sevdün ol dilberi söz eslemedün vay gönül
eyledün kendözüni âleme rüsvây gönül
sana cevr eylemede kılmaz o pervây gönül
cevre sabr eyleyimezsin n’ideyin hay gönül
gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül
bilmedüm derd-i dilün ölmek imiş dermânı
öleyin derd ile tek görmeyeyin hicrânı
mihnet ü derd ü game olmağiçün erzânî
avnîyâ sencileyin mihnet ü gam-keş kanı
gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül
