Yeniden Doğuş

Beni Yusuf eyledi,
Kör kuyunun eleminin ta$digi yerde rastliyorum Züleyha'ya
Zifir rengine bürünmü$ kuyuyu izliyor magrur baki$lariyla,
Kalbinin tortulanmasinin ve yanmasinin cakasinda sIki$Ip kalmi$ bir cemaldi o...
Bir kör kuyu ki Züleyha bagrinda ta$idigi kuyunun ipini saliverip
Yusuf'u kurtarmanin hesabinda, yitirmi$ti tüm varligini...
Kalbine dokunulmasina izin verilmeyen Züleyha'nin yanmaktan zevk alan kalbi yorgun dü$üyor,
Ama teselliyi Yusuf'un güzelliginin sirrinda buluyordu...
Sir Olan A$kti...
Bu a$k ki kör kuyunun ipindeki gözya$i,
Bu a$k ki yakan yakan kavuran ama bir türlü dinmeyen
Be$eriyetin ugradigi ihtilal-i hal
Yusuf'un güzelligi kalbindeki kör kuyunun esrarinda gizliydi.
Züleyha ise o kör kuyuda, esrarin pe$inde...
Yusuf ki kör kuyuda bir $ah edasinda,
Züleyha ise $ahin gölgesinde karartili bir i$ik,
Yusuf ki zindanlarin kuytusunda kalbe gömülen a$k,
Züleyha ki a$kin hirslarina yenik dü$en bicare...
Tüm be$eri a$klar renksizlige bürünürler zaman a$iminda
ve gömülürler hiclik edasinda.
Züleyha'nin kanli ellerini gömdüm togragin en dibine,
Topragin kokusu kan kokusuna yenik artik,
Kan akitan kalbinide gömdüm yüregime...
ve kurtulamadim Züleyha'ya benzeyen öteki yüzümden
Yusuf'u bulamiyorum.
Yusuf yüregime gömülen kanli kalbimin $ah-i artik...
Ben be$eriyetimin $ahlani$inda kaybettim var olan dünyami ve $ahim-i...
Ben Yusuf'um gayri ben be$eriyetimin bedeli...
Dünyanin arkasina takip diyar diyar gezdiren, kuyu ba$larinda bekleyip yasini tutup haykirarak aglayamadigim Züleyha'yim
Kör kuyumun, Kör kaderimin, Kör kalbimin, Kör be$eriyetimin ve Kör nefsimin eseriyim...
Ben Züleyha'nin öteki yüzüne yenik dü$en Failim...!!!

Z. Aslan​