Yüreğini VERMELİ İnsan;
Sıktığı EL'e..Kucakladığı DOST'a..
Dokunduğu OMUZ'a..Gülümsediği YÜZ'e..
Baktığı GÖZ'e..Dinlediği SÖZ'e...
Çünkü,
Verdiğimiz KADAR Alacağız Bu Dünyadan..
Yani Ektiğimiz KADAR Biçebileceğiz..
Ama,
SADECE YÜREKTEN Verdiğimiz KADAR...
Bir UMUT IŞIĞI Olduğumuz KADAR...
Bir GÖNÜL DOLUSU İnsanlık PAYLAŞTIĞIMIZ Kadar...
Ne EKSİK..Ne FAZLA...
Sadece HAKETTİĞİMİZ KADAR..