Yeniden Doğuş

Arzuları yerdeki kumlar ve gökteki yıldızlar kadar çok olan insano luna ötelerden süzülen Kudsi esintileri anlatmaktır insan olmanın gayesi. İnsana ulaşmak kainata ulaşmaktır. Çünkü kainat büyütülmüş bir insan, insan ise küçültülmüş bir kainattır. Her ne konumda olursa olsun insanı ulaşılması gereken bir cevher olarak görmek, ona ulaşıp elimizdeki ışı ı ona da sunup karanlıktan kurtulmasını sa lamamız gerekir. Bunun için ilk olarak, atalarımızdan bize miras kalan İnsanı sevip, insanlı a hayran olma ilkesini benimsememiz, kuru kavgadan başka bir şeye yaramayan tefrik düşüncelerden uzak durmamız gerekir.

Yüzyıllardan bu yana içimizde bulunan, gelene imizden, görene imizden bizlere birer mükellefiyet olarak kalan insana ulaşma gayesi, dinimizin evrenselli inin bir göstergesidir. İslamiyet sonrasında da bu topraklarda kurulan beyliklerde, devletlerde bunun tek ideal oldu u görülmektedir. Girilen topraklara bunun için girilmiş, alınan ülkeler bunun için alınmış, ba rımızda genişleyen kültür yelpazesinin genişlemesindeki tek etken bu olmuştur. Onlarca kültürün bir arada barış, hoşgörü içinde yaşaması dünya tarihinde nadiren rastlanan bir olaydır. Bizlere en büyük örnek çok fazla uzakta de il, bundan yüz sene öncesinde görülmekte. Harb-i Umumi zamanında bile bu kültür yelpazesinde yetişen insanlar sadece bu devlet için savaşa girmiş, sadece bu millet için kendini feda etmiştir. Kendilerini artık bu hoşgörülü, barışçı insanlardan bir insan olarak görmüşlerdir.

Artık yeni binyıla do ru yola çıktı ımız günlerde, birkaç sene sonrasında kardeş ülkelere kavuşaca ımız, küçük Asyanın büyük Asyayı kucaklayaca ı günlerin haberi verildi i zaman pek az kişi buna inanıyordu. Çünkü mevcut olan engeller ve gelece e olan ümitsizlik ve karamsarlık bütün düşünceleri etkiliyordu. Nitekim birkaç sene sonra tüm engellerin ortadan kalktı ı, artık uzun süren ayrılı ın bitti i görülünce bu diyarlarda yaşayan kardeşlerimize olan borcumuzu ödeme vaktinin geldi i anlaşılmıştı. Ve artık gönül erleri anayurdu geride bırakarak atayurda do ru harekete geçmişlerdi. Buralarda insana ulaşma idealini yaşatarak bunu en güzel şekilde ifa etmeye başladılar. Kimsenin aklında, buralara gelme ve atayurda kavuşma düşüncesi yokken bir anda her şey de işmiş, maddi ve manevi borçları ödemenin vaktinin geldi i anlaşılmıştı

Türkiyenin vizyonu olan, en önemli yatırımı insana olan yatırım olarak gören gönül erleri buralarda okullar açtılar. Çünkü hedefe ulaşmada e itimin önemi tartışılmazdı. Binbir türlü sıkıntılarla buralara Dönmek için gelmedik ilkesi ile hoşgörü ve sevgi tohumları ekmeye başladılar. Allahın izni ile kısa sürede artık malum bölgede ve ardından tüm dünyada alkışlanan bir hareket olarak görülmeye başladı. Devlet başkanları, diplomatlar, işadamları, sanatçılar, yazarlar ve toplumun pek çok zümresinden takdir ve destekler geldi. Çünkü bu millet yüzyıllardır bu arayış içindeydi. Artık milli duygularını dinimizin verdi i o güzel hasletler ile yo urup tüm insanlı a göstermek arayışı içindeydiler. Dünyanın en gelişmiş devletlerinde yaşayan insanların bile Türkiye nerede? sorusu karşısında afalladıklarını duydukça artık bu hareketi desteklemenin gereklili inin bir kez daha farkına varıldı. İlk yıllarda cumhurbaşkanının bile kefil oldu u bu hareket, şu an bizlerin takip etmekte zorlandı ı başarılara imza atmakta, övgüler ve destekler almaktadır. Gün geçmiyor ki yeni bir başarıya imza atılmasın, gün geçmiyor ki aynı şehre bir okul iste i daha gelmesin&

