Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Çöl Dudaklarına Dökülür Sitemim
Muhacir kuşlar göçüp gitti diyarımızdan
Hüznün perçeminden tutup çıkardım ne varsa zulamda
Vefasız bir bulut çöktü gözlerime
Hangi isyanı savurduysam
Çekmedi üzerimden alaycı gölgesini
Üşüdüm…
Umudumda yürek sesin var
Solgun karanfillerde tebessümün
Çıkmaz sokakların sisli lambasında
Issızım…
Yol ol aydınlat siyaha çalan düşlerimi
Kesmesin önümüzü o meçhul harami…
Ey! gülüşünde gül kuruttuğum sevgili
Çöl dudaklarına dökülür sitemim
Sen yasını tutarken sevdaların
Menevişli mısralara işlerken dize dize
Acıttın kırgın dağlarını sinemin
Ben ki aşkın ezeli mürekkebinde yıkadım
Çilede ıslanan mendili
Çözülsün diye düğümlerin…
Ah yar! ağıdıma sağırsın
Ve dilsiz gönül salâ’ma
Yangınıma kül…
Kaldır geceyi imrendiren gözlerinden
Toza bulanmış o siyahî tülü
Ne zaman baharı toplayacağım bilmem
Bakmayı bilmediğin yeşilimden…
İyisi mi dokunma
Mahkûm ettiğin taş duvarlara dökeyim içimi
Ücra bir köşede yapayalnız
Ve sonra…
Sonrası
Ayazında savrulan yetim bir sevda
Suçluyum
Bağışla…
Züleyha Özbay BİLGİÇ...
Muhacir kuşlar göçüp gitti diyarımızdan
Hüznün perçeminden tutup çıkardım ne varsa zulamda
Vefasız bir bulut çöktü gözlerime
Hangi isyanı savurduysam
Çekmedi üzerimden alaycı gölgesini
Üşüdüm…
Umudumda yürek sesin var
Solgun karanfillerde tebessümün
Çıkmaz sokakların sisli lambasında
Issızım…
Yol ol aydınlat siyaha çalan düşlerimi
Kesmesin önümüzü o meçhul harami…
Ey! gülüşünde gül kuruttuğum sevgili
Çöl dudaklarına dökülür sitemim
Sen yasını tutarken sevdaların
Menevişli mısralara işlerken dize dize
Acıttın kırgın dağlarını sinemin
Ben ki aşkın ezeli mürekkebinde yıkadım
Çilede ıslanan mendili
Çözülsün diye düğümlerin…
Ah yar! ağıdıma sağırsın
Ve dilsiz gönül salâ’ma
Yangınıma kül…
Kaldır geceyi imrendiren gözlerinden
Toza bulanmış o siyahî tülü
Ne zaman baharı toplayacağım bilmem
Bakmayı bilmediğin yeşilimden…
İyisi mi dokunma
Mahkûm ettiğin taş duvarlara dökeyim içimi
Ücra bir köşede yapayalnız
Ve sonra…
Sonrası
Ayazında savrulan yetim bir sevda
Suçluyum
Bağışla…
Züleyha Özbay BİLGİÇ...
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Yolun başındayım...
Belki geç geldim, belki erken...
Bu ıssızlık içimden...
Yollar...
Kalabalık, sakin, geniş, dar...
Patikadan asfalta kadar...
Hepsine yağmur yağar, güneş doğar...
Ve nihayetinde birbirine çıkar...
Yollar.
Ben;
Yolun başındayım...
Bu ıssızlık içimden...
Şimdi ufka doğru bakıyorum;
Yeryüzüyle gökyüzünün kavuştuğu yere...
Yolculuğumun sebebi bu:
Kavuşmak!
Ama yolun başındayım...
Yanımdan geçenler oldu...
Gidenler ve dönenler...
Ben yapayalnız; sırtımda vicdanım,
Yolun başındayım...
Bir ses bekliyorum,
Şimdi veya sonra; ama illa ki,
Ey yolcular dediğinde...
Muhatabı benim...
Yüzüm ufka doğru ve niyetim...
Ben bu yoldayım...
Belki geç geldim, belki erken,
Başında veya sonunda...
Ama bu yolda...
Murat Başaran...
Belki geç geldim, belki erken...
Bu ıssızlık içimden...
Yollar...
Kalabalık, sakin, geniş, dar...
Patikadan asfalta kadar...
Hepsine yağmur yağar, güneş doğar...
Ve nihayetinde birbirine çıkar...
Yollar.
Ben;
Yolun başındayım...
Bu ıssızlık içimden...
Şimdi ufka doğru bakıyorum;
Yeryüzüyle gökyüzünün kavuştuğu yere...
Yolculuğumun sebebi bu:
Kavuşmak!
Ama yolun başındayım...
Yanımdan geçenler oldu...
Gidenler ve dönenler...
Ben yapayalnız; sırtımda vicdanım,
Yolun başındayım...
Bir ses bekliyorum,
Şimdi veya sonra; ama illa ki,
Ey yolcular dediğinde...
Muhatabı benim...
Yüzüm ufka doğru ve niyetim...
Ben bu yoldayım...
Belki geç geldim, belki erken,
Başında veya sonunda...
Ama bu yolda...
Murat Başaran...
Sararan yanlarına yazdım adını
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
Eylül’dü……
Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
Adımlarımızın kısalığı bundandı
Bundandı gözlerimin durgunluğu.
Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
Ellerin kadar ıssız,
Sen kadar zamansız molalar veriyordum
Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
Eylül’dü…..
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
En çok sesini aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
Gözlerini sildi zaman..
Dedim ya… Eylül’dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
Cemal Süreya
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
Eylül’dü……
Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
Adımlarımızın kısalığı bundandı
Bundandı gözlerimin durgunluğu.
Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
Ellerin kadar ıssız,
Sen kadar zamansız molalar veriyordum
Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
Eylül’dü…..
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
En çok sesini aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
Gözlerini sildi zaman..
Dedim ya… Eylül’dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
Cemal Süreya
Fânî ömür biter, bir uzun sonbahâr olur.
Yaprak, çiçek ve kuş dağılır, târümâr olur.
Mevsim boyunca kendini hissettirir vedâ;
Artık bu dağdağayla uğuldar deniz ve dağ.
Yazdan kalan ne varsa olurken haşır neşir;
Günler hazinleşir, geceler uhrevîleşir;
Teşrinlerin bu hüznü geçer tâ iliklere.
Anlar ki yolcu, yol görünür serviliklere.
Dünyânın ufku, gözlere gittikçe târ olur,
Her gün sürüklenip yaşamak rûha bâr olur.
İnsan duyar yerin dile gelmiş sükûtunu;
Bir başka mûsıkîye geçiş farz eder bunu;
Teslîm olunca va’desi gelmiş zevâline,
Benzer cihâna gelmeden evvelki hâline.
Yaprak nasıl düşerse akıp kaybolan suya,
Ruh öyle yollanır uyanılmaz bir uykuya,
Duymaz bu anda taş gibi kalbinde bir sızı:
Fark etmez anne toprak ölüm mâceramızı.
Yahya Kemâl Beyatlı
Yaprak, çiçek ve kuş dağılır, târümâr olur.
Mevsim boyunca kendini hissettirir vedâ;
Artık bu dağdağayla uğuldar deniz ve dağ.
Yazdan kalan ne varsa olurken haşır neşir;
Günler hazinleşir, geceler uhrevîleşir;
Teşrinlerin bu hüznü geçer tâ iliklere.
Anlar ki yolcu, yol görünür serviliklere.
Dünyânın ufku, gözlere gittikçe târ olur,
Her gün sürüklenip yaşamak rûha bâr olur.
İnsan duyar yerin dile gelmiş sükûtunu;
Bir başka mûsıkîye geçiş farz eder bunu;
Teslîm olunca va’desi gelmiş zevâline,
Benzer cihâna gelmeden evvelki hâline.
Yaprak nasıl düşerse akıp kaybolan suya,
Ruh öyle yollanır uyanılmaz bir uykuya,
Duymaz bu anda taş gibi kalbinde bir sızı:
Fark etmez anne toprak ölüm mâceramızı.
Yahya Kemâl Beyatlı
Bir eylüldü başlayan içimde
Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Çimenler sararmıştı
Rengi solmuştu tüm çiçeklerin
Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı
Katar gidiyordu kuşlar uzaklara
Deli deli esiyordu rüzgar
Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa
Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar
Neydi o bir zamanlar
Sevmişliğim, sevilmişliğim
O heyheyler, o delişmenlikler neydi
Ne bu kadere boyun eğmişliğim
Ne bu acıdan korlaşan yürek
Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım
Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne
Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım
Beni kötü yakaladın haziran
Gamlı, yıkık eylül sonuma
Bir ilk yaz tazeliği getirdin
Masmavi göğünle
Cana can katan güneşinle
Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime
Çiçekler açtı dokunduğun
Çimler büyüdü yürüdüğün
Ve güller katmer oldu güldüğün yerde
Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi
Oldurduğun yemişlerin ağırlığından
Dallarım yere değiyor
Güneşi batmadan saçlarının
Bir dolunay doğuyor bakışlarından
Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma
Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık
Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan
Ölebilirim artık
Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse
Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma
Baksana; parmak uçlarım ateş
Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden
Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
Benimle meydan oku her çaresizliğe
Benimle uyu, benimle uyan
Birlikte varalım on üçüncü aylara
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Çimenler sararmıştı
Rengi solmuştu tüm çiçeklerin
Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı
Katar gidiyordu kuşlar uzaklara
Deli deli esiyordu rüzgar
Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa
Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar
Neydi o bir zamanlar
Sevmişliğim, sevilmişliğim
O heyheyler, o delişmenlikler neydi
Ne bu kadere boyun eğmişliğim
Ne bu acıdan korlaşan yürek
Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım
Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne
Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım
Beni kötü yakaladın haziran
Gamlı, yıkık eylül sonuma
Bir ilk yaz tazeliği getirdin
Masmavi göğünle
Cana can katan güneşinle
Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime
Çiçekler açtı dokunduğun
Çimler büyüdü yürüdüğün
Ve güller katmer oldu güldüğün yerde
Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi
Oldurduğun yemişlerin ağırlığından
Dallarım yere değiyor
Güneşi batmadan saçlarının
Bir dolunay doğuyor bakışlarından
Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma
Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık
Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan
Ölebilirim artık
Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse
Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma
Baksana; parmak uçlarım ateş
Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden
Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
Benimle meydan oku her çaresizliğe
Benimle uyu, benimle uyan
Birlikte varalım on üçüncü aylara
Ümit Yaşar Oğuzcan
Tavrım bir çok şeyi bulup coşmaktır
Sonbahar geldi hüzün
İlkbahar geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi dünyanın
Bazen yaz ortasında gündüzün
Sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse
Eylül toparlandı gitti işte
Ekim filan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar
Turgut Uyar
Sonbahar geldi hüzün
İlkbahar geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi dünyanın
Bazen yaz ortasında gündüzün
Sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse
Eylül toparlandı gitti işte
Ekim filan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar
Turgut Uyar