Yeniden Doğuş

Yüreğime iyilik yağmurları yağdırmayalı

öyle çok zaman geçti ki...

Herbir hücreme dolan pırıltıdan ibaret yaşamak..
Sadece bir pırıltı..
Varlığınla parlayan,yokluğunda acıtan..

Kelepçelenmiş dudaklarına sahte gülücükler,
ne yapsam boş. Oysa ben öyle çok uğraşmıştımki

demir almamak için limanından,

öyle çok yutkunmuştumki...

Boğazıma dolandı sevgime dair ne varsa.

Kirpiklerime saklandı gözyaşlarım,bilme diye...


Oysa iki adım ötemizde değilmiydi mutluluk.

Uzansak tutmayacakmıydık..
Kim korkuttu senin ellerini böyle,

yoksa kaçtığın benmiyim..
Aylarca hasrete gebe bekledim durdum

sensiz bu sessiz şehirde..


Ne gözlerim kalktı yerden gün ışığına,

ne ellerimi açtım ezan çığlıklarında..
Bir kaç çoçuk gülüşüne baktım sırf sana benziyor diye..

Bir tek onlarınki saftı senin gibi,

bir tek onlarınki sahici..

Ve bir kez bile aklımdan geçirmedim

"o gitti,dönmeyecek!" demeyi..

Bir kez bile anlatmadım vapur düdüklerine

gecelerce seni burda bekleyip hıçkırıklarımla

dön diye denize yalvardığımı..

Oysa benim öğrenecek daha ne çok

şeyim vardı,ne çok..
Her gün yeni bir gün ümidiyle başladım hep,

gün sonunda bana kalan yokluğunun tortuları oldu..

Sustum..

İçimde fırtınalar koptu ben hep sustum..
Gitmene dair söyleyecek ne çok şeyim

vardı ah bir dinleseydin..
Gitme diyecektim,bağırdım..

Ama sen çoktan gitmiştin

Oysa iki adım ötemizde değilmiydi mutluluk.

Uzansak tutmayacakmıydık..
Kim korkuttu senin ellerini böyle,

yüreğine sağlık...HAK azze ve celle razı olsun.