Gün olur lal olur dilin;inat eder kelimeler cümle küramazsın,her şey sanki biraz eğreti duruyordur işte öyle bir gece bu gece
Ben bende ki seni sevdim
Sen bende ki seni
Sende ki sen değildi,bende ki sen
Sana bende ki seni ve bende ki beni verdim
Paslı kilitleri kırarak
Bende senden başka ben kalmadı
Senin adın gizem
Yüreğim darağacında şimdi
Tutunmaya çalıştığım
boynumdaki ilmekten başkası değil
Hayatın ritmi dindi
Melodi sustu
kopkoyu bir sessizlik... çöktü
Senin adın sabahın ilk ışıklarıyla gelir
Gecenin yenilişiyle güneşe,terk eder beni
Susuzluktan kavrulurken ben çöllere koşuyorum
Ne suya yazabildim adını
Ne beyaz kalemle,beyaz bir kağıda
Ne de her şeyimi anlattığım duvarlara
Tek yer vardı yazılacak
Tek yer
Oraya yazdım adını
Saplanmış bir hançer gibi
Ne yana dönsem
Ne yana gitsem
Biraz daha derine iniyor
Biraz daha canım yanıyor
Ne söylesem sustuklarım olmayacak
Ne söylesem sustuklarına ses olamayacak
Ne söylesen sustukların olmayacak
Susmak konuşmaktan daha çok şey anlatır bazen
Ses/sizliğin verdiği sen/sizlikle...le değil
Sen/sizliğin verdiği ses/sizlik...le
Avazım çıktığı kadar susuyorum
SUSTUM...
