Yeniden Doğuş

RIZIK İÇİN ÇALIŞMAK ASİL BİR DAVRANIŞTIR…

Bir gün İbrahim b. Ethem rh.a. ile Şakik-i Belhi rh.a. Mekke’de karşılaştıklarında İbrahim b. Ethem, Şakik’e “Senin rızık temini için çalışmayı terk etmeye iten sebep nedir?” diye sorar.

Şakik-i Belhi rh.a. ona şu cevabı verir: “Çölde yolculuk yaparken yerde kanatları kırık bir kuş gördüm. Kendi kendime, ‘Şu kuşun nerden rızıklandığına bir bakayım’ dedim ve bir kenara saklanarak beklemeye başladım. Biraz sonra gagasında çekirge bulunan bir kuş, kanatları kırık olan o kuşun yanına geldi ve çekirgeyi onun gagasına bıraktı.

Bu durumu görünce ben de şöyle düşündüm: ‘Şu kanatları kırık kuşa diğer bir kuşu sebep kılarak besleyen Rabbim, nerde olursam olayım beni de rızıklandırmaya kadirdir.’
Böylece rızk temini için çalışmayı bıraktım ve kendimi tamamıyla ibadete verdim.”

İbrahim b. Ethem ise ona şu anlamlı sözlerle nasihat eder: “Peki, sen neden o sakat kuşu besleyen sağlam kuş gibi daha şerefli ve üstün olmak istemiyorsun? Sen Rasulullah’ın (s.a.v), ‘Veren el, alan elden daha hayırlıdır’ buyurduğunu işitmedin mi? Ayrıca, her işinde en üstün ve yüksek dereceyi elde etmeye çalışmak, müminin alametlerindendir.” Bu sözler üzerine Şakik-i Belhi, İbrahim b. Ethem’in elini öperek, “Ey İbrahim, sen bizim üstadımızsın” der.

SAMİMİYETİN YOLU İNANMAK VE GAYRET ETMEKTEN GEÇER

Büyük velilerden Abdulkerim el-Cili Hz. (k.s), İnsan-ı Kamil adlı eserinde insanın isteklerini elde etmesinde samimiyetin önemini şöyle anlatır: “İsteğinde samimi olan kimsenin iki alameti vardır. Yöneldiği ve istediği şeyin olacağına kesin olarak inanmak ve gücü yettiği kadar istenen şeylerin gereğini yapmak. Hali böyle olmayan kimseye himmet ve azim sahibi denmez. O sadece boş temenniler ile avunan ve davasında yalancı olan biridir. Böyle bir kimse aradığını bulamaz, sevdiğine kavuşamaz. Onun hali, elinde kalemi, kağıdı olmayan, okuma ve yazmasını da bilmeyen bir kimsenin mektup yazmaya kalkmasına benzer. Bu durumda olan birisi mektubu nasıl yazacak? O, bu şekilde niçin mektup yazmak istiyor ki?”

HER TÜRLÜ HAYIR SADAKADIR

Güler yüz bir sadakadır.
İnsanın her gün bütün azaları için
bir sadaka vermesi gerekir.
Kendi kovandaki suyu kardeşinin kovasına boşaltarak onun işini görmen, hayvanına binene veya yük yükleyene yardım edip yükünü kaldırman bir sadakadır.
Yolunu kaybedene gideceği yeri tarif etmen,
gözü görmeyene yardımcı olman,
yoldaki eziyet veren bir şeyi kaldırıp atman sadakadır.
Mescide giderken namaz için atılan
her adım bir sadakadır.
İki kişinin arasını düzeltmek bir sadakadır.
Güzel söz bir sadakadır.
(Buhari, Müslim, Tirmizi, Ahmed b. Hanbel)

YARATILIŞIMI GÜZEL KILAN AHLAKIMI DA GÜZELLEŞTİR

Bir gece Ebu’d-Derda (r.a) namaz kıldıktan sonra “Ya Rabbi! Yaratılışımı güzel kıldın. Ahlakımı da güzelleştir…” diye sabaha kadar ağlayarak dua eder. Sabah olunca hanımı Ümmü’d-Derda (r.a), niçin sabaha kadar böyle dua ettiğini sorunca Ebu’d-Derda Hz. (r.a) şu cevabı verir: “Ümmü’d-Derda! Bir Müslüman kul sürekli ahlakını güzelleştirmeye devam eder de sonunda güzel ahlakı onu cennete sokar. Ahlakını sürekli kötüleştirirse, sonunda kötü ahlakı onu cehenneme sokar.” (Ahmed b. Hanbel, Kitabu’z-Zühd)

Aynaya; “Beni çirkin gösterme” demen fayda vermez. Teraziye neyi koyarsan onu tartar. Kıyamet günü de Allah, bütün gizlediklerimizi güzel çirkin demeden ortaya dökerek hesap görür. (Mesnevi, Hz. Mevlana)

O’NU DÜŞÜNMEKTEN BAŞKA HER İŞE PAYDOS!

“Kapıları yıkarcasına tekmeleyeceğim, limandaki bütün vapurların ve şehirdeki bütün fabrika bacalarının canavar düdüklerini öttüreceğim, trafiği durduracağım, insanları oldukları yerde mıhlayacağım ve gök tavanını yıkan bir sesle haykıracağım geliyor: ‘İnsanlar! Allah var! O’nu düşünmekten başka her işe paydos!’
Bana ‘deli’ mi diyecekler?
Canım kurban, aklın son durağı olan böyle deliliğe!”
(N. Fazıl Kısakürek)

MÜRŞİD-İ KAMİL

“Evliyanın üzerine Allah muhabbetinin kokusu sinmiş. Onun yanında duran, onun kokusunu alınca evliyadan ayrılmıyor. Mıknatısın; demiri, çiviyi çektiği gibi… Nereye giderse gitsin arkasında bir sürü insan oluyor. O insanların soracağı bir soru bile olmuyor. Ama elinde değil. Allah dostu onu çekiyor; mıknatıs gibi.” (Yar ile Şimdi, Dr. Ahmet Çağıl)

Tüm güzelliklere tövbe yolundan gidilir

Horasan’ın büyük velilerinden Sülemi tövbeyi, tüm kötü halleri bırakıp bütün güzel hallere yönelmek olarak görürken bu konudaki görüşlerini şöyle özetler: “İnsan tövbe yoluyla hayatındaki bütün yanlışları yıkar, harap olanları imar eder. Aynı zamanda tövbe, tabiatı düzeltmektir, ilme tabi olmaktır. Yine tövbe, kulun yalpalamaktan istikamete dönmesidir. Tövbe ile her türlü kötülükten vazgeçilirken nefis kontrol altında tutulur. Böylece kul istikamet üzere daim olur.” (Sülemi, Derecatü’l-Muamelat)

BANA DUA EDİN, KABUL EDEYİM

İbn-i Ömer (r.a) dua ile ilgili olarak Allah Rasulü’nün (s.a.v) şöyle buyurduğunu anlatır: “Kime dua kapısı açılmış ise ona rahmet kapıları açılmış demektir. Allah’tan talep edilen (dünyevi şeylerden) Allah’ın en çok sevdiği afiyettir. Dua, inen ve henüz inmeyen her çeşit (bela ve musibet) için faydalıdır. Kazayı sadece dua geri çevirir. Öyle ise sizlerin dua etmeniz gerekir.” (Tirmizi)

SUSTUKLARI HALDE SÖYLEYENLER…

Mevlana Hazretleri hal diline ayrı bir önem verirdi. Böyle düşünmesinin sebebi sessiz kalarak sözsüz hal diliyle konuşmanın, ağızla konuşmadan daha önemli ve değerli oluşuna inanmasıdır. Ona göre, susuşta yüzlerce dil, yüzlerce anlatış vardır. Susmak, bal şerbeti içmekten de iyidir. Aşıkların susması daha hoştur, denizinse coşup köpürmesi. Sükut içinde söylenen sözler, aynada görünen şekiller, yüzler gibi daha hoştur, daha güzel görünür.
Mevlana’ya göre nice susanlar, konuşanlara göre daha güçlü ve etkilidir. “Bülbül doğana niçin sustuğunu sorar. Doğan, ‘Sen bakma sustuğuma, padişah av avlarken (sessizliğime rağmen) tam yüz ere bedelim ben’ der.”
Sükut, hal diliyle konuşmaktır. Bundan dolayı onu, mutlak sessizlik ve mesaj iletmeme olarak görmemek gerekir. “Ey toprak, ne düşünüyorsun? Neden böyle susmadasın? Düşüncelere dalıp gitmişsin dedim. Dedi ki: Susmama bakma, içimde bahçeler var, bağlar var.”
(Divan, Hz. Mevlana)