Yeniden Doğuş

uhibbu · 19 Nis 2013

Herkes, Yusuf'un yırtılmış gömleğine bakıyor.kimse, Züleyha'nın paramparça olmuş kalbine bakmıyor ve kimse, vezirin yıkılan sadakatine, Yusuf’un efendisine karşı kırılan onuruna yıllarca yaşayacağı zindanın , kadının zehirli ateşten aşkına bakıp onu bir masum bir aşkzede olarak görsün öyle mi?
aşk tarihte ilk kez arkadan yırtıldı...

Sende “Yusuf’un tuzağı”na değer bir şey var mı?
Yusuf dedi: "Biz metaımızı kimde bulursak, onu alırız..." [Yusuf, 12/79]

Sen susuyorsun…
ve ben düşüyorum hakkettiğim o dipsiz kuyulara..
Yusuf’luğun yaraşamadı Sevdiğim, Züleyha’lığıma…
Bırakalım artık hicran'a asılı kalmış vuslat'ımızı!

Ve gelen güneş Yusuf'unu armağan etti Yakub'a, senin gözlerinde... Ama sen; Yakub'u kör ettin Yusuf yüzlü gidişinle...

Ben,YUSUF sınanmış bir kalbin sahibiyim....
Şöyle buyur,bu kalp senin efendim....
Şimdi ben,YUSUF tutki mısıra azizim,efendiyim...
Boynumdaki künyede hala vasfım yazılı...

...ZÜLEYHAYA KÖLEYİM...

uhibbu · 19 Nis 2013

Yusuf sımsıkı kilitli kapıya doğru koşarken ...Züleyhayı bulmak için züleyhadan kaçarken,Züleyhaya gelmek için Züleyhadan uzaklaşırken...
Züleyha Yusufun gömleğini tam arkadan yakaladı ve gömlek yırtıldı...
Değilmi ki Yusuf güzelisin,gömleğin çoktan yırtık senin,ve değilmi ki ben tecelli etmezssem eksik kalır sana dair k...ader ''senin kaderin benim tecellim'' kaderimde zindan varsa yufuluğum su götürmez....

Bundan böyle sözcük dağarcığım Yusufun dilinden dökülen kadardır...
Sadece sözcükler değil,hayat sözcükler kadarsa varlığımda Yusuf kadardır....

"Karanlık gecede halden hale girerken Züleyha'nın kalbi, Züleyha en çok da sabrın kimden olduğunu bilmeden ve sabrının iç yüzüne erişemeden sabretti. Tahammülünün anlamını çözemeden tahammül etti.
O kadar ki ne sabrına sahip çıktı, ne tahammülünden hoşnut kaldı."

Kim kaderin Züleyha'yı köle etmek için önce
Yusuf'u pazarlara düşürdüğünü tahmin edebilirdi ki?

''Suçlu, suçunu her zaman bilerek işlemez Yusuf ve güzellik bazen suça dönüşür. "

uhibbu · 19 Nis 2013

"Yolu uzun, çok uzun Züleyha'nın.
Aşk verilmiş ona, aşkı bilmiyor. Sabır verilmiş, sabra sahip çıkamıyor."

Yusuf’un gözleridir gece, Züleyha’ya. Yusuf’un sözleridir gece, Züleyha’ya. Züleyha bir ince sızıdır ki, aynı gecelerde, yazgısı düşer ay yüzlü Yusuf’a.

""Züleyha'nın gözleri bir büyülü siyah korku. Kimin gözleri değse Züleyha'nın gözlerine, Züleyha'da birşeyini unutacak.
Kime gözleri değse Züleyha'nın onda kendinden bir şeyler bırakacak."
Züleyha'ya dediler: Ay çıktı
Züleyha cevap verdi: Yusuf mu baktı?''

Züleyha Yusuf'a bir mektup yazmaya başlayınca, gördü ki;hitaptan öteye geçemedi...
Anladı ki aşkın namesinde ser-nameden öte kelam yok
ve ZÜLEYHA'NIN LÜGATINDA YUSUF'TAN ÖTE SÖZCÜK YOK ...!''

ne senin adın Yusuf,ne de ben Züleyha'yım.. Sanma ki ellerimden yırtılacak
gömleğin.. Lakin bir gün Züleyha olup gelirsem sana,Yusuf gibi
karşıla,asil,iffetli,serin.

Züleyha olmak kolay,Züleyha gibisini bulmakta kolay,söyleyin ne olur nerde YUSUF'u YUSUF gibisini saklayan kuytular,kuyular??

Belki yusufu bulamıyacak,kavuşamıyacak bu kalp ama yinede pes etmeyecek ömûr boyu árıyacak.

Yusuf! Ey Mısırın Sultanı!
Peki ya ben kimim? Neden kuyu? Benim Mısır’ım neresi? Kader garip bir bilmece midir ey Yusuf? Ne zaman çözülür bu bilmece?
Gecede neler gizlemiş sahip? Neden uykusuz geceler? Neden tatsız hayat? Neden içtiğim suyun tadı yok? Yoksa…
Yoksa bu kuyunun suyu mu?

uhibbu · 19 Nis 2013

Yusuf dedi;
Züleyha
aşk zorlu bir sınav

ben bu sınavı en baştan ve gönüllü mü kaybettim?

Hayır işte! Yitirmiş görünsem de kazancımsın sen benim.

Ve şer gibi görünsem de göreceksin

yitirdiğin ne varsa benim sana açtığım kuyuda hayrın olacağım sonunda..

Geceler · 26 May 2014

Yûsuf’un gözleriydi gece Züleyhâ’ya;
Yüreğindeki ay, Yûsuf’tu aydınlatan.
Sessiz çığlıklarıydı yankısını kendi duyan...
Tek bir bakışı vardı Yûsuf’un,
Acı bir tebessüm, acı bir tebessüm;
Züleyhâ’yı ona bağlayan...
Yûsuf’un sözleriydi uzak,
Kırılgan rûhunu parçalayıp onaran,
Ve yine kırık her parçadan şekillenen...
Züleyhâ ile büyüyen
Yûsuf…
Züleyhâ gözlerinle bakmıştı Yûsuf’a,
Saklamıştı Züleyhâ yüreğini.
Bilmeden Rabbine bırakmış,
Bilmeden bırakmıştı Rabbine
Kaderini…
Yûsuf’un gözleriydi gece Züleyhâ’ya;
Yüreğinin zindânlarında
Nefsi kara bir bulut,
Aşkı, zindânları aydınlatan bir nûr…
Sitemleri sevgiden bir köprü,
Cesâreti, bugüne gelen öykü.
Zindân da neydi ki Yûsuf’a?
Karanlıkta olan, Züleyhâ idi,
Züleyhâ…
Yûsuf, Rabbim dedi, inledi.
Züleyhâ, Yûsuf dedi…Yûsuf dedi…
Kendi zindanlarında.
Yûsuf’un sözleriydi hançer Züleyhâ’ya,
Dağlayan yüreğini.
Bazen mızrak, bazen ok...
Ama acısı, aynıydı: yakan kavuran
Neydi ki bileğindeki zincirler Yûsuf’a,
Yaradan yanındayken? …
Yûsuf’un gözleriydi gece Züleyhâ’ya;
Kınamak kolaydı aşkı,
Peki sevebilir miydi bir kalp,
Züleyhâ gibi? …
Sevilebilir miydi bir kalp,
Yûsuf gibi? …

alintidir...

Yeniden Doğuş

uhibbu

YD Üyesi

uhibbu

YD Üyesi

uhibbu

YD Üyesi

uhibbu

YD Üyesi

Geceler

Sükut_u Sonbahar