Yeniden Doğuş

Yorgunum..

Yorgunum,
Gide gide bitmedi yollarım.Sırtımda heybesi geçmişin, yakamda izi günahların? Ne dağlar görmedim , ne ovalar engebesiz?Sanki sonsuza uzanan bir mavi karanlıktayım.
Yorgunum,
Gitmekten değil yorgunluğum, ne mevsimden, ne havadan, ne gökten?En masum görünen insanların yalancılığından yoruldum.Yoruldum benciliği yaşamdan sayanlardan.Işığa karanlık bakanlardan?Kendimi onlarda bulmaktan yoruldum, savaşa yenik başlamaktan.Belki de savaşın içinde kaybolmaktan korkuyorum ,
yürürken kaybolmaktan?
Yorgunum,
Bir bıçak sırtında yaşamaktan?Göğsümde tıkanmış bir öksürük gibi, güneşe özlemle bakarken ,üşümekten? Yarınlara umutsuz, sorumluluğu yüzünde taşıyan , analı babalı kimsesiz çocuklarda eridim yürürken?İnadına yaşayan analarla büyüdüm, sessizliğe mahkum haykıran babalarda yitirdim çocukluğumu?
Yorgunum,
Beyaz, temiz bir çarşafta uyumak istiyorum?Umudu yaşatan cümlelerle örtünmek istiyorum.Gözlerinde çığlık çığlığa mutluluk fışkırtsın istiyorum sevdiklerim.Çağlayanlar gibi? Dalıp gideyim seslerinde,yüzlerinde bulayım nefesimi.Neredeyse, hangi geçtiğim yolda kalmışsa, geri dönmeye razıyım, yeniden yürümek pahasına?Yorgunluğumu unutmak pahasına?Mutluluğu onlar bulsun da?
Yorgunum,
Gitsem, gitsem, bitmeyecek masalım?Gökten hiç düşmeyecek elmalarım...

alıntı​