yorgun 'YÜREĞİMLE'
alinti
Yüreğimden yoruldum ve
sürekli maske takanlardan
içim kan ağlarken
insanlara gülmekten yoruldum
çok sinirliyken bile
sakin olma zorunluluğundan yoruldum
hıçkırarak ağlamak isterken
gözyaşlarımı içime akıtmaktan
delice severken içimden dağlara, denizlere,
hoyratça esen rüzgara, toprağa kuşlara
seviyorum diye haykırmak isterken
susturulmaktan yoruldum
mavinin her tonunda kaybolmak isterken
siyaha esir olmaktan yoruldum
yüreğimden yoruldum...
Hep güçlü olmak ne zordur
hep sorumluluk sahibi olmak,
her zaman haklı olmak,
herşeyi bilmek zorunda olmak
ruhum yoruldu
çoçukken genç olmak,
gençken olgun olmak,
olgunken herşeyi bilmekten
çabuk tükettim ömrümü...
Yarınlarımı,
umutlarımı,
duygularımı
geri dönüşü olmayan bir tüneldeyim
oyunun adı yaşammış
başrolde ben
yardımcı oyuncular,özlem,dertler gam yükü
senaryo konusu,
herşeye rağmen mutlu olma becerisi
ve oyun bitti,perdeler indi ışıklar söndü
yüreğimden yoruldum...
Artık tutunduğum
güvendiğim
yanındayken kendim olduğum
maske takma ihtiyacı hissetmediğim
ağlamak istediğimde özgürce ağladığım
haykırmak istediğimde
avaz avaz haykırdığım
bir SON(lar)
artık oyunun ikici perdesini açtım
kendimden yorulduğum yerde dertleri buldum
ve gidemedim,
öylece kalakaldık yorgun 'YÜREĞİMLE'
alinti
....
