Yeniden Doğuş

Duygular çoğu zaman alır götürür maziye
hayalimiz yalancı şimşekler arasında gezinirken
bulutlanan gözlerimize çarpan hüzün rüzgârı
sevda ateşinin sisleri arasından gönlümüze yaş damlatır…

git…
öyle bir git ki;
gidişin yıkmasın beni…

öylebir git ki;
gidişin akıtmasın gözümde ki seli…

öyle bir git ki
çığlıklarımla uyandırmayayım içimde ki depremi…

ve öyle bir git ki
beklemeyeyim bir daha seni…

Gece sabaha, kış bahara,
gebe anne doğacak yavrusuna hasret.
Dünya bir şeylerin mi derdinde dertler mi dünyanın peşinde
hasreti katık yapmış dönüyor işte
vuslat ne zaman ey sevgili son bulur mu bu gidişte ...

Şimdi, zemheri ayazında
düşlerimin fay hattıdır çatlayan,
alnımdaki çizgiler…

içimi burkan figan,
bir Yanardağ, kendi yatağında yıllanan

parçalı, bulutlu şimdilik,
üstümüzdeki hüzün

fakat ısınacak yine Mevsim,
yürekler ısınacak,
ısındığında toprağı ürkekliğin…

Girdiğinde gözümüze
alın terinin tuzlu süzüntüsü
acıyacak gözlerimiz
uykunun sersemliğine
acizliğine gülümsemelerin
muştular sunacak
gülden el gibi sakınan,
yaprağının altındaki gariplik

Bekleyemem baharları
başım gider buralardan
gövdem kalsın yerinde
adressiz buluşmalara yolcuyum
binin bir olduğu yerde
sabır taşına vuran
muazzam işaretlerde…

Hayrullah Tiyekli

Her günahta küfre giden bir yol varsa,
ilk cam kırığını onarmamaktandır bu.

Masum görünen her hata, her günaha yaklaşış,
bir büyük günaha doğru sürüklüyorsa bizi,
ilk atılan çöpü kaldırmamaktandır bu.
Özür dilemeye değmez gördüğümüz küçücük bir cam kırığı,
bizi özür dileyemez bir kırıklığa mahkum ediyor...
Değil mi?

( Senai Demirci )

AŞK kalbin ALLAH'a ''evet'' demesidir.
Kalbin aradığı ALLAH olduğu için
Başka bir şeye ''evet'' demesi mümkün değildir.

AŞK ihtiyacı olmayanın sıfatıdır.
O'ndan başkasına âşık olmak asılsız bir hevestir…
İnsan, çok şeyi sevdiği gibi helalini de sevebilir.
Fakat insanın elinin görme kabiliyeti olmadığı gibi
Kalbinin de ALLAH'tan başkasına âşık olma özelliği yoktur.

''Çünkü insanın kalbindeki sınırsız sevgi,
Sonsuz bir güzelliğe yönelmek için verilmiş,
İbresi Onu bulmak üzere programlanmıştır.''
Ona bakmayan ibre bozuktur. Fani mahlûk,
Kâinatın fihristi olan o kalbin ihtiyacına cevap veremez, açlığını doyuramaz.
Kalp Mutlak güzelden başkasına razı olmaz…

Yusuf Hâlâ Kuyuda...
Bir adın kaldı o da güz.
Ne zaman bir şarkıya değse ellerim hüzün akar yamacımdan.
Hüzün akar bütün bir evren. Sararır bütün başaklar.

Bir adın kaldı o da güz.
Dün gece rüyamda Yusuf’u gördüm.
Yüzü asıktı.
Yolunda gitmeyen bir gidişattan söz ediyordu.
"Yürümem" dedi.

Bir adın kaldı o da güz.
Şikâyet ellerimde yaralar açıyor.
Yokluğun yaralar varlığımı.
Yoksun.
Varlığı olanların elleri çamur…
Ne kar ne dolu ne yağmur.
Hiçbir şey ellerimden kayan kadar, hiçbir şey?

Bir adın kaldı o da güz.
Çocuklar da büyüdü.
Yaklaştı ikindi. Namaza kalkan yok.
Yusuf'u çağırdım. "Kuyudayım, şimdilik olmaz! Dedi.
"ne zaman olacak?" dedim.
Yüzün aldı yürüdü.

Bir adın kaldı o da güz
İçime baktım. Camiye benziyordu.
Cami musallaya...

"Yusuf" dedim! Peki ya bu cenazeyi kim kaldıracak?" dedim.
"Bizim gezegende" dedi Yusuf "adın kaldı bir".
Oysa bilmiyordu ki:

Bir adın kaldı o da güz.
"Hiçbir şey ellerin kadar, katrana bulamaz yüzüm, Yusuf" dedim.

"Hayat" dedi Yusuf, "bir kuyunun dar ağzı kadar;
Nazar kuşanan fettan bir kadının hüznü kadar ellerimizi yoklamaz.
Ve zaten biz ki yani insan her sabah çarmıhların sivri uçlarından
Kanat vurup yüreklerini kanırtan bahar."

"O zaman" dedim "gün geçtikçe kanlanan ellerini yıka
Ve bize ikindi namazını kıldır" dedim.
Yüzüme baktı, baktı, şaşırdı Yusuf.

Bir adın kaldı o da güz.
Anladım ki o zaman senden geriye adı kalan
Ne Yusuf ne kuyu ne bahar!
Hiçbir şey ellerinden,
Hiçbir şey ardında bıraktığın kırık mısradan başka yok.
Ve aydınlık yüzünden
Ve ihtiyar adından başka hiçbir şey kalmadı izleğimde.
O da güz…

Ya Rabbim…
Yine bu aciz yürek Seni sayıklar…
Ulaşır mı nefesim varlığının derin menbaına?
Sözlerim hükmünü yitirmiş biçare feryadımı gölgelerken,
Kem gözlerden uzak küçük adımlarla,
Biraz mahcûb Biraz utangaç Dizginlenemeyen,
İçin de SEN olan duyguların varlığı ile yol alır âlem-i manada.

Ya Rabb!
Her biri, bir ben diyen azalarımı hangi kör kuyularda terbiye edeyim?
Dilim, Sen Sen derken,
Bu düşman bildiğim nefsimi hangi ateş deryalarına atayım?
Kıymetlimsin...
Kimyasını çözemediğim toprağım, cennetini arar.
Yıldızlar bakışlarını siyahî afet-i devrana kilitlemişken,
Gözlerim sende ayak diretir.
Döşekler sererim sinemin otağına,
Katmerlenmiş, eli ayağı çekilmiş her bir duygu, yüreğimin karasını siler.


Rabbim…
Yüz görümlüğü bekleyen aciz yanlışlarım,
Hakikat karşısın da neden bu kadar aheste?
Nefesimden katre katre,
Kelimeler ülkesinin Sultanına arz-ı endam ediyorum.
Kaybetmekten korkuyorum Ya Rab…

Tövbelerime tövbeler ekleyip,
Avuç içlerime dökülen arsızlığımı,
Dilime düşen kuş tüyü emellerimi
Dağılıp bin parçaya ayrılan aciz bir beni, derleyip toparla ya RAB..