Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan burke
- Başlangıç tarihi
Elif olmak;
Sarp kayalarla örtülü uçurumların kenarında açan bir çiçek olabilmek ve hayatı enginlerden seyretmek
Elif olmak; Bir arı gibi her çiçege konabilmek ve her çiçekten bir pay alabilmektir
Elif olmak; Karanlıklara kamer gibi parlayabilmektir
Elif olmak; Akıntıya karşı kürek çekebilmektir
Elif olmak; Kuru topraklarda yeşerebilmektir
Elif olmak; Baharla coşabilmektir
Elif olmak; Hayata anlam verebilmektir
Elif olmak; Elif olarak var olabilmek, Elif olarak öle bilmektir
Elif olarak yaşayabilmek ve her daim ELİF olarak kalabilmektir .......
Sarp kayalarla örtülü uçurumların kenarında açan bir çiçek olabilmek ve hayatı enginlerden seyretmek
Elif olmak; Bir arı gibi her çiçege konabilmek ve her çiçekten bir pay alabilmektir
Elif olmak; Karanlıklara kamer gibi parlayabilmektir
Elif olmak; Akıntıya karşı kürek çekebilmektir
Elif olmak; Kuru topraklarda yeşerebilmektir
Elif olmak; Baharla coşabilmektir
Elif olmak; Hayata anlam verebilmektir
Elif olmak; Elif olarak var olabilmek, Elif olarak öle bilmektir
Elif olarak yaşayabilmek ve her daim ELİF olarak kalabilmektir .......
ELIF GIBI YANLIZIM...............
Bir elif gibi yalnızım...
ne esrem var ne ötrem...
ne beni durduran bir cezmim,
ne bana ben katan bir şeddem var...
ne elimi tutan bir harf,
ne anlam katan bir harekem...
kalakaldım sayfalar ortasında...
bir okuyan bekledim, bir hıfz eden belki...
gölgesini istedim bir dostun, med gibi...
sızım elif sızısı..... .........(LaLe)
Bir elif gibi yalnızım...
ne esrem var ne ötrem...
ne beni durduran bir cezmim,
ne bana ben katan bir şeddem var...
ne elimi tutan bir harf,
ne anlam katan bir harekem...
kalakaldım sayfalar ortasında...
bir okuyan bekledim, bir hıfz eden belki...
gölgesini istedim bir dostun, med gibi...
sızım elif sızısı..... .........(LaLe)
- Üyelik Tarihi
- 24 Eki 2009
- Mesajlar
- 2,258
- Aldığı Beğeniler
- 38
- Takım
- Diğer
Elif olmak zordur
Çünkü elif olmak
Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
Dik ve önde
Belki acıyla
Ama vazgeçmeden durmanın
Dünya ne kadar dönerse dönsün
Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak
Kaç silah varsa elife çevrilir
Elif hep olduğu yerdedir
Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir
Zordur elif olmak
Elif olmak hep vurulmaktır
Elif olmak yalnızca elif olmaktır
Ne B, ne T, ne S
Elif
Yalnızca elif
Elif demeden hiçbir şey denilemez
Ben elif dedim
Artık her şeyi söyleyebilirim
MEVLANA İDRİS
Çünkü elif olmak
Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
Dik ve önde
Belki acıyla
Ama vazgeçmeden durmanın
Dünya ne kadar dönerse dönsün
Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak
Kaç silah varsa elife çevrilir
Elif hep olduğu yerdedir
Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir
Zordur elif olmak
Elif olmak hep vurulmaktır
Elif olmak yalnızca elif olmaktır
Ne B, ne T, ne S
Elif
Yalnızca elif
Elif demeden hiçbir şey denilemez
Ben elif dedim
Artık her şeyi söyleyebilirim
MEVLANA İDRİS
Üşüyen kalbimin en güzel yerindesin,
Titreyerek atışında sen varsın.
Gönül dünyamda açan,
Gözyaşlarıyla suladığım,
Hüzün çiçeklerindesin
Hani bebeler ağlayarak arar da annesini,
Sığınınca kucağına diner ağlamaklığı
Hani pınarlar vardır,
Dağlar, tepeler, ovalar aşıp
Yanıp tutuşur ummanın özlemiyle.
Hani bulutlar vardır gökyüzünde,
Nemli gözlerle rahmetini indirmede,
Hani sessiz çığlıklar vardır, yüreğinde düğümlenmiş,
Seslenmeye mecali kalmamış, bi derman,
Hani göçmen kuşları vardır yuvasını terk eden,
Kavuşmak için kanat çırparlar ılımanlığa.
Bülbüller vardır, aşkınla kavrulan,
Yanık şarkılar söylerler hep ardından.
Seni görmek için dünya gözüyle,
Sahralar aşan Karaniler vardır.
Leylanın aşkıyla çöllere düşüp,
Leylada seni bulanlar mecnunlar vardır.
Dağları delip Şirine kavuşmak isterken,
Yolu kapına dayanan Ferhatlar vardır.
Senin için vazgeçmiş fani âlemden,
Aşkına meftun Rabialar vardır.
Medinende sevdanla umutlarını yeşerten,
Bir ay doğdu üzerimize Veda tepelerinden türküleriyle
Bir ömür seni bekleyenlerin vardır.
Sana baktıkça yüreğinde güneşler açan,
Öfkesini Seninle yenen Ömerlerin,
Edebiyle bedeninin süslemiş Osmanların vardır.
Küfre karşı hala direnen, direncini Varlığından alan Alilerin,
Her şeyini arkasında bırakıp,
Anam babam sana feda olsun ya Resulullah diyen
Her zaman Sana dost, Sana yoldaş olmaya hazır,
Yokluğunda gözyaşı sel sel olan Bekirlerin,
Katledilse de bebeği gözleri önünde,
İnancını dünyaya değişmeyen Sümeyyelerin vardır.
Ey ilahi aşkın mürebbisi!
İmanın asude gölgesinde yer almayı nimet bilen,
Sensizliğinde Seni arayan bu ümmetini,
Yalnız bırakmamak için hüzün ikliminde,
Muhtaçlığının arifesinde,
Lutfeyleyip gelsen kalbimizin en müstesna yerine
Gelmezsen eğer Ey Gül kokulu, İnsanlığın müjdecisi!
Ayaklarımız kayacak nefsin karanlık bataklarına.
Nur dağından doğduğun gibi üzerimize doğmazsan,
Bir bir yenik düşeceğiz ebu cehillerin cehaletine,
Güllerini soldurmadan gel ey ın sevgilisi!
Gülizarını tarumar etmeden asrın ebu lehepleri,
Eba Zerlerin Çöllere sürülmeden gel!
Zulme karşı direnen son kalanın delinmeden surları,
Eşyanın hakikatini anlayan,
Malik b. Dinarların kaybolmadan gel!
Maksuda eremeyiz sen olmazsan,
Dillerimiz lal olur,
Göremez gözlerimiz hakikati,
Ey varlık âleminin tek sebebi!
Erkamın evinde verdiğimiz söz,
Akabede ettiğimiz yemin adına,
Rıdvanda ettiğin tebessümler aşkına,
Bil ki;
Üşüyen kalbimin en güzel yerindesin,
Titreyerek atışında sen varsın.
Gönül dünyamda açan,
Gözyaşlarıyla suladığım,
Hüzün çiçeklerindesin
Titreyerek atışında sen varsın.
Gönül dünyamda açan,
Gözyaşlarıyla suladığım,
Hüzün çiçeklerindesin
Hani bebeler ağlayarak arar da annesini,
Sığınınca kucağına diner ağlamaklığı
Hani pınarlar vardır,
Dağlar, tepeler, ovalar aşıp
Yanıp tutuşur ummanın özlemiyle.
Hani bulutlar vardır gökyüzünde,
Nemli gözlerle rahmetini indirmede,
Hani sessiz çığlıklar vardır, yüreğinde düğümlenmiş,
Seslenmeye mecali kalmamış, bi derman,
Hani göçmen kuşları vardır yuvasını terk eden,
Kavuşmak için kanat çırparlar ılımanlığa.
Bülbüller vardır, aşkınla kavrulan,
Yanık şarkılar söylerler hep ardından.
Seni görmek için dünya gözüyle,
Sahralar aşan Karaniler vardır.
Leylanın aşkıyla çöllere düşüp,
Leylada seni bulanlar mecnunlar vardır.
Dağları delip Şirine kavuşmak isterken,
Yolu kapına dayanan Ferhatlar vardır.
Senin için vazgeçmiş fani âlemden,
Aşkına meftun Rabialar vardır.
Medinende sevdanla umutlarını yeşerten,
Bir ay doğdu üzerimize Veda tepelerinden türküleriyle
Bir ömür seni bekleyenlerin vardır.
Sana baktıkça yüreğinde güneşler açan,
Öfkesini Seninle yenen Ömerlerin,
Edebiyle bedeninin süslemiş Osmanların vardır.
Küfre karşı hala direnen, direncini Varlığından alan Alilerin,
Her şeyini arkasında bırakıp,
Anam babam sana feda olsun ya Resulullah diyen
Her zaman Sana dost, Sana yoldaş olmaya hazır,
Yokluğunda gözyaşı sel sel olan Bekirlerin,
Katledilse de bebeği gözleri önünde,
İnancını dünyaya değişmeyen Sümeyyelerin vardır.
Ey ilahi aşkın mürebbisi!
İmanın asude gölgesinde yer almayı nimet bilen,
Sensizliğinde Seni arayan bu ümmetini,
Yalnız bırakmamak için hüzün ikliminde,
Muhtaçlığının arifesinde,
Lutfeyleyip gelsen kalbimizin en müstesna yerine
Gelmezsen eğer Ey Gül kokulu, İnsanlığın müjdecisi!
Ayaklarımız kayacak nefsin karanlık bataklarına.
Nur dağından doğduğun gibi üzerimize doğmazsan,
Bir bir yenik düşeceğiz ebu cehillerin cehaletine,
Güllerini soldurmadan gel ey ın sevgilisi!
Gülizarını tarumar etmeden asrın ebu lehepleri,
Eba Zerlerin Çöllere sürülmeden gel!
Zulme karşı direnen son kalanın delinmeden surları,
Eşyanın hakikatini anlayan,
Malik b. Dinarların kaybolmadan gel!
Maksuda eremeyiz sen olmazsan,
Dillerimiz lal olur,
Göremez gözlerimiz hakikati,
Ey varlık âleminin tek sebebi!
Erkamın evinde verdiğimiz söz,
Akabede ettiğimiz yemin adına,
Rıdvanda ettiğin tebessümler aşkına,
Bil ki;
Üşüyen kalbimin en güzel yerindesin,
Titreyerek atışında sen varsın.
Gönül dünyamda açan,
Gözyaşlarıyla suladığım,
Hüzün çiçeklerindesin
Gel, ben bildiğim…
Zaman, sensizlik…
Saat; yalnızlığı sen geçiyor…
Her hecesi ‘sen’ kokan, özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış, yüreğimde saklanmış sessizliğin…
Yalnızlık değil çığlığım, yokluğun sebebim…
Oysa ben, varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…
Ah bu uzaklar…
Sana beni, bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…
Ben ki,
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım..
Gel, ‘aşk-ı yar’ eylediğim…
Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin, varlığında anlam olsun istiyorum,
Seni yaşayan benliğime…
Ve şimdi;
Zaman, sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…
Lakin,
Yüreğine uzak düşen yüreğim, seni yazıyor zamana…
Zaman ki; sensiz bir asır, seninle bir an ‘bana’…
Ve ben yine;Özledim, çok özledim…
Gel, ömrüme ‘şans’ dediğim…
Özleminin içinde boğuluyorum…
Zaman, sensizlik…
Saat; yalnızlığı sen geçiyor…
Her hecesi ‘sen’ kokan, özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış, yüreğimde saklanmış sessizliğin…
Yalnızlık değil çığlığım, yokluğun sebebim…
Oysa ben, varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…
Ah bu uzaklar…
Sana beni, bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…
Ben ki,
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım..
Gel, ‘aşk-ı yar’ eylediğim…
Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin, varlığında anlam olsun istiyorum,
Seni yaşayan benliğime…
Ve şimdi;
Zaman, sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…
Lakin,
Yüreğine uzak düşen yüreğim, seni yazıyor zamana…
Zaman ki; sensiz bir asır, seninle bir an ‘bana’…
Ve ben yine;Özledim, çok özledim…
Gel, ömrüme ‘şans’ dediğim…
Özleminin içinde boğuluyorum…
Kıl beni ey namaz
Çöllerden topla hücrelerimi
Rahmetinin serinliğinde yıka kalbimi
Kıl beni ey namaz
Ruhumu secdede yeniden fısılda bana.
Şah damarı yakınlığından emzir yetimliklerimi.
Kıl beni ey namaz
Dağlar küçülsün, denizler taşsın, dağılsın kalabalıklar.
Rükû rükû doğrult eğriliklerimi.
Kıl beni ey namaz
İkiye bölünsün kalbim kıblenin şakağında.
Sevgilinin işaret parmağı değsin göğsüme.
Kıl beni ey namaz
Topla sevdalarımı kırık aynaların çatlaklarından.
Ömrüme ilikle seviçlerimi, firûze düşler düşür alnımın şafağına.
Kıl beni ey namaz
Tenim İbrahim gibi ateşe düşmüşken
Gül kokulu serinlikler değdir yüreğime
Kıl beni ey namaz
Günahın, isyanın, nisyanın kuytusunda büyüttüğüm pişmanlıklarımın yüzünü kaldır yerden.
Al karanlıklarımı, al karalıklarımı gözbebeklerinde yıka.
Kıl beni ey namaz.
İnsan kıl beni.
Doğru kıl.
Duru kıl
Diri kıl beni.
İnsan kıl bu bedeni.
Çöllerden topla hücrelerimi
Rahmetinin serinliğinde yıka kalbimi
Kıl beni ey namaz
Ruhumu secdede yeniden fısılda bana.
Şah damarı yakınlığından emzir yetimliklerimi.
Kıl beni ey namaz
Dağlar küçülsün, denizler taşsın, dağılsın kalabalıklar.
Rükû rükû doğrult eğriliklerimi.
Kıl beni ey namaz
İkiye bölünsün kalbim kıblenin şakağında.
Sevgilinin işaret parmağı değsin göğsüme.
Kıl beni ey namaz
Topla sevdalarımı kırık aynaların çatlaklarından.
Ömrüme ilikle seviçlerimi, firûze düşler düşür alnımın şafağına.
Kıl beni ey namaz
Tenim İbrahim gibi ateşe düşmüşken
Gül kokulu serinlikler değdir yüreğime
Kıl beni ey namaz
Günahın, isyanın, nisyanın kuytusunda büyüttüğüm pişmanlıklarımın yüzünü kaldır yerden.
Al karanlıklarımı, al karalıklarımı gözbebeklerinde yıka.
Kıl beni ey namaz.
İnsan kıl beni.
Doğru kıl.
Duru kıl
Diri kıl beni.
İnsan kıl bu bedeni.
