Alemlere Rahmet olarak gönderilen son Peygamber
Hz Muhammaed Mustafa s.a.v. Efendimizi,
her ciheti ile anlatmamız elbette mümkün degildir.
Peygember Efendimizin, putlara tapan,
kendi öz evladını diri diri gömebilen,
her türlü kötülügü kılı kıpırdamadan işleye bilen bir toplulugu,
Allah cc ve Rasülünün emri ve yasaklarına riayette kıl kadar taviz vermeyen
bir cemiyet haline getirmekte takip ettigi usulleri,
maddeler halinde izah etmeye çalışalım.
Ancak takdir edersiniz ki,onu bir yönüyle dahi olsa,
kamilen anlatmak mümkün degildir.
Bunun için izahlarımız,
belki de sahili olmayan denizden bir damla olacaktır.
1- Her şeyden evvel sevgili Peygamberimiz s.a.v. talim ve terbiyede
son derece müşfik ve merhametli idi.
Huzurunda bulunan herkese deger verirdi.
Ashab-ı Kiramdan Muaviye Bin Hakem Es- Sülemi şöyle anlatıyor;
Ben Rasülüllah Efendimiz ile beraber namaz kılıyordum.
Cemaatten biri hapşırınca "Yerhamükallah" dedim.
Cemaatten bana fena şekilde baktılar.
Ben de " Vay evladını kaybeden annemin haline ! Helak oldum" dedim.
Cemaat ellerini dizlerine vurarak beni susturmaya çalışıyorlardı.
Bende sustum. Peygamberimiz namazı bitirince beni çagırdı.
Annem babam ona feda olsun !
Ondan önce de ondan sonra da ögretmek cihetinden,
daha güzelini görmedim.
Beni ne azarladı, ne dövdü, ne de kötü söyledi.
"(Sadece) Bu namazdır (Ey Muaviye) namazın için de
insan kelamından birşey konuşulmaz.
O ancak Tesbih, tekbir ve Kur'an- ı Kerim okumaktan ibarettir."
Buyurdu.
(Devammm..)
Hz Muhammaed Mustafa s.a.v. Efendimizi,
her ciheti ile anlatmamız elbette mümkün degildir.
Peygember Efendimizin, putlara tapan,
kendi öz evladını diri diri gömebilen,
her türlü kötülügü kılı kıpırdamadan işleye bilen bir toplulugu,
Allah cc ve Rasülünün emri ve yasaklarına riayette kıl kadar taviz vermeyen
bir cemiyet haline getirmekte takip ettigi usulleri,
maddeler halinde izah etmeye çalışalım.
Ancak takdir edersiniz ki,onu bir yönüyle dahi olsa,
kamilen anlatmak mümkün degildir.
Bunun için izahlarımız,
belki de sahili olmayan denizden bir damla olacaktır.
1- Her şeyden evvel sevgili Peygamberimiz s.a.v. talim ve terbiyede
son derece müşfik ve merhametli idi.
Huzurunda bulunan herkese deger verirdi.
Ashab-ı Kiramdan Muaviye Bin Hakem Es- Sülemi şöyle anlatıyor;
Ben Rasülüllah Efendimiz ile beraber namaz kılıyordum.
Cemaatten biri hapşırınca "Yerhamükallah" dedim.
Cemaatten bana fena şekilde baktılar.
Ben de " Vay evladını kaybeden annemin haline ! Helak oldum" dedim.
Cemaat ellerini dizlerine vurarak beni susturmaya çalışıyorlardı.
Bende sustum. Peygamberimiz namazı bitirince beni çagırdı.
Annem babam ona feda olsun !
Ondan önce de ondan sonra da ögretmek cihetinden,
daha güzelini görmedim.
Beni ne azarladı, ne dövdü, ne de kötü söyledi.
"(Sadece) Bu namazdır (Ey Muaviye) namazın için de
insan kelamından birşey konuşulmaz.
O ancak Tesbih, tekbir ve Kur'an- ı Kerim okumaktan ibarettir."
Buyurdu.
(Devammm..)
