- Üyelik Tarihi
- 20 Ağu 2006
- Mesajlar
- 3,305
- Aldığı Beğeniler
- 26
- Takım
- Diğer
Bir yerlerde tıkanıp kaldıgında hayat, soluk almak guçleştiğinde, yüregin susup, mantıgın sürüklemeye başladığında ayaklarını, dağlara dönmeli yüzünü insan.
Yeni patikalar, yeni yollar secmeli,yüregini ferahlatacak; yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak...
Hep isteyip de, bir gün yaparım diye erteledigi ne varsa, gerçekleştirmeyi denemeli!
Her geçen gece, ölume bir gün daha yaklaştıgını; zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da, O dursada yolculuğun devam ettiğini anlamalı.
Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler, her aksam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri; küçük şeylerle başlamalı belki; örnegin, tebessümle başlamalı gördüğü güzellikleri ikram etmeli çevresine ; içnden gelen gürül, gürül sevgiyi hissedebilmeli!
Saglıgını kaybedip, ölumle yüz yüze gelmeden önce, degerli olabilmeli hayat! Illa buyuk acılar cekmemeli, küçük mutluluklari fark etmek için!
Baskasinin yerine koyabilmeli kendini; aglayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!
Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!
Şu; adaletsiz, merhametsiz dunyaya ayak uydurmamalı; sevgisiz, soysuz kalarak!
Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,derin bir soluk alıp,hapsetmeli kokusunu içine...
Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını...
Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada, boranda öfkesine, isyanina ortak olabilmeli doğanın!
Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin duşlerinde gelecegi; bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli! Çalismadan basarmayi, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu olmayi beklememeli! ,
