Yeniden Doğuş

Gölgeler I

Yusuf
döndün biliyorum
gözlerimde gözlerini görüyorum
ben buldum seni Yusuf
ben buldum seni
çık kuyulardan...

mâdem gel diyen ses senindi
sırtımda zindan yükü ölüm
ve parmaklarımda arsız çıplaklığımla
bak işte döndüm...

Kerbelâda yüzüne kan değmiş gün
son istasyonda yoksul bir düş;
kırılan bir hayâl öylesine,
öylesine bir yol türküsü Yemende
hani yitirmişken Kenanda kendimi
hani hiçbir şeyin çıkmazındayken
ya da hiçbir şeyken,tanımlanamazken
aralandı karanlık ve göründü
yağmur kokan masallarda
çöl büyüsü gözlerin
ve şiirler ve zindan
ve paslı demir tortusu uykularda
kâbuslarımın yüz örtüsü gözlerin
bakışlarım kör-düğüm
bıçaklara gelsin ki ellerin
yine aşka dolandı ömrüm...

Gölgeler II

bir yolcuyum zamanın terkisinde
kendime delişmen;
Sendimin içinde göçebe
bir nedeni yok!
kaç vakittir susuyorum
ne olur ilişme(yin) dilime..!
aklı başında sözler edemem artık
ne akıl erdirebilirim deliliğime
ne de ulaşabilirim bir delinin
bayram sevincine...

Gölgeler III

sözcükler kül,susmalar yangın..
şiirler yas/lanır mezar taşlarına
ve dolanır yollara gitmelerim
hayra yorulacak düş kalmadı bende
anlatacak mavi,yazılacak duvar&
evet, farkındayım serçe tedirginliğinin
incir ağacı ve gölgenin
fakat anlamış değilim
her şiirde bir kadının saçlarına
neden benzetildiğini gecenin..
yalan yok:
parmaklarımı sızlatan kalemler şahit
ben en çok kendime benzettim
ve şahit olsun ki suretime tan düşüren
bir sevmelik kelebek gülüşlerin
sokakları seninle dolu hâlâ
bu yağmur yüzlü çıplak kentin
ve ne yana yürüsem gözlerin
ben hep karşısındayım gölgemin
sen karşımda düş peçeli güzel
bir yanım Yusuf benim
çok oldu sürüldüm kavmimden
kuyumdan kovuldum
adına susadım baş harfimin yamacında
bir adım kala saçlarına,
bir adın kala aşka...

Gölgeler IV

kanlı bıçaklar..masallar..çocuklar..
ve çocukluğum..
müstâkil bir hezeyan..!
en az kendim kadar yokum
bir adım günahkâr
sürülmüş kentlerin ayakları altında
dudaklarımda ay batmış gece serkeşliğinin
ve akıp giden suların lacivert yalazında
karanlık günlere biriktim
gölgem geçmişimden siyah
-ki geçmiş gölgesidir şimdinin-
şimdi gözlerin kadar kara gülmelerim
kıvrılır da dudaklarına hani kırılır ya hayallerin
-seviyorum- der gibi boşluğa
cehenneme yol gibi
yok/luk gibi...
işte öyle gri vurdu sevmelerin
ve ıslak hüzünlerle süsledim
gözlerime düşürdüğün bulutsu karanlığı
çünkü severdik ikimiz de yağmurları..!

Gölgeler V

ötem yok, berim yok, sen yoksun
kayıp bir zaman
-hayat-
kim bilir yaşım kaç (?)
kimse bilmez anlamını
son seferinde yaşlı bir tren acziyetinin
oysa ben daha demin
kıyama durmuş kıyım cümlelerinin esaretinde
ve cenderesinde parantez içi ( zulümlerin )
kendime devrilmek üzereliğinden geçtim
ve geciktim sana
şimdi bir ünlem kadar kifâyetsizim..!
güne eş tutuyorum söyleyemediklerimi
güneşe tutun(l)uyorum
çünkü yanmak vaktidir şimdi
yanmak ki İbrahimin kış mevsimi
nasıl üşüyor düşlerim bilsen
ve görebilsen ateşin sencilliğini
arınmak için suyla sevişmezdin
ve anlardın aşkın cehennem hâlini...

Gölgeler VI

aldırma düş gözlüm
meczûp bir deliyim alt tarafı
boy versin diye gökyüzü
ay ışığı ve mezar taşları
tenhâlığıma yağmurlar ektim
ve kokladım toprağı
-gülü büyüten, insanı çürüten toprağı-
ve yalnızlık biçtim sonunda
tüm kalabalığını yüklenmiştim oysa
acımasın diye çocukluğum
ve aç kalmasın diye sırtlanlar
dilimi bölmüştüm çığlıklarına
susmuştum,suskundum
ama deliyim ya Leylâlığına
Züleyhâyı sende bulmuşum ya
satmışım aklımı zindanlara
ziyânı yok ırzına geçtiğin düşlerimin..!

Gölgeler VII

döndüm
parmak uçlarımda gölgeler
ağustos ve ben
arada bir adım
arada bir adın
ve sırtımda zindan yükü ölüm
gelmelerim köz alev;
yangın ben..Kerem ben..İbrahim ben..
Yusuf ben..kör kuyu ben..
gölgesiyim her birinin
Aslım sensin benim..!

Gölgeler VIII

yolcuydum evvel zaman içinde;
kendime yürüdüm
ve şiirler tanıdım, kördüğüm..
yıkılsın ki sarayların
yine SULTANlığına dolandı ömrüm...

[GLOW=red]-SoN-[/GLOW]

Allah razı olsun Kan Damlası kardeşim.

Güzel paylaşımların Bayramda iyi geldi inan

Selam dua ve muhabbetle kalın.

Hayırlı Bayramlar.