Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Yüzüm yüzüne, gözüm gözüne değmedi hiç…
Ne sözüm sözüne ne de, gönlüm gönlüne yakın geçmedi…
Ne seni aradım, ne de beni bulmanı istemedim hiç…
Karşılaşmayı, rastlaşmayı, tesadüfü bekledim…
Karşılaşmadık, rastlaşmadık
Ve hiç; yan yana gelmedik…
Sensizim demek, bencillik…
Bensizsin demek, haddim değil…
Dedim ya, aslında biz hiç tanışmadık;
Ve hiç ayrılmadık…
Senden habersiz, seni düşünmek haksızlık…
Benden habersiz, seviyorsan beni;
Bana yazık…
Bilge tam trene biniyordu ki, ayakkabılarından birisi ayağından çıktı verayların üzerine düştü. Aşağı inip onu alması imkansızdı, çünkü tren çoktan hareket etmişti. Yanındaki arkadaşları ne yapacağını merakla bekliyordu. O gayet sakin bir biçimde, diğer ayakkabıyı da çıkardı ve az önce düşürdüğü ayakkabıya
yakın bir yere fırlattı.
Talebelerinden birisi dayanamayıp sordu :” Neden böyle
yaptınız”
Gülümseyen bilgenin cevabı basit ama hakikat yüklüydü :
“Demiryolunun üzerindeki ayakkabıyı fakir biri bulursa, diğerini de bulup giyebilsin diye..