Bu hareketin köküne baktı ımızda, artık torunlarıyla başbaşa zaman geçirmesi gereken yaşlara gelmiş, artık yeni do muş çocu unu görme heyecanının zamanı gelmiş insanların bunlara ulaşamadan bu güzide hareket içinde seferber olduklarını görürüz. Çünkü millet kendinden önce gelirdi çünkü insana ulaşmak kaçınılmaz bir fırsattı. Eldeki malzeme eksikli i, okulun bulundu u zeminin bozuklu u, eleman yetersizli i onları etkilemiyordu. Bu vesile ile artık inşaatçılı ı da, mühendisli i de ö renmişlerdi. Millet ve e itim aşkı o insanlara bunları yapmalarına vesile olmuştu. İdealine sıkı sıkıya ba lı insanların başarıları bölgede bulunan halkı da etkilemişti. İlki zor oldu fakat ikincisi için halk da yardım ediyordu. Çünkü bu kurumlara olan ihtiyacı görenler buralara ikinci, üçüncü okul istiyorlardı.

Bulundu u yerde sıca a, so u a aldırış etmeden, az miktardaki maaşıyla vatanını temsil etmenin verdi i hazla ışık saçan insanların vaziyeti tüm insanların dikkatini çeken bir unsur oldu. Merhum Barış Mançonun konuyla ilgili yaşadı ı bir olay herhalde bunları açıklayıcı nitelikte :

Taylandda tutuklanıp hapse atıldık. Bize geçmiş olsun demeye dört tane delikanlı geldi. Allahın Taylandında oranın Artvini olan bir şehirden& Bunlar oradaki Fatih Kolejindeki dört tane ö retmendi. 4 delikanlı ! Bizler buradaki Fatih Kolejinden.. dedi i anda benim itikadım sarsıldı. Bir dakika bir dakika dedim. Burası Tayland, Taylandda sınır bir şehir, napıyorsunuz? dedim. O da : A abey bizim burada Fatih Kolejimiz var, ö rencilerimize burada Türkçe e itim yapıyoruz& dedi. Bu bir örnek sadece. Bunu iki binle çarpın. Ben bunları görüyorum. Kuala Lumpurdan Manilaya kadar. Kopenhagda da var, Londrada da var. Bu harika bir e itim seferberli idir ve bunlar birer yansımasıdır...

Ve bunun ardından işadamı İhsan Kalkavan, Mançonun hatırasına ilave olarak şunları belirtiyor

Akşam vakti giderken Barış'ı otelin lobisinde gördüm. Zaten eski dostumdu. Kendisi de bu e itim kurumlarının bir sevdalısıydı. Onun da bir sürü anıları var bu okullarla ilgili gitti i yerlerde.. Hatta bir gün Hocaefendi'ye dedi ki :"Hocam, çok enteresandır. Bazı yerlere herhalde aya ını ilk basan Türk benim, diye gururlanırken bir de bakıyorum ki Türk bayra ı Türk okulu ! Şaşırıyorum. Yani buralara ilk defa gelen Türk gibi övünürken orada okulları görünce aklımı oynatasım geliyor. Yani buna nasıl muvaffak oldunuz?" dedi. Hocaefendi'ye bir gün böyle bir soru yanımda atfetti kendisi. İşte, dedim ki Barış'a : "Hadi gidelim bu çocuklar seni çok sever, mutlaka bu okullara gidelim. Görsünler seni heyecan duyarlar.." Barış dedi ki :"Ya İhsan, gidelim ama benim başka bir uça a yetişmem gerek." Ben de: "Ben seni yetiştirece im. Gel gidelim yolumuz zaten havaalanı yolu üzerinde, çocuklar seni bir görsün yeter." Okul sadece beni bekliyordu. Ama tesadüfen Barış yanımdaydı. Okula gittik hemen. Bir sarılma kucaklaşma oldu. Dedim ki :"Ya ne olur çocukları ça ırın da gelsinler Barış'ı görsünler". Çünkü akşamdı ve orada bulunanlar yatılı talebelerdi. Onları ça ırdılar. Ve yatılı talebeler bize biraz gösteri yapsın dedik. Onlar da hemen Barış'ın parçalarını okumaya başladılar. Barış'ın bir sürü parçası... Ve Barış yanımda (Allah kendisine rahmet eylesin) hüngür hüngür a lıyor ve: "Ya İhsan bunları ben böyle okuyamıyorum bu nasıl iş?" Ve Barış'ın oraya gelece inden hiç kimsenin haberi yok. Hiçbir organizasyon yok. Ben buna şahit olmuş bir insan olarak söylüyorum. Yani Barış'ı getirece im, götürece im diye bir şey yok. Giderken lobide gördüm. Ve zorla kolundan tutup getirdim. Ve öyle bir durum oldu ki Barış'a dedim : "Barış hadi uça a geç kalıyorsun. Seni yetiştireyim." O da : "Ya giderse gitsin, ben yarın gelirim seninle." dedi. Uça a sonuncu binen yolcu olarak zorla yetiştirdim. O kadar duygulandı, o kadar keyif aldı...

Hakkında buralara aktaramadı ımız daha pek çok düşünceler bulunan bu sevgi okulları ça daş e itimle bilgi toplumuna temiz dima lar kazandırmaya devam ediyor. Merhum Turgut Özalın Orta Asya gezisinde: Bu ülkenin yöneticileri yarın bu çocuklar olacak. dedi i günden bu yana seneler geçti. Ve artık o çocuklar bugün önemli yerlerde sevgi, barış ve hoşgörünün temsilcili ini yapmaktalar. Artık üstünden a ır yüklerin kalktı ı zamanlar geçmiş gelece e ümitle bakma zamanı gelmişti onlar için. Bayra ı devraldıkları bugünden itibaren sevgi ve hoşgörü tohumunu başka gönüllere ekmek için yola çıkıyorlar. Asırlardır hiçbir şekilde giremedi imiz topraklara şimdi kalemle, ilimle, fenle giriliyor. Fakat iki do rultuda da amaç aynı : İnsana ulaşma gayesi.

Hiçbir sıkıntının kendilerine ümitsizlik vermedi i gönül erleri, asırlar öncesinin tersi olarak Anadoludan alperenler gibi yayılıyorlar ve tertemiz dima ların yanı sıra kömürleşmiş dima ları da elmasa çevirmek için yola çıkıyorlar. Mümkün olan her yolla insana ulaşma gayesi taşıyan bu hareket artık milli bir hareket oldu. Türkiye ile paralel şekilde başarıların sunuldu u di er ülkelerde de gelişen bu hareket gelecek adına artık ümitsizlik de il ümit vaat ediyor. Artık beklenen altın nesil bu gönül erlerinin elinde yetişiyor. Gönül erleri bundan sonra da etrafa ışık saçmayı sürdürecek ve insan unsurunu daima ön planda tutup, onun her şeyden de erli oldu u bilinciyle en üst seviyeye taşıyacaktır

Hiçbir sıkıntının kendilerine ümitsizlik vermedi i gönül erleri, asırlar öncesinin tersi olarak Anadoludan alperenler gibi yayılıyorlar ve tertemiz dima ların yanı sıra kömürleşmiş dima ları da elmasa çevirmek için yola çıkıyorlar. Mümkün olan her yolla insana ulaşma gayesi taşıyan bu hareket artık milli bir hareket oldu. Türkiye ile paralel şekilde başarıların sunuldu u di er ülkelerde de gelişen bu hareket gelecek adına artık ümitsizlik de il ümit vaat ediyor. Artık beklenen altın nesil bu gönül erlerinin elinde yetişiyor. Gönül erleri bundan sonra da etrafa ışık saçmayı sürdürecek ve insan unsurunu daima ön planda tutup, onun her şeyden de erli oldu u bilinciyle en üst seviyeye taşıyacaktır

Allah onlardan razı olsun

kırıkmızrap abi sizdende razı olsun cenab-ı hak inşallah
çok güzel bir yazı