çatlar bir gün harf
uykuya düşer yol olur
süzülür kurşun renkli toprak
Berzah’ın gölgesine ad bulur
kaç yıl oldu bilmem
şairleri bile yaşamaya mahkûm ettiler
bak, yüzükoyun yatmış kelimeler
şu yarada duran şiir sızım
şu alnımdaki senin yazın
iyi ki diyorum Rüveydâ
ben ölüp gideceğim
zaman ardımdan bakacak
geriye bir şair tedirginliğim
bir de çocuk günlerim kalacak!