Yeniden Doğuş

uhibbu · 19 Ağu 2010

Aşk...

Aşk Yusuf'un Kenanında saklıdır.

Yusuf'un kuyusuna inmeden..çözemezsin...

Aşk denen şeyi...

Yusuf'un kuyusuna saklanmıştır Aşk...

Yakub'un gözlerine bakmadan...göremezsin...

Aşk denen şeyi...

Yakub'un gözlerine saklanmıştır Aşk...

İnlemeden anlayamazsın yakub gibi...

Aşkın ne olduğunu...

Malum bir meçhule sarılmaktır Aşk...

Sıkı sıkıya sarılmak...

Uçurumdan düşen insanın sarıldığı bir dal parçası gibi belki de...

O dalı bırakmaktır bazen...
Uçurumun dibinde bekleyen Maşuğa kavuşmak için...

Baktığın her yerde Maşuğu görmek...

Duyduğun her seste O'nu dinlemek...

Söylediğin her şeyi O'nun için yapmaktır Aşk...

Her yönde O'nu görmek...

Her yönde O'na gitmek...

O'nun için gülmek...

O'nun için ağlamak...
Yemek..
İçmek...
Uyumak...

Yakub kadar yakın olmak özlediğine...

Bir o kadar da uzakta bulunmaktır sevdiğine...

İstese dünyaları yıkacak imkana sahip olmak...

Ellerini uzatsan tutacak kudrete sahip olmak...

Nazı geçen olmak...

Ama ellerini uzatmamanın sırrıdır Aşk...

Seslensen ses alacak makama sahip olmak...

Ama hamuş(sus-pus)olup beklemenin adıdır...

Sırrıdır Aşk...bazen bulmak Yusufunu...

Bazense kaybolmak beraberce Kenan ilinde...

dilsitan · 28 Ağu 2010

Yusuf dedi Züleyha;

”Sevdim seni, seni sevdiysem, bir eşikten geçtiğimdendir. Bir kentin içine düştüğümden ve bir kenti içime düşürdüğümden. Ben ki tüm savaşlarımda hem kumandan hem neferdim. Bu yüzden seni sevdim.

Ve biliyor musun, seni sevdiysem, bütün ruhların yaratıldığı ve henüz ruhlara cesetlerin biçildiği o mecliste, senin yanında yer almış olduğumu hatıramda taşıyor olduğumdandır bu. Bunca kolay terkediyorsam varlığımı senin varlığına o şimşek parıltısı anın anısını gözbebeklerimde saklıyor oluşumdandır.

dilsitan · 12 Eyl 2010

Züleyha Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca
“Yusuf “diye başladı,”Yusuf ” diye bitirdi.
Gördü ki hitaptan öteye geçemedi.
Anladı ki aşkın namesinde ser-nameden öte kelam yok.
Ve Züleyha’nın lügatinde “Yusuf”tan öte sözcük yok

(Nazan Bekiroğlu)

Fetih · 12 Eyl 2010

birkısmını okudum harıkaydı...
inşallah devamını okuyacagım ınsanı surukluyor...

Tuğraa · 12 Eyl 2010

ben, Yusuf, sınanmış bir kalbin sahibiyim
şöyle buyur, bu kalp senin efendim

şimdi ben, Yusuf, tut ki Mısr'a azizim, efendiyim
boynumdaki künyede hala vasfım yazılı: Züleyha'ya köleyim

Katre-i Matem · 19 Eyl 2010

Aşk, Züleyha olacağını bile bile...

Yusuf'a vurulmaktır.

Yusuf olduğunu bile bile...

Kuyuya atılmaktır.

Kuyu olduğunu bile bile...

Yusuf'u saklamaktır.

Aşk; hem Züleyha hem Yusuf hem de kuyu...

Aşk; olduğunu olabilmektir belki de...

Geceler · 20 Eyl 2010

yusuf olmaya talip oluruz ;
ama kuyularımızı kendimiz kazarız derunumuza…
inen kovaların aydınlığa vesile olduğunu düşünmeyiz,
yakub'un sesini duyarız sessizlikte de ,
sesin sözüne kulak asmayız.
korkarız yüreğimizin sesinden, kulaklarımızı tıkarız ,
/içimizde yankılanan sesin müjdesini duyamayız/
sonra da karanlıktan şikayet ederiz….
kara kara düşünürüz,
gün ağarırken, biz kuyumuzda güneş’ten bihaber ağlarız,
ağlarız…..

bu hikaye, ancak kendi içindeki yusufun kapasitesini kuyular kazarak karanlıklara esir etmeyenlerin beraatine vesile olacaktır; umudu, duayı kurtuluşa vesile bilmeyenlere kâr etmez!

koyulaşmasın karanlık ve sözüm dokunmasın siteme;
kârda değilim , dokunma yarama,
kâra geçemeyeceğim her şeyi ona zindan ettiğim sürece.
zararımı toplayıp çıkaracağım belki, hesaplar yapacağım yokluk aleminde, yoklarla ;ama kazanan olamayacağım, yok-luklara gönül verdikçe,
hazineye ermedikçe yapılan hesaplar yokluğa çıkacak, ellerim sevdasız, sermayesiz kalacak!
…ve o zaman, ebed bir kuyu olacak!

Sare nokta!

Fetih · 20 Eyl 2010

oyy oyyy ne guzeldii yaa. boylemı aşkın tarıfı Allah c.c Razı olsun...

_Siyahİnci_ · 27 Eyl 2010

harika hepsi bu kadar güzel anlatılabilirdi Allah sizlerden razı olsun

öylesine1 · 9 Eki 2010

züleyha'nın kaderine razıydım yusuf(um)sun diye…

sen bir kitap kapağı gibi kapamışken adımı, ben her sözcükte seni okuyorum harf harf…
tümcelerimin boyun büküşlerine aldırma yar!
gözü yaşlı satırlarımın kan döküşlerinde büyütüyorum keşkelerimi…
harflerimin ayağı kayıyor uçurumlarından.
oysa sen bir liman sakinliğiydin yüreğime…
bir gün batımı huzuru…
uçsuz bucaksız bir özgürlüktün mavilerime…
ateşe verdin kıyılarımı apansız, sinsice…
züleyha’nın kaderine razıydım yusuf(um)sun diye…
peşinden koşmaya, kınanmaya, dile düşmeye…
nerden bilirdim dil(in)den düşeceğimi?
bir sözünle ateşe verdin uğruna ödenen bedelleri…
gitme demem, git şimdi!
bir metalin içine bindirip vedalarını, son bir kez kokunu çekmeden tiryakiliğim, son bir kez düşmeden kollarının girdabına, bir buseyi çok görüp alnıma, en kara yazgıları sür de git!..
son fethedilen miyim meçhul ama, sen son fatih’im…
bilsen, kaç varlığa hiçlikti fetihlerin…
ama dur, gitme!...
şu topraklarımda dalgalanan sancağını indir, öyle git!
yüreğimden sevdanı, dilimden adını sök de git!
ciğerlerimden kokunu, gönlümden gözlerinin okunu çek de git!
sözlerimi esaretten kurtar, dilimi çöz de git!
kaç kez uğurladım seni bu kentten? kaç kez boynu bükük bıraktın ardından el sallayışlarımı garlarda?
dönüşünün umuduyla gidişine dayanamazken, bu müebbet vedaya nasıl dayanırım söyle?
ah yar…
en yakınımken uzağımdın. şimdi benden öte bensin ki, ben bana t-uzağım…
kin tutmaz kalemim, bilirsin.
sen kapatsanda c-ismimin üstüne son sayfanı, bu masalın devamını bir ömür bekler yüreğim…
sana git diyebilmek için kaç alfabe satın aldım z-amansız pazarlıklarla bilsen.
tüm kırgınlıklarımı çıkarıp kumbaramdan saydım, bir “git” etmedi.
yanında “me”si olmayan bir git yakıştırılmadı sevdama…
ama çok istiyorsan, işte orda; alfabemin kıyısında bir “git”…
eksik, mahzun, çaresiz…
ıster al git, istersen k-al git-me yar!...
yar demişim sana… yokluğun dipsiz bir yar!
ışte, diz çöküyor sevdana yüreğim, gitme!...
gitme, sensiz ıssız bu diyar…
kahraman tazeoğlu

Yeniden Doğuş

uhibbu

YD Üyesi

dilsitan

Ya HaY

dilsitan

Ya HaY

Fetih

YD Üyesi

Tuğraa

YD Üyesi

Katre-i Matem

Men câle nâle.

Geceler

Sükut_u Sonbahar

Fetih

YD Üyesi

_Siyahİnci_

Prenses

öylesine1

YD Üyesi