- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Ve ben hâlâ ‘yavru’suyum annemin.
Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yalnızlığım
- Başlangıç tarihi
Ve ben hâlâ ‘yavru’suyum annemin.
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Onu sevmek
Doyduktan sonra
"Elhamdülillah"
Demek gibiydi.
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Gözlerime gömüp yalnızlığı
Huzuru, vefayı takıp koluma
Bir yürek dolusu ah bırakıp ardımdan
Terk-i diyar ediyorum şerrî sevdalardan.
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Tecelli etsin artık çehrem, hüsn-ü aşkında
Kıyama dursun bırak katre-i ömrüm, mihrâbında.
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Kim bilir hangi duâlarımın kabulüsün...
Daha kaç âmin gerekli alın yazım olman için?
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Uğrasa ya kar melekleri şehrime...
Çocukluğumda olduğu gibi
Gökyüzünden düşüşlerini seyrederken
Şaşılaşsa gözlerim
Komikleşsem...
Burnumun üstüne öpücüklerini kondursalar
Kızarsa elma şekeri gibi yanaklarım.
Ve boyasın kararan gönlümü
Bembeyaza...
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Vefa borcunu yazmış bir hayat bekler, dargın yaşamak ezber
An be an yasaklanır dilimin altında buruşturduğum adaklar
Öyleyse mutluluk bir tesadüf, kaale almaz yürekte çaresizlik
Delişmen bir felek kilitlerse çekmecede, dimdik umutlarımı
Artık aydınlatamaz azıksız ömrümüzü, köhne saçlı kılavuzlar..
An be an yasaklanır dilimin altında buruşturduğum adaklar
Öyleyse mutluluk bir tesadüf, kaale almaz yürekte çaresizlik
Delişmen bir felek kilitlerse çekmecede, dimdik umutlarımı
Artık aydınlatamaz azıksız ömrümüzü, köhne saçlı kılavuzlar..
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Sevdasını yüreğine katık eden sevgili…
gözlerinden gelen yağmurla yüreğindeki ateşi söndürmeye çalışıp da
her damlada bin yürek yakan…
“Ben su serptikçe senin alevin artacak,
sendeki ateş arttıkça ben daha çok yaş akıtacağım”
Sen ki suretin güzeline bir sınav oldun…
O ki sana cennet vesilesi…
Ömrün ki Yû’suf ila aslına bürünmüş, gerçeği bulmuştu ki gelmiş ve geçmiş en gerçek sevdayı yaşamıştı…
“Zûleyha ki Leyla’dan, Aslı’dan, Şirin’den, Zühre’den ve hatta Zahide’den sahici…”
Sabrın sevgiliyi getirdiğinin en açık kanıtı değil misin?
Sevgiyi dilde yaşatmak kolay ve gerçekten uzaktı…
Oysa sen sevgiyi önce yüreğinde yaşadın öylesine büyüttün ki
kaldırmadı küçücük görünen ama kocaman olan o yüreğin
sonra göklere saldın
Rabbine ulaştın
Ey Zûleyha … Gör Zûleyha … Bil Zûleyha …
Senden yüzyıllar sonrasında yaşıyoruz.
İnsanların küfrünün ve azgınlığının her geçen gün arttığı bir dönemdeyiz…
Sokaklarımız ölü kaynıyor, insanlar kokuşmuş ruhlarıyla geziniyorlar…
Kim kimi sevdiğini bilmeden yürüyor sokaklarda…
Aşk sözleri her ağızda herkese söyleniyor…
Sevdayı sadece beşeri -bedeni- yaptılar…
ki seni bilen şunu da biliyor ki bu insanların yaşadığı sevgi değil!!
İnsanlığın olmadığı bir yerde Aşk nasıl yaşasın ki…
Kendini bilmez olan insanlar sevgiyi nasıl bilsinler ki…
Sevmek yok olmak değil aksine var olmaktı…
Varlığın olmadı yerde
Sevgi olur muydu ki?
“Âşık olmayanlar Zûleyha ismine dokunmasınlar”
Ey Zûleyha… Gör Zûleyha… Bil Zûleyha…
Yüreklerimiz bir kez daha aşkından değil…
Utancından eriyerek söylüyor…
Biz aşkı senle gömdük toprağa,
Ne sevecek
Ne de sevilecek
bir yürek kaldı ortada…
Bil Zûleyha…
Artık sevdalar göklere çıkmıyor…
Daha ilk engelde takılıp geri dönülüyor…
Hala Leyla faslındalar ki Mevla’ya nasıl ulaşsınlar…
Bir çocuk yürümeden koşamaz ki,
İnsan sevginin ne olduğunu bilmeden
Mevla aşkıyla nasıl yansın
Hiç yanmamış ki ne bilsin
bir yürek nasıl erir sevgili uğruna nûr olur…
o sevgi nasıl göklere ulaşsın ki Zûleyha…
“Sevgili!… Kapına geldik; AŞK’ı öğret bize
ve AŞK’ını ver yüreklerimize…”
Ama Zûleyha
bil ki;
adını yazdık yüreğimizin en kör noktasına
Aşk deyince
kulaklarımızda sen çınlıyorsun
ilk önce Yûsuf diye eriyişin
ki Rabbim sana lütfedince Yûsuf’u
Yûsuf’tan ilahiye dönen aşkının büyüklüğünü anıyoruz
Bil Zûleyha
senden yüzyıllar sonrada yaşıyoruz
ne ömrünü Yûsuf uğruna adayacak Zûleyha var…
ne de uğruna ömür adanacak bir Yûsuf…
Hal böyleyken
nasıl göklere ulaşsın
sevdalar!..
“Aşk iğnesiyle dikilince bir dikiş, kıyamete kadar
sökülmez imiş.
Aşk ile insan elbet güneşe benzer ve aşksız gönül misali taşa benzer
hayat ’ı aşka bölünce aşk çoğalır;
bütün hayatları toplasan geriye Aşk kalır….”
- Üyelik Tarihi
- 24 May 2012
- Mesajlar
- 1,726
- Aldığı Beğeniler
- 5,442
- Takım
- Galatasaray
Bu gün,
kendime yüreğimin iklimini yaşamayı teklif ettim..
bana, “yâr” de ve sus!dedi…
*
boyun büküyorum.
Bir sabâ yeli esse de yüreğimin güneyinden,
Ruhuma dostluk teklif etse..
O zaman bitecek bu ikilik!
Ayaklarım, yüreğime tabi olmanın izzetiyle en güzel mekanların konuğu olacak..
Bir gün bitecek bu ikilik!
Tek olan, huzuruna alacak; huzuru verecek yüreğime;
Lisanımda hafîden bir ses:
A L L A H
Dilim damağımla vuslatında daim olursa su tadında yaşayacağım hayatı, dilim damağıma susuzluktan yapışmış gibi bile olsa…
*
Dizini dizlerine dayayıp, ellerini tutup ahitler vermeyi dilediğim efendim,
Beni bırakma!
Gerçekten ben senin ellerimden tutmana her zamandan daha ziyade muhtacım…
Bir sevr sıcaklığı…
Bir “la-tahzen!” lisanı,
Bir sabır tavsiyesi…
*
Ey Yâr!
Ben, senin katından gelecek olan her hayrın fakiriyim..
Yakınlığını hissettir bana,
Yak-ışını hissettir.
amin
