ZÜHD VE TAKVA
Takvâ, Allâhu Teâlanın yasakladığı şeylerden kaçınarak vaktini ibâdete hasretmek, zühd ise Hakkın rızâsına, âhiret nimetlerine nâiliyet için dünyâ varlığına ve dünyâ lezzetlerine rağbet etmemektir.
Zühd, dünyâyı elde etme imkânı varken düşünülür.
Abdullâh İbnü Mübârek (r.h.) kendisine zâhid diye hitâp edenlere demiştir ki: Ben nasıl zâhid olabilirim ki, zaten hiçbir şeye mâlik değilim.
Zâhid, Ömer İbnü
l-Abdülazîzdir ki, kendisine dünyâ saltanatı teveccüh ettiği halde ona asla rağbet etmemiştir.
Zühd, kazancı terk ile atâleti tercih etmek değildir. Dünyânın varlığına, fâni lezzetlerine kalben rağbet etmemektir.
Zühdün en aşağı derecesi haramı terk etmek, en yükseği, insanı Allâhü Teâlâya kulluktan men eden şeyden yüz çevirmektir. Bu ikisinin arasında şahsın durumuna göre zühdün derecelerinde farklılıklar vardır.
Âlimleri, kalpten dünyâ sevgisini çıkarmanın ve dünyâyı gâye haline getirmemenin zühd olduğunda ittifak etmişlerdir.
Bişr-i Hâfî Zühd bir padişâhtır ki dünyâ alakasından boşalmış bir kalpte taht kurar. demiştir.
Cüneyd-i Bağdadi (k.s.) Zühd dünyâyı hakir görmek ve kalpteki eserini silmektir. demiştir.
Ahmed ibn-i Hanbel (r.h.) zühdü üç derece olarak açıklamıştır. Şöyle ki:
1- Avâmın zühdü: Haramdan sakınmaktır.
2- Havâssın zühdü: Makâmda bulunanların zühdü helâlin fazlasından sakınmaktır.
3- Âriflerin zühdü: Allâhı zikretmekten meşgûl eden her şeyi terk etmektir. (Ş.4)
Takvâ, Allâhu Teâlanın yasakladığı şeylerden kaçınarak vaktini ibâdete hasretmek, zühd ise Hakkın rızâsına, âhiret nimetlerine nâiliyet için dünyâ varlığına ve dünyâ lezzetlerine rağbet etmemektir.
Zühd, dünyâyı elde etme imkânı varken düşünülür.
Abdullâh İbnü Mübârek (r.h.) kendisine zâhid diye hitâp edenlere demiştir ki: Ben nasıl zâhid olabilirim ki, zaten hiçbir şeye mâlik değilim.
Zâhid, Ömer İbnü
l-Abdülazîzdir ki, kendisine dünyâ saltanatı teveccüh ettiği halde ona asla rağbet etmemiştir.
Zühd, kazancı terk ile atâleti tercih etmek değildir. Dünyânın varlığına, fâni lezzetlerine kalben rağbet etmemektir.
Zühdün en aşağı derecesi haramı terk etmek, en yükseği, insanı Allâhü Teâlâya kulluktan men eden şeyden yüz çevirmektir. Bu ikisinin arasında şahsın durumuna göre zühdün derecelerinde farklılıklar vardır.
Âlimleri, kalpten dünyâ sevgisini çıkarmanın ve dünyâyı gâye haline getirmemenin zühd olduğunda ittifak etmişlerdir.
Bişr-i Hâfî Zühd bir padişâhtır ki dünyâ alakasından boşalmış bir kalpte taht kurar. demiştir.
Cüneyd-i Bağdadi (k.s.) Zühd dünyâyı hakir görmek ve kalpteki eserini silmektir. demiştir.
Ahmed ibn-i Hanbel (r.h.) zühdü üç derece olarak açıklamıştır. Şöyle ki:
1- Avâmın zühdü: Haramdan sakınmaktır.
2- Havâssın zühdü: Makâmda bulunanların zühdü helâlin fazlasından sakınmaktır.
3- Âriflerin zühdü: Allâhı zikretmekten meşgûl eden her şeyi terk etmektir. (Ş.4)
