Yeniden Doğuş

vay masallah rabim bizleri sükründen mahrum etmesin insallah

ÜSEYD İBNİ HUDAYR (r a) anlatıyor:
bir gece bakara süresini okuyordum küçük bir çocuğumda yanımda yatıyordu.ben okumayı sürdürünce birden atım ürkük sıçradı.çocuğu çiğnemesinden korkarak okumayı bıraktımbunun üzerine at sakinleştı.ben tekrar okudum at yine sıçradı.bu garip hal üç defa tekrar edince başımı yukarıya kaldırıp baktım. lambalardan oluşan bir bulut kümesine benzer bir şeyler gökten aşağıya doğru iniyordu.bunu görünce bende heycanlandım ve okumayı bıraktım.sabah olunca RESULLAH (s av) e gelip hadiseyi anlatım.beni dinledikten sonra şöyle buyudu.

-gördüğün o lambalar kümesi meleklerdi. okuduğun kur an ı dinlamek için inmişlerdi.eğer sabaha kadar okusaydın onlar bekleryip dinleyecek ve gündüzün herkes onları görecekti.

el-bazili rivayet ediyor:

enes ibni malik in bir arazisi vardı bir defasında arziye bakan hizmetçisi ona gelip kuralıktan şikayet etti.enes kalkıp namza durdu.bir kaç rek at kıldıktan sonra hizmetçiye:
-bulut görüyormusun?diyesordu.hizmetçi:
-hayır bir belirti yoktur dedi.enes tekrar namaz kıldı ve ondan sonra sordu.hizmetçi:
-kuş kanadı kadar bir şey belirdi dedi.enesnamazkılmaya ve dua etmeye devam edince bolca bir yağmur yağdı ve arazi sulandı.enas:
bak bu yağmur nereye kadarvarmış dedi hizmetçi bakıp döndükten sonra:
-sizin arazinin dışına çıkmamıştır dedi.

enes ibni malik r a anlatıyor:
amcam enes ibni nadr uhud savaşında ALLAH a yemin ederim uhud dağının ötesinde cennetin kokusunu alıyorum ