Yüz Yaşındaki Ihtiyar
Hazreti Ibrahim Aleyhisselam, belki azigi kalmayan biri gelir dusuncesiyle yemegini her zaman geciktirirdi. Fakat mubarek huylu peygamberin misafirhanesinde, hafta boyunca hic kimseye ugramamisti. O buna dayanamiyor, uzuluyordu.
Bir gun evinden cikti, her tarafa bakti, cevreye goz gezdirdi. bu sirada yaylada yapayalniz, beli bukuk, saci basi ihtiyarligin kariyla agarmis birini gordu. Gonul alici bir tavirla ona seslendi. "Merhaba" dedi. sonra da butun comert insanlarda adet oldugu sekilde misafirhanesine davet etti.
"Ey Mubarek ihtiyar! Buyur gel, bir lutufta bulun da temegimizi yiyelim" dedi.
Bunu isiten ihtiyar:
"Peki dedigin gibi olsun, gidelim" diyerek, onunla birlikte yurudu. Zaten o da, Peygamberin bu mubarek adetini duymustu.
Ibrahim peygamberin misafirhanesindeki hizmetkarlar kosusarak, artik yurumekle bile gucluk ceken bu ihtiyar adama buyuk iltifat edip yer gosterdiler. Peygamber isaret edince sofralar kuruldu ve herkes onun cevresinde toplandi.
"Allah'in adiyla..." denilip, besmele cekilerek hep birlikte yemege baslandi. Fakat kimse ihtiyarin, Allah'in adini andigini yada buna benzer bir sey soyledigini duymadi. Peygamberin bu ise cok cani sIkildi.
"A zavalli ihtiyar, ben yaslilardaki kullugu ve samimiyeti sende goremiyorum. Nimeti yiyecegin zaman onu verenin adini anmak sart degil midir?"
bu sozu isiten ihtiyar soyle cevap verdi:
"Ama ben bir Atesperestim! Pirimden isitmedigim bir yolda gidemem.
Hz. Ibrahim Aleyhisselam anladi ki, bu perisan ihtiyar atese tapan bir putperesttir. Onun, Allah'in dinine yabanci oldugunu gorup cok uzulen Peygamber, ihtiyari paylayarak sofradan kaldirdi ve kapisindan kovdu.
Biraz sonra Peygamber, gayptan gelen bir sesle irkildi. Yuce Allah, kendisini siddetle kiniyordu:
"Ya Halil, ben bu ihtiyara yüz yıldır rızk ve hayat veriyorum. Sen ise ona bir gün bile sabredemedin. O ateşe secde ediyor diye , sen neden cömertliğinden vazgeçiyorsun, neden keremden elini çekiyorsun?"
Ibrahim Peygamber bu uyarıyı alir almaz, hemen yaşlı adamın ardından yetisti ve kendisinden özür diledi. Ihtiyar atesperest kendisinden bu davranisinin sebebini sorunca da olup biteni anlatti. bunu uzerine yasli adam gafletten uyaniverdi.
"Dusmani icin dostunu azarlayan bir Allah ne kadar buyuktur!" diyerek imana geldi.
Hazreti Ibrahim Aleyhisselam, belki azigi kalmayan biri gelir dusuncesiyle yemegini her zaman geciktirirdi. Fakat mubarek huylu peygamberin misafirhanesinde, hafta boyunca hic kimseye ugramamisti. O buna dayanamiyor, uzuluyordu.
Bir gun evinden cikti, her tarafa bakti, cevreye goz gezdirdi. bu sirada yaylada yapayalniz, beli bukuk, saci basi ihtiyarligin kariyla agarmis birini gordu. Gonul alici bir tavirla ona seslendi. "Merhaba" dedi. sonra da butun comert insanlarda adet oldugu sekilde misafirhanesine davet etti.
"Ey Mubarek ihtiyar! Buyur gel, bir lutufta bulun da temegimizi yiyelim" dedi.
Bunu isiten ihtiyar:
"Peki dedigin gibi olsun, gidelim" diyerek, onunla birlikte yurudu. Zaten o da, Peygamberin bu mubarek adetini duymustu.
Ibrahim peygamberin misafirhanesindeki hizmetkarlar kosusarak, artik yurumekle bile gucluk ceken bu ihtiyar adama buyuk iltifat edip yer gosterdiler. Peygamber isaret edince sofralar kuruldu ve herkes onun cevresinde toplandi.
"Allah'in adiyla..." denilip, besmele cekilerek hep birlikte yemege baslandi. Fakat kimse ihtiyarin, Allah'in adini andigini yada buna benzer bir sey soyledigini duymadi. Peygamberin bu ise cok cani sIkildi.
"A zavalli ihtiyar, ben yaslilardaki kullugu ve samimiyeti sende goremiyorum. Nimeti yiyecegin zaman onu verenin adini anmak sart degil midir?"
bu sozu isiten ihtiyar soyle cevap verdi:
"Ama ben bir Atesperestim! Pirimden isitmedigim bir yolda gidemem.
Hz. Ibrahim Aleyhisselam anladi ki, bu perisan ihtiyar atese tapan bir putperesttir. Onun, Allah'in dinine yabanci oldugunu gorup cok uzulen Peygamber, ihtiyari paylayarak sofradan kaldirdi ve kapisindan kovdu.
Biraz sonra Peygamber, gayptan gelen bir sesle irkildi. Yuce Allah, kendisini siddetle kiniyordu:
"Ya Halil, ben bu ihtiyara yüz yıldır rızk ve hayat veriyorum. Sen ise ona bir gün bile sabredemedin. O ateşe secde ediyor diye , sen neden cömertliğinden vazgeçiyorsun, neden keremden elini çekiyorsun?"
Ibrahim Peygamber bu uyarıyı alir almaz, hemen yaşlı adamın ardından yetisti ve kendisinden özür diledi. Ihtiyar atesperest kendisinden bu davranisinin sebebini sorunca da olup biteni anlatti. bunu uzerine yasli adam gafletten uyaniverdi.
"Dusmani icin dostunu azarlayan bir Allah ne kadar buyuktur!" diyerek imana geldi.
