Yeniden Doğuş

Bazı âlimler dedi ki:
Hazreti Allah,
Hz. Yusufa peygamberlik verinceye kadar
kadınlar ona şehvetle bakmaya devam ettiler.
Hazreti Allah ona peygamberlik heybeti verdi de,
onun bu heybeti,
kendisini gören herkesi meşgul edip
güzelliğini görmesine engel oldu.

Leyla’ya sorulmuş:
senin Mecnun’a olan sevgin mi daha büyük,
yoksa Mecnun’un sana olan sevgisi mi?

Benim ona olan sevgim, demiş Leyla
ve sonra açıklamış;
" çünkü onun bana olan sevgisi meşhur oldu,
Benim ona olan sevgim ise
Gizli kaldı !!"

Murselat Suresi-i Celilesinde buyurulur ki:


"inkarcılara o gün şöyle denilir:
Haydi yalanlamış olduğunuz azaba doğru gidin!
Üç kola ayrılmış, ne gölgelendiren ne de alevden koruyan bir gölgeye gidin."

Burada bir gölge sözü geçmektedir.Gölge bilinen yönüyle ısıdan ve ışıktan koruyandır.
fakat ayeti kerime de Mevlamız

"O, ne altında olanları gölgelendirir ne de uzanan gölgenin yaptığı gibi, güneşin sıcaklığından korur.
Her taraftan uzanan ateşin dillerini de ondan savamaz." buyurur

Taberî tefsirinde denir ki :
Bu gölge onları ne cehennemin sıcaklığından korur, ne de onun alevinden onları gizler.
Bu gölge cehennemin yakıtlarından yükselen dumanın gölgesidir. Yükseldiği zaman üç kola ayrılır.

Diğer tefsirlerde de şu açıklamaya rastlanır.:
Yüce Allah, azaba müstehak olanlarla alay olsun diye, azaba gölge ismini verdi,
Mü'minler gölgeler altında ve pınar kenarlarındadır.
Suçlular ise içlerine işleyen bir ateş ve kaynar su ile kapkara dumandan bir gölge altındadırlar.
Durum böyle olunca, içlerinde bulundukları şeyin gölge diye isimlendirilmesi
alay yollu bir ifadeden başka, ne olabilir?

Halife Me'mun,


"Onlar hakkında acele etme. Biz onlar için saydıkça sayıyoruz"
Meryem Sure-i Şerifi 84.Ayeti kerimesini okudu ,
yanında fıkıh alîmleri vardı.
Me'mûn, Ayeti kerimeyi işaret ederek nedir bu sayılanlar
dercesine baktı.
Hal bu minvalde iken fakihlerden biri şöyle dedi:
Nefesler sayı ile olupda ona bir yardım olamayınca,
tükenen şey ne çabuk tükenir!
Anlaşıldı ki sayılan insanların nefesleriydi!

Şâir şöyle der:
Hayatın, sayılı nefeslerdir. Sen her nefes aldıkça hayatın biraz eksilir.

​

Müşrikler,
"Melekler Allah'ın kızlarıdır" diyerek Allahımıza çocuk isnat ettiler.
Kuşkusuz bu inançta olan insan, aşırı kâfir olmuş,
büyük bir inkâr ve taşkınlıkta bulunmuştur.

Beyzâvî şöyle der:
Böyle diyen insan apaçık kâfirdir.
Çünkü Allah'a çocuk nisbet etmek,
Onu hiç tanımamak ve şanını küçük görmekten ileri gelmektedir.

Müşriklerden birine, kızın olacak müjdesi verildiğinde,
üzüntü ve kederden yüzü sanki simsiyah olurdu.
Müjdelendiği şeyin kötü bilerek , öfke ve kederle dolu olurdu.

Ne az zekaları var ki kendilerini üzen şeyi
Allahımıza reva görüyorlar?