Yeniden Doğuş

ben sokakta tam anlamıyla ihtiyacı olduğunu
hissettiğim dilencilere para veriyorum
sakat,yaşlı vs.

çok dikkat edilmesi gereken bir mesele
bildiğimiz gibi bu işi, iş haline getirenler var..
bunlara yardım etmekde etken olmayalım..

saol yazı için zeyno kardeş..

-El kapılarında dilenci değilsin, bunun şükranesi olarak kapından dilenciyi kovma. (Sadi)

-Fazla sadaka dilencileri artırır. (Goethe)

-Yoksulların bazısı yalan söylememiş olsaydı, onu boş olarak çeviren iflah olmazdı. (Hadis-i Şerif)


Zeyno bacım sana katılıyorum.Şu zamanda hem ihtiyaçı olan,hem olmayan dileniyor.Türk milletinin acıma duygusu fazla biliyor ve bunu kullanıyor.
Kimi dilenciler zaten çok yüzsüz ekmek verirsin almaz,para ver der.Beğenmiyorlar bile.Kimisi zaten meslek edinmiş.
Allah'tan korkun olmayacak hiçbirine acımayacaksın.Yardım etmeyeceksin.Ya da gerçekten ihtiyaçı olduğunu anlayıp öyle yardım edeceksin.
Ama insanın vicdanı bırakmıyor ki,rahat.Üzülüyor.

ya dedikleriniz çok dogru ama insan dayanamıyor ben mesela önüme gelen dilencilere elimden geldiğince vermeye çalışırım ha gerçekten ihtiyaç sahiplerimi onu bilemem ama allah razı olsun demeleri yetiyor bana belki yaptığım iyi değil her dilenceye vermeye çalışmam ama elimde değil bu konuda fazlasıyla hassasım ve beni tanıyan bir çok kişide bilir dilenciler için cüzdanımda daima ayrı bir yer vardır...
ALLAH ıslah etsin dilenmeyi meslek haline getirenleri...

Zeyno abla Teşekkürler böyle bir konu açdığın için ..
Açıkcasını söylemek gerekirse Dilencilerden bıktım hatda yaka silkeliyoruz..

Rabbim bizi o durumlara düşürmesin, ama insan artık kimseye inanamıyor biz çarşıda oturduğumuz için evmizin tam kapısında bile dilenci duruyor ..bizim kapıdakine versem hiç abartmıyorum 50 m ilerisindekine ne vericem ..birde Özellikle bu duruma çocuklarıda alet ediyorlar köylerden çocukları aileleri kiraya verip şehir merkezlerinde dilendiriyorlar ..
Bu ailelere yazık diyorum ...

Bir de geçen gün yolda yürürken arkadaşlarla yanımıza bir teyze geldi ..bize diyorki kızlarım beni yanlış anlamayın bir oğlum var çocuğu olmuyor bize de hoca dediki 500 kişiden 1 ytl toplarsanız çocuğu olucak ..
Bizde teyze sana kim demişse batıl bu deyip ayrıldık vermedik para ..
Zannına girmek istemiyorum ama kesin dilenciydi ..Böyle batıl birşeye bu zaman da insanların inanması çok zor ..

Ey yüce Allahım ne günlere kaldık ..

Konuyu daha yeni gördüm
benim naçizane fikrim verilmemesinden yana bende genel olarak vermesemde bazen içim acımıyor değil
ama şunuda unutmamak gerekir ki verenin de o kişiyi teşvik etmesinden dolayı sorumluluğu yokmudur?

yani toplumumuzda sanki vermezsen Allah (c.c) senden razı olmıyacakmış kapına gelen boş çevrilmez ben gelen hızır (a.s) olabilir belki Allahın evliya kuludur vs.. şeyler mevcut amenna tamam ama bence bu durum komşun yada çok ihtiyaçlı olduğu zaman ortaya çıkıyor yani işi ticarete dökenlere değil...
Asıl olan şudur bence yolda gidiyorsun çok ihtiyaçlı birisini gördün durdur ve deki buyrun Allah rızası için size veriyorum beni sevaptan mahrum bırakmayın.
veya bir kişinin bazı şeylere ihtiyacı olduğunu biliyorsanız kimse demeden alın ve kapısına bırakın yada buyrun ben buradayım her ihtiyacın olduğunda bana gelin elimden geldiği kadar yardım ederim diyebiliriz.

bence bunları çok iyi ayırmalı ve gerçekten ihtiyaçlı kişileri bulmalıyız
vicdan ticareti yapanlara pabuç bırkalımamalı kurunun yanında yaş da yanmamalıdır

En dogrususnu Allah(c.c) bilir wesselam

Dinimiz, çalışmayı emir ve tavsiye ettiği gibi, bunu üstün bir fazilet olarak görmüş, tembelliği ve buna bağlı olarak dilenciliği de o ölçüde kötülemiş ve yasaklamıştır.

Yoksulu doyurmak, isteyene vermek müslümanın görevidir. Fakat, insan şeref ve haysiyetini zedeleyen, kişiliğini yok eden, yardımsever insanların temiz duygularının istismarına yol açan dilencilik, çirkin bir iş olarak görülmüştür.

Peygamberimiz (s.a.s.) yalnız üç sınıf insan için istemenin helâl olduğunu bildirmiştir. Bunlar da; bir şahıs veya topluluğa kefil olup borçlanan ve borcunu ödeyemeyen, bütün malı bir felâketle yok olan, fakir düşen ve fakirliği onu tanıyanlarca kabûl edilen kişilerdir. Bunların dışında kalan ve bir günlük yiyeceği bulunup, çalışıp kazanabilecek güce sahip birisinin dilenmesi ise caiz görülmemiştir. (Müslim, Zekât, 109).

Peygamber Efendimiz, (s.a.s.) meslek hâline getirilen dilenciliği şerefsizlik saymış ve şöyle buyurmuştur:

"Sizden bazıları dilenmekten asla vazgeçmez. En sonunda kıyamet gününde bu ******** kişi, yüzünde bir et parçası kalmaksızın Allah'a kavuşur" (Müslim, Zekât, 103).

"Her kim çok mal toplamak için, insanlardan onların mallarını dilenir durursa, muhakkak bir ateş parçası istemektedir... " (Müslim, Zekât, 105).

"Sizden birinizin bir kucak odun toplaması, sonra o odun demetini sırtına yüklenip satması, kendisi için verecek, yalnız vermeyecek bir kişiye gidip istemesinden elbette çok daha hayırlıdır. " (Müslim, Zekât, 107).

(osman çetin)

İslâm; çalışmayan, tembel tembel oturan, bir lokma ile bir hırkaya rıza gösteren, başkalarına yük olan müslümanları iyi bir müslüman saymamıştır. Yukarıdaki hadis-i şeriflerden anlaşılacağı gibi, dilenmek ve dilenciliği bir meslek hâline getirmek şiddetle yasaklanmıştır.

Dilencilik; tembellik ve halkın yardım duygularını istismardan başka birşey değildir. Böyleleri İslâmiyetin tevekkül anlayışını da kendi düşünceleri açısından değerlendirmekten çekinmezler. Onlar, çalışmadan oturup başkalarından bir şeyler beklemeyi tevekkül sayarlar.

İslâm dini kadar insana benliğini, izzet-i nefsini ve şerefini korumanın yollarını öğreten hiçbir din, hiçbir ahlâkî sistem yoktur. İslâm'a göre ümmetin geleceği, toplumun şeref ve namusu ne kadar önemli ise, kişinin izzet-i nefsi de o kadar önemlidir ve mutlaka korunması gereken birşeydir. Her müslüman bu değerli emâneti korumakla mükelleftir. İşte bu emaneti koruyabilmek için insanlara bütün fazilet yolları gösterilmiş, kötülüklerden sakınmaları emredilmiştir.

Her kötülük insanın benliğinden ve şerefinden bir şeyler alıp götürür. Hiçbir ihtiyacı olmadığı halde el açıp dilenenlerin durumu ise daha kötüdür. Çünkü onlar, dilenmekle, şeref ve itibarlarının kökünden yok olmasına ve âdeta manevî müflis durumuna düşmelerine sebep olurlar. Bunun için fakirlere, acizlere yardımı kuvvetle emreden İslâm, fakir olmayanların, ihtiyaç içinde bulunmayanların dilenmelerini de aynı şiddetle yasaklamıştır.

Hz. Peygamber (s.a.s.), bir taraftan dilencilik gibi bir kötülükten müslümanları uzak tutmaya çalışırken, diğer taraftan onlara çalışmayı tavsiye buyurmuş ve hiçbir müslümanın, çalışıp kazanmanın şerefini, dilenmenin zilleti ile değiştirmemesini istemiştir.

Osman ÇETİN