"
Kim Rahmanı zikretmekten gafil olursa yanından ayrılmayan bir şeytanı ona musallat ederiz. Şüphesiz bu şeytanlar onları doğru yoldan alıkoyarlar da onlar,kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar." (Zuhruf Suresi 36-37. Ayetler)
İmam Taberi bu ayeti kerimeyi şu şekilde açıklamıştır :“Kim Allah’ı anmaktan yüz çevirir ve onun gazap ve azabından korkmayacak olursa, biz ona şeytanı musallat kılarız da şeytan ona devamlı vesvese veren bir arkadaş olur. Şüphesiz ki şeytanlar, Allah’ı anmaktan yüz çevirenleri hak yoldan alıkoyarlar. Allah’a iman etmeyi ve salih ameller işlemeyi onlara çirkin, sapıklığı ise süslü gösterirler. Allah’ın zikrinden uzak duranlar ise, kendilerini şeytanın kandırmasıyla doğru yolda olduklarını zannederler. Kıyamet günü, rahman olan Allah’ın zikrinden yüz çeviren, huzurumuza çıkınca da,dünyada iken kendisine devamlı arkadaş olan şeytana "Keşke benimle senin aranda doğu ile batı arası kadar bir uzaklık olsaydı. Sen ne kötü bir arkadaşmışsın." der.”
"Muttakilere şeytandan bir vesvese gelirse Allah´ı zikrederler de derhal basiret sahibi olurlar,şeytanın tahrikini defederler." (Araf Suresi 201.Ayet )
Elmalılı Hamdi Yazır’ın tefsirinde ayeti kerime ile ilgili şu açıklamalar bulunmaktadır: “Muhakkak ki, muttaki olanlar kendilerine şeytandan bir tayf çok az bir hayal eseri bir şey dokunduğu vakit bile hemen durup düşünürler, Allah´a sığınmak gerektiğini hatırlarlar ve hemen gözlerini dört açarlar, kendi hatalarının nerede olduğunu ve şeytanın hilesinin nereden geldiğini görürler ve hemen yanlıştan sakınırlar. Bu âyet Rasulullah´a olan bu hitabın, bütün müminlere genel anlamda bir hitap olduğuna işaret eden bir tenbih niteliğini taşır. “
Kaynak:www.haznevi.net
İmam Taberi bu ayeti kerimeyi şu şekilde açıklamıştır :“Kim Allah’ı anmaktan yüz çevirir ve onun gazap ve azabından korkmayacak olursa, biz ona şeytanı musallat kılarız da şeytan ona devamlı vesvese veren bir arkadaş olur. Şüphesiz ki şeytanlar, Allah’ı anmaktan yüz çevirenleri hak yoldan alıkoyarlar. Allah’a iman etmeyi ve salih ameller işlemeyi onlara çirkin, sapıklığı ise süslü gösterirler. Allah’ın zikrinden uzak duranlar ise, kendilerini şeytanın kandırmasıyla doğru yolda olduklarını zannederler. Kıyamet günü, rahman olan Allah’ın zikrinden yüz çeviren, huzurumuza çıkınca da,dünyada iken kendisine devamlı arkadaş olan şeytana "Keşke benimle senin aranda doğu ile batı arası kadar bir uzaklık olsaydı. Sen ne kötü bir arkadaşmışsın." der.”
"Muttakilere şeytandan bir vesvese gelirse Allah´ı zikrederler de derhal basiret sahibi olurlar,şeytanın tahrikini defederler." (Araf Suresi 201.Ayet )
Elmalılı Hamdi Yazır’ın tefsirinde ayeti kerime ile ilgili şu açıklamalar bulunmaktadır: “Muhakkak ki, muttaki olanlar kendilerine şeytandan bir tayf çok az bir hayal eseri bir şey dokunduğu vakit bile hemen durup düşünürler, Allah´a sığınmak gerektiğini hatırlarlar ve hemen gözlerini dört açarlar, kendi hatalarının nerede olduğunu ve şeytanın hilesinin nereden geldiğini görürler ve hemen yanlıştan sakınırlar. Bu âyet Rasulullah´a olan bu hitabın, bütün müminlere genel anlamda bir hitap olduğuna işaret eden bir tenbih niteliğini taşır. “
Kaynak:www.haznevi.net
Son düzenleme:
