- Üyelik Tarihi
- 8 Ocak 2008
- Mesajlar
- 1,867
- Aldığı Beğeniler
- 12
- Takım
- Galatasaray
MÜJDE, YİNE bahar gelmiş. Bayırlarda, tırmanmaya güç yetiremeyeceğimiz tepelerde, sarp kayalık dediğimiz yerlerde, her yerde sarı ve beyaz papatyalar var. Gel de ağzın kulaklarına varacak kadar gülümseme. Gel de güzel gamzelerini kimselere gösterme. Gel de kaşlarını çat, ne mümkün. Bugün yeryüzü bir taze gelin gibi süslü, kokularına bürünmüş, kendisini sevgilinin nazarına arzediyor. Ve sevgili tüm ihtişamıyla, tüm inceliğiyle, tüm letafetiyle tüm hüsn-ü cemaliyle bize, biz insancıklara göz kırpıyor. Bize süslü nikah şekerleri, cicili bicili düğün davetiyeleri, parfüm kokulu gelin bohçaları, nakışlı dantelli süslü çeyizleriyle bir dügünün tüm zerafetini yaşatıyor.
Bugün papatyaların tahta çıkış günü. İnecekmiş bir gün, insin; ölecekmiş, ölsün, ne farkeder? Geçen kış da inmedi mi, soğuk bastırınca boynunu bükmedi mi, rüzgârla savrulup ölmedi mi? Ama geri döndü. Tüm neşesiyle, tüm cilvesiyle, tüm masumiyetiyle, tüm özlemiyle, tüm sadakatiyle geri döndü. Papatyalar gözlerimize, gönüllerimize, parmak uçlarımıza dokunmak için geldiler, eteklerine polenlerini takıp her tarafa bizi tatlı tatlı hapşırtacak tozlarını saçarak evimizi papatya ülkesine döndürdüler. Öldüler mi peki? Ölmediler. Bir defterin yapraklarına gizlenen aşk çiçeği gibi, hafızalarımızda, kalplerimizde, aslımız olan toprağımızda gizlendiler.
Şimdi geri geldiler. Çünkü ölüm sevgiye selam durur. Sevgi dünyanın her yerinde uzak yakın demeden herkesi; alem-i berzahı, alem-i ervahı, alem-i melekutu birbirine bağlar. Seven sevdiğiyle beraberdir. Daima. Bir çiçek, bir anı, bir kelime, bir tebessüm, bir dua sevenleri buluşturur. Kimisi yıldızdan bakar, kimisi arzdan; kimisi yerin üstünden, kimi altından; kimi Arş-ı Âzamdan, kimi cennetten birbirine bakar. Arzlılar semalılara çiçeklerle, semalılar arzlılara yıldızlarla göz kırparlar.
Göz gaib olur, kalp gaib olmaz. Kaybolmaz. Sevgi ölmez. Sevgi kainatın hamurunda ebeden vardır. Bize noksansız kesintisiz akseder. En Sevgiliden bize, bizden En Sevgiliye; tüm kainattan bize, bizden tüm kainata, en çok da insanlara.
Baharda her şeyle beraber sevgi de uyanır kalplerimizde, kendimizi bir başka severiz, arkadaşlarımızı. Çocuğumuza bir başka gülümseriz; onunla top oynamak, kırlarda koşmak hiç usanç vermez, yaşımızı unuturuz, biz de ömrümüzün baharına her baharla yeniden döner, yeniden çocuk oluruz. Bahar aşık olmak zamanıdır üstelik. Hiç usanmadan bıkmadan yeniden dünyamıza giren papatyalar gibi beyaz ve narin aşk, çiçek açar yüreklerimizde. Hiç olmadıysak muhakkak, önceden olduysak bir kez daha aşık oluruz her baharda. Aşkımızı tazeler, sevgilimizi süsler, yeniden paketler, yepyeni bir sunumla bırakıverir kapımıza bahar...
(Gönlümüzden baharın hiç eksik olmaması dileğimle)
