*Gel beri ey aşk oduna yanıcı
Kendüyi maşuka âşık sanıcı
Dinle gel miracın ol şahın ayân
Aşık isen aşk oduna durma yan
Bir düşenbih gecesi tahkik haber
Leyle-i kadr idi o gece me er
Ol hümayun bahtı ol kadri yüce
Ümmühanın evine vardı gece
Anda iken nâgehân ol yüzü ak
Cennete var dedi Cebrail Hak
Bir murassa taç ve bir hulle kemer
Hem dahi al bir burak-ı muteber
Ol habibime ilet binsin anâ
Arşımı seyreylesin görsün beni
Cebrail çün Cennete vardı revan
Gördü kim kırk burak
otlar heman
Aldı Cebrail burakı ol zaman
Ta Cenab-ı Ahmede geldi heman
Hak selam etti sanâ ey Mustafa
Kim mübarek hatırın bulsun safa
Dedi kim gelsin konuklarım anı
Arşımı seyreylesin, görsün beni
Bu gece zahir olur esrar-ı Hak
Gösteriserdir sanâ didar-ı Hak
Zemzem ile doldu kevn ile mekan
Arşa varır dediler Fahr-i Cihan
Hem sekiz cennet kapısı açtılar
Alemin üstüne rahmet saçtılar
Gel gidelim Hazrete, ya Mustafa
Muntazırdır anda ashab-ı safâ
Durdu yerinden hemandem Mustafa
Kodu tâcı başına ol pür safâ
Çekti ol demde Burakı Cebrail
Önüne düştü anâ oldu delil
Tarfetülayn içre ol şah-ı Harem
Geldi Kudse erdi vü bastı kadem
Enbiya ervahı karşı geldiler
Mustafaya izzet ikram kıldılar
Pes geçip Mihrâba
ol hayrül enâm
Enbiya ervahına oldu imam
İki rekat kıldı
Aksada namaz
Öyle emretmiş idi
ol bi-niyaz
Ol gece durmadı
ceylân eyledi
Şöyle kim eflaki
seyrân eyledi
Her birinden türlü hikmet gördü ol
Tâ ki vardı Sidreye erişti ol
Kaldı Cebrail makamında hemin
Dedi anâ Rahmeten lil alemin
Bilmezem bu yolları ben nideyim
Kim garibem bunda kande gideyim
Cebrail dedi Resule ey Habib
Sanmagil bu yerde sen garib
Senin için yaratıldı nuh felek
İns ü cinnü, hur ü cennet
hem melek
Bundan hatmoldu
benim seyrangâhım
Maverasından dahi yok âhım
E er geçem bir zerre denlü ilerü
Yanarım baştan aşa ı ey ulu
Ger dilersiz, bulasız oddan necât
Aşk ile, derd ile edin essalât
Söyleşirken Cebrail ile kelam
Geldi Refref önüne verdi selam
Aldı ol şah-ı cihanı ol zaman
Sidreye gitti vü getirdi ol hemân
Gördü gök ehli ibadette kamu
Her biri bir türlü taatte kamu
Kim tehlil ü kimi temcid okur
Kimi tesbih ü kimi tahmid okur
Kimisini aşk-ı Hak almış durur
Ve lehü hayra-ü mest kalmış durur
Hep gök ehli cümle karşı geldiler
Mustafaya izzet ikram kıldılar
Merhaba ya Muhammed dediler
Ey şefaat kân-ı Ahmed dediler
Her biri kutladı miracını
Dediler giydin saadet tâcını
Yürü kim meydan senindir bu gece
Sohbet-i Sultan senindir bu gece
Ermedi evvel gelen bu devlete
Kimse layık olmadı bu rifate
Çünkü kamusun görüp geçti öte
Vardı erişti ol Ulu Hazrete
Dedi kim mahbub-u
matlubun benem
Sevdi in can ile
mabudun benem (cc)
Gece gündüz durmayıp istedi in
N'ola kim görsem Cemâlin dedi in
Gel Habibim sanâ aşık olmuşam
Cümle halkı sanâ bende kılmışam
Ne muradın var ise kılam revâ
Eyleyem bir derde bin türlü devâ
Mustafa dedi Ya Rabbe'l'âlemin
Ey hata bû şu atâsı çok kerîm
Ol zaif ümmetlerin hali n'ola
Hazretine nice anlar yol bula
Gece gündüz işleri isyan kamu
Korkarım ki yerleri ola tamu
Ya İlahi Hazretinden hâcetim
Bu durur kim olan
makbul ümmetim
Hak Teâladan erişti bir nida
Ya Muhammed ben sanâ kıldım atâ
Ümmetini sâna verdim ey Habib
Cennetimi ânlara kıldım nasib
Ey habibim nedir ol kim diledin
Bir avuç topra a minnet mi eyledin!
Ben sanâ aşık olucak ey latif
Senin olmaz mı dü alem eş şerif
Zâtıma (cc) mir'at edindim zâtını
Bile yazdım adım ile adını
Hem dedi kim ya
Muhammed ben seni
Bilürem görme e doymazsın beni
Liyk varıp davet et kullarımı
Ta gelüben göreler didarımı
Tarfet-ül ayn içere ol Fahri cihan
Ümmühan'ın evine geldi hemân
Her ne vâki oldu ise ser-te-ser:
Cümlesin ashabına verdi haber
Dediler ey kıble-i İslam-ı din
Kutlu olsun sanâ mirac-ı güzin
Biz kamumuz kullarız sen şâhsın
Gönlümüz içinde ruşen mâhsın
Ümmetin oldu umuz devlet yeter
Hizmetin kıldı ımız izzet yeter
Kendüyi maşuka âşık sanıcı
Dinle gel miracın ol şahın ayân
Aşık isen aşk oduna durma yan
Bir düşenbih gecesi tahkik haber
Leyle-i kadr idi o gece me er
Ol hümayun bahtı ol kadri yüce
Ümmühanın evine vardı gece
Anda iken nâgehân ol yüzü ak
Cennete var dedi Cebrail Hak
Bir murassa taç ve bir hulle kemer
Hem dahi al bir burak-ı muteber
Ol habibime ilet binsin anâ
Arşımı seyreylesin görsün beni
Cebrail çün Cennete vardı revan
Gördü kim kırk burak
otlar heman
Aldı Cebrail burakı ol zaman
Ta Cenab-ı Ahmede geldi heman
Hak selam etti sanâ ey Mustafa
Kim mübarek hatırın bulsun safa
Dedi kim gelsin konuklarım anı
Arşımı seyreylesin, görsün beni
Bu gece zahir olur esrar-ı Hak
Gösteriserdir sanâ didar-ı Hak
Zemzem ile doldu kevn ile mekan
Arşa varır dediler Fahr-i Cihan
Hem sekiz cennet kapısı açtılar
Alemin üstüne rahmet saçtılar
Gel gidelim Hazrete, ya Mustafa
Muntazırdır anda ashab-ı safâ
Durdu yerinden hemandem Mustafa
Kodu tâcı başına ol pür safâ
Çekti ol demde Burakı Cebrail
Önüne düştü anâ oldu delil
Tarfetülayn içre ol şah-ı Harem
Geldi Kudse erdi vü bastı kadem
Enbiya ervahı karşı geldiler
Mustafaya izzet ikram kıldılar
Pes geçip Mihrâba
ol hayrül enâm
Enbiya ervahına oldu imam
İki rekat kıldı
Aksada namaz
Öyle emretmiş idi
ol bi-niyaz
Ol gece durmadı
ceylân eyledi
Şöyle kim eflaki
seyrân eyledi
Her birinden türlü hikmet gördü ol
Tâ ki vardı Sidreye erişti ol
Kaldı Cebrail makamında hemin
Dedi anâ Rahmeten lil alemin
Bilmezem bu yolları ben nideyim
Kim garibem bunda kande gideyim
Cebrail dedi Resule ey Habib
Sanmagil bu yerde sen garib
Senin için yaratıldı nuh felek
İns ü cinnü, hur ü cennet
hem melek
Bundan hatmoldu
benim seyrangâhım
Maverasından dahi yok âhım
E er geçem bir zerre denlü ilerü
Yanarım baştan aşa ı ey ulu
Ger dilersiz, bulasız oddan necât
Aşk ile, derd ile edin essalât
Söyleşirken Cebrail ile kelam
Geldi Refref önüne verdi selam
Aldı ol şah-ı cihanı ol zaman
Sidreye gitti vü getirdi ol hemân
Gördü gök ehli ibadette kamu
Her biri bir türlü taatte kamu
Kim tehlil ü kimi temcid okur
Kimi tesbih ü kimi tahmid okur
Kimisini aşk-ı Hak almış durur
Ve lehü hayra-ü mest kalmış durur
Hep gök ehli cümle karşı geldiler
Mustafaya izzet ikram kıldılar
Merhaba ya Muhammed dediler
Ey şefaat kân-ı Ahmed dediler
Her biri kutladı miracını
Dediler giydin saadet tâcını
Yürü kim meydan senindir bu gece
Sohbet-i Sultan senindir bu gece
Ermedi evvel gelen bu devlete
Kimse layık olmadı bu rifate
Çünkü kamusun görüp geçti öte
Vardı erişti ol Ulu Hazrete
Dedi kim mahbub-u
matlubun benem
Sevdi in can ile
mabudun benem (cc)
Gece gündüz durmayıp istedi in
N'ola kim görsem Cemâlin dedi in
Gel Habibim sanâ aşık olmuşam
Cümle halkı sanâ bende kılmışam
Ne muradın var ise kılam revâ
Eyleyem bir derde bin türlü devâ
Mustafa dedi Ya Rabbe'l'âlemin
Ey hata bû şu atâsı çok kerîm
Ol zaif ümmetlerin hali n'ola
Hazretine nice anlar yol bula
Gece gündüz işleri isyan kamu
Korkarım ki yerleri ola tamu
Ya İlahi Hazretinden hâcetim
Bu durur kim olan
makbul ümmetim
Hak Teâladan erişti bir nida
Ya Muhammed ben sanâ kıldım atâ
Ümmetini sâna verdim ey Habib
Cennetimi ânlara kıldım nasib
Ey habibim nedir ol kim diledin
Bir avuç topra a minnet mi eyledin!
Ben sanâ aşık olucak ey latif
Senin olmaz mı dü alem eş şerif
Zâtıma (cc) mir'at edindim zâtını
Bile yazdım adım ile adını
Hem dedi kim ya
Muhammed ben seni
Bilürem görme e doymazsın beni
Liyk varıp davet et kullarımı
Ta gelüben göreler didarımı
Tarfet-ül ayn içere ol Fahri cihan
Ümmühan'ın evine geldi hemân
Her ne vâki oldu ise ser-te-ser:
Cümlesin ashabına verdi haber
Dediler ey kıble-i İslam-ı din
Kutlu olsun sanâ mirac-ı güzin
Biz kamumuz kullarız sen şâhsın
Gönlümüz içinde ruşen mâhsın
Ümmetin oldu umuz devlet yeter
Hizmetin kıldı ımız izzet yeter
Süleyman Çelebinin Mevlidinin Mirac Bölümünden alınmıştır