Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Herkes kendi çocukluğuna doğru bir gezintiye çıksın.
Hayatına, dününe, bugününe bir baksın;
yürek yanığı bu mısraların penceresinden…
Nedir acı, kimdir acı çeken?
Biz kimin acılarına bugüne kadar başkaları olduk;
kim bizim acılarımızın başka yerinde durdu?
En yakınımızdakinin bile acılarına bazen başkası olurken;
kendi acılarımıza başkası oluverenlere ne diyebiliriz ki?
Hayatına, dününe, bugününe bir baksın;
yürek yanığı bu mısraların penceresinden…
Nedir acı, kimdir acı çeken?
Biz kimin acılarına bugüne kadar başkaları olduk;
kim bizim acılarımızın başka yerinde durdu?
En yakınımızdakinin bile acılarına bazen başkası olurken;
kendi acılarımıza başkası oluverenlere ne diyebiliriz ki?
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Sefası da cefası da dört mevsimlik.
Kaş çatar, dudak büzer, kem bakar ne çare,
gönül dönenir durur:
Gamım pinhan dutardım ben dediler yâre kıl rûşen
Disem ol bi-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı?
Kaş çatar, dudak büzer, kem bakar ne çare,
gönül dönenir durur:
Gamım pinhan dutardım ben dediler yâre kıl rûşen
Disem ol bi-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı?
Konuşmak yasaktı sustuk
Gülmemiz de yasaktı
Her susuşumuzun ardından
Gözlerimizden yaş aktı
Ve akan yaş’ımızı
Gözyaşımız sandılar!
Her sanışlarında
Titrek, ürkek elleri ve riyadan mendilleriyle,
Kirpiklerimize uzandılar
Oysa ağlamak çoktan yasaklanmıştı bize
Ve tuz acı vermezdi yaralanmış denize
Bilmediler, bilemediler…
Hep “gel” dediler
Hiç gelmediler
Hep “gör” dediler
Hiç görmediler
Bize cesaretle yüreğini açıp ölenler oldu,
Onlar yüreğimizde yaşadılar!
Bizden kaçıp gizlenenler oldu,
Onlar da gözlerimizde öldüler!
Gülmemiz de yasaktı
Her susuşumuzun ardından
Gözlerimizden yaş aktı
Ve akan yaş’ımızı
Gözyaşımız sandılar!
Her sanışlarında
Titrek, ürkek elleri ve riyadan mendilleriyle,
Kirpiklerimize uzandılar
Oysa ağlamak çoktan yasaklanmıştı bize
Ve tuz acı vermezdi yaralanmış denize
Bilmediler, bilemediler…
Hep “gel” dediler
Hiç gelmediler
Hep “gör” dediler
Hiç görmediler
Bize cesaretle yüreğini açıp ölenler oldu,
Onlar yüreğimizde yaşadılar!
Bizden kaçıp gizlenenler oldu,
Onlar da gözlerimizde öldüler!