Yeniden Doğuş

Yürek gölümün tek yakamozu
Düşen cemre gibi
Sabahı ilk ışıklarıyla
Doğan güneş gibi
Sevdalı yüreğim
Ah!.. yaralı yüreğim
Mum gibi eriyip dururken yanı başımda;
Vazgeçmesini bilmedi ki senden
Unutamadı ki seni
Bu deli yüreğim.

Sensizliğini kaldırımlara haykırmıyor artık.
Hayallerinle avunmaktan
Bulup bulup yitirmekten usandı yüreğim.
Gün gün
Adım adım
Damla damla
Büyüyen sevgim;
Ne kaldırımlara
Ne kağıda
Ne de bu aleme sığar artık.
Yokuğunda
Masmavi bir göl yaptım yüreğimde;

İçinde aşkınla dolu sevda taneciklerinin
Göz yaşlarımla süslenmiş
Kimsenin görmediği
Pırıltılarından bir göl yaptım.
Sevgimi o gölde boğmak istedim.
Kendi içimde;
Adım adım
Damla damla
Nefes nefes yarattığım gölde
Boğmak istedim sevdamı.
Anlamıştım bu yaranın kapanmaz olduğunu
Lokman Hekim'in haklı olduğunu.

Ama beceremedim
Sevgimi yani seni
Yani canımın damlalarını
Nasıl kendi içimde boğabilirdim ki ?!
Yüreği senin için çarpan
Kalbi kırık
Yorgun bir
Bir avare yarattın
Senin için nefes alan;
Senin için yaşayan
Yüzü gülen
İçi alev alev yanan
Yaralı bir avare yarattın...

Hani vardı ya
Göz bebeklerinden yüreğini okuyan
Avare diyip
Yüzüne bakmadığın
Ve her gidişinde
Hunharca kül ettiğin
Bir yürek vardı
Hatırlar mısın?
Ya da boş ver
Hatırlama
Kapının ardında kalsın
Şaheserin....

Bu avare diyip
Yüzüne bakmadığın
O hunharca kül olan yüreğin sahibi
Yürek gölünde boğamadı sevdasını
Senin gibi olamadı bir türlü
Bırakıp gidemedi
Kapının ardındakini
Ve yürüdüğün
Her kalabalık kaldırımda
Seni sevdiğini haykıracak gözleriyle
Ama sen duymayacaksın...

Belki
O kaldırımlarda boğulacak da...
Ama yine unutamayacak seni
Gözünde bir damla yaşla yaşayacak;
Ama
Ne senden
Ne de seni sevmekten vazgeçecek.......​