Orjinal Yazarı üsame
Orjinal Yazarı Hira
İlk günler kolaydı günlük. Kalabalık, gelen, giden, Mevlüd'ü, davası derken bir kendimizle başbaşa kalamamış, anıları hatıra getirememiştik evde. Şimdi ise, gündüzler öyle yada böyle yine geçiyor ama gece sabah olmak bilmiyor günlük. Ailece, üst kattan gelecek olan ayak seslerini bekler olduk her akşam. Mutfagın camından içeri gizlice girip, yemek tenceresini götürmesini , balkondan ip sarkıtıp oturma odasına girmesini, aniden bizlere sarılmasını , muzipliklerini, kısacası onu çok özledik.. Biliyorum, özlem hep olacak. Ölüm AllaH'ın emri..Kavuşmak muhakkak olacak..Vuslat ahirette..Ahirete degin yüreklerimizdeki acı devam edecek ama..Ama işte...
Günlük, bilemiyorum.. Herşey normale nasıl ve ne zaman döner.. Veya biz nasıl ve ne zaman kavuşuruz. Bende bıraktıgı boşluk , kalbimdeki acısı çok agır ..Ölüm gerçekten varmış günlük ve sanıldıgından da acıymış, ve sanıldıgından da daha fazla zevkleri acılastırırmış
Sabır..Sabır..Sabır...Günlük...
Mutsuzum günlük, çok mutsuzum...
İnsanoglu herşeye alışıyor,ayrılıga,acıya,ölüme....
Rabbim sabrınızı daim kılsın ablam...
HİRACIM RABBİM SİZE SABIRLAR VERSİN
BENDE BU ACILAR İÇİNDE YOĞRULMUŞ BİR KARDEŞİN OLARAK
SENİ ÇOK İYİ ANLIYORUM 15 YAŞIMDA BABAMI KAYBETTİM
41 YAŞINDA ABİMİ KAYBETTİM
ÖLÜM ACISI NEDİR NASILDIR ÇOK İYİ BİLENLERDENİM ...
AMA ELİMİZDEN GELEN BİR ŞEY YOK SABIRDAN BAŞKA
