Yeniden Doğuş

Hudânın ismiyle başlarız söze,
Rahmândır kolaylık gösterir bize.

Allahın adını anmalı insan!
Emre uymalıdır, hiç aksatmadan!

Bismillah diyelim her işimizde,
Unutma ki şeytan hep peşimizde.

Bir işe başlarken dersek Bismillah,
Elbet yardım eder Cenab-ı Allah.

Ortakları olmaz, yoktur benzeri,
Noksan sıfatlardan şüphesiz beri.

Hâşâ, oğlu, kızı olmaz Hudânın,
İşinde yanlışlık olmaz Yezdânın.

Cümle mahlukâtı var etti yoktan,
Kimi ateştendir, kimi topraktan.

Kurumuş balçıktan insan eyledi,
Türlü nimetleri ihsan eyledi.

Ol emriyle kâinatı yarattı,
Semaları yıldızlarla donattı.

Kudreti sonsuzdur, kışı yaz eder,
Kullarına acır, hep ikâz eder.

Bir nizâm içinde arzı döndürür,
Bulutlardan tatlı sular indirir.

Taş içre ateş gizledi Rahmân,
Halk eyledi suda, inci ve mercân.

Bir bebek doğunca hazırdır azık.
Annenin göğsünden gönderir rızk.

Bir sevgi verir ki ana-babaya,
Katlanırlar onun için cefaya.

Bin bir ihtimamla ona bakarlar,
Şefkat ile üstün başın yıkarlar.

Kulakları burnu, gözü veren O,
Saça siyah sarı boya süren O.

Vücudun üstüne başı koyan O,
Gözlerin üstüne kaşı koyan O.

İnsanı ağlatan, güldüren Odur,
Yaşatıp sonra da öldüren Odur.

Kalblerde sevgiyi halk eden Odur,
Salihleri nura gark eden Odur.

Yusufa harika güzellik verdi,
Züleyhâyı ona âşık eyledi.

Herkes Züleyhâyı alaya aldı,
Yusufu görenler hayrette kaldı.

Bu bir insan değil, melek dediler,
Parmaklar kesildi, fark etmediler.

Halili ateşe yaktırmayan O,
Salihi harama baktırmayan O.

Halil İbrahimi küstürmeyen O,
Oğlunu bıçağa kestirmeyen O.

Yunusu balığa yutturan Odur,
Ölüm korkusunu tattıran Odur.

Süleymanı gökte gezdiren Odur,
Firavunu suda ezdiren Odur.

Kâfir Ebu Cehli şaşırtan Odur,
Kazdığı kuyuya düşürten Odur.

Her işinde vardır bir çok hikmeti,
Bakınca görülür sonsuz kudreti.

Bize nasip etsin iman nimeti,
İmanlı kuluna verir Cenneti.

[span=seagreen]Cenab-ı Hak, Resulünü gönderdi,
Kelam-ı kadimi ona indirdi.

İsmi söylenecek dillerde ebet,
Müslümanlar Ona eder muhabbet

Her iki cihânın serveridir O,
Cennet yolunun rehberidir O.

Odur kâinatın kâmil insanı,
Odur Hakkın bize yüce ihsanı.

Hem yerde, hem gökte fahr-i âlemdir,
Ona inanmamak sonsuz elemdir.

Onun yolundadır bütün evliya,
Ümmet olmak ister Ona enbiya.

Sünnetine sarılmalı Müslüman,
İhsana kavuşur Resule uyan.

Bir adı Mahmut, bir adı Ahmet,
Oldu bütün âlemlere rahmet.

Beddua etmedi düşmana bile,
Emindi yapmazdı kimseye hile.

Nuru ile aydınlandı kâinat,
Onda görülmüştü pek çok mucizât.

Harikalar verdi Ona yaradan,
Temiz sular aktı parmaklarından.

Bir gece Kudüse vardı, Mekkeden,
Bir ânda gökleri Odur seyreden.

Onu tasdik eden yüce Kurandır,
Peygamberliğine kâfi burhandır.

Resulullah

Sultanlar sultanı Peygamber iken,
Yaratılmamıştı hazret-i Âdem.

Hak katında Onun kıymeti çoktur,
Şerefi, izzeti, rağbeti çoktur.

Nebilerin, resullerin mâhıdır,
İlm-i zâhir, ilm-i ledün şâhıdır.

O teşrif edince değişti insan,
Ona iman etti putlara tapan.

Kusursuz olarak yaratıldı O,
Güzel huylar ile donatıldı O.

Sadık idi, ondan herkes emindi,
Bütün ataları birer mümindi.

Sen rahmetsin diye, Rabbi övüyor,
Habibimdir diyor, Onu seviyor.

Kuranda Rabbi ona salat ediyor,
Ümmete siz de salat edin diyor.

Yetim diye bakar nasipsiz ona,
Bu yüzden gelmedi kimi imana

Peygamber bilene edildi ihsan,
Köle iken oldu ebedi sultan.

Her an ümmetine kucak açıyor,
Karanlık dünyaya ışık saçıyor.

Her derde devâdır, her ruha şifa,
Gözlere sürmedir, kalblere cila.

Herkesin seyyidi başlara taçtır,
Bütün insan ve cin ona muhtaçtır.

Aşkı ile yanan, bağrı kanayan,
Bâtıla sapar mı onu tanıyan.

Bu aşkın sırrını gafil anlamaz,
Bidat ehli olan onu tanımaz.

Bütün dertlilerin dermanıdır O,
Aşkla yanan gönlün fermanıdır O.

Müminin arzusu, emeli odur,
Hakiki imanın temeli odur.

Habibullah

Bir kimse ki olsa birine âşık,
Eğer bir de olsa aşkında sadık.

Feda eder ona bütün malını,
Hem de esirgemez asla canını.

Daha kıymetlidir sevdiği candan,
Can ne ki, üstündür iki cihandan.

Reddetmez, mahbubun hiçbir sözünü,
Peki, der ekşitmez asla yüzünü.

Onun her zahmeti rahmettir ona,
Onun her hizmeti minnettir ona.

Sever sevdiğinin sevdiğini de,
Hem sever köyünün köpeğini de.

Onun düşmanına hep düşman olur,
Onu biraz üzse çok pişman olur.

Kul kulu sevince, olursa böyle,
Yâ Mevlâ severse, ne olur söyle.

İşte yüce Mevlâ izzeti ile,
Sevdi Resulünü kudreti ile.

Onu kendisine habib eyledi,
Hasta gönüllere tabib eyledi.

Dünyada ne kadar deniz var ise,
Mevlâ hepsini de mürekkep etse,

Melek, ins ve cinne verse kalemi,
Kağıt yapsa on sekiz bin âlemi,

Yıllarca yazsalar, onun methini,
Yine yapmazlar binde birini.

Ona yakın olmak büyük nimettir,
Ayağının tozu cana minnettir.

Vasfına olamaz kimse tercüman,
O olmasa idi, olmazdı cihan.

Yâ Rabbi habibinin hürmetine,
Kavuştur bizleri şefaatine.[/span]

[span=limegreen]Yüce Rabbim, sana açtım elimi,
Nasıl arz edeyim âciz hâlimi?

Âlemlerin yüce perverdigârı,
Ah çekip ağlarım hep zârı zârı.

Hain nefse uymak belimi büktü,
Gönlümün sarayı yıkılıp çöktü.

Ne sıkıntı çekti şu çileli baş,
Akıttım hep gözlerimden kanlı yaş.

Gece gündüz keder, yaz ve kış keder,
İnsan buna nasıl tahammül eder?

Bu derdi çekmeye kalmadı derman,
Senindir her zaman her işte ferman.

Takdirde ne ise o başa gelir,
Tedbir almak ona engel değildir.

Senin emrin olmadan ey yüce Hak,
Rüzgar esmez, düşmez ağaçtan yaprak.

Bulutlar dağılır, yağmur yağmaz hiç,
Her yer gece olur, güneş doğmaz hiç.

Geceden gündüzü çıkartan sensin,
Kâinatı yoktan yaratan sensin.

Yüce Mevlâm, senden olmazsa ferman,
Hiç kimse bulamaz derdin derman.

İstersen müşkülü asân edersin,
Rahmetini saçar, ihsan edersin.

Gizliyi, açığı elbet bilirsin,
Boş çevirmez isteyene verirsin.

Yâ Rab ancak senden olur inâyet,
Dünya sevgisinden beni halâs et![/span]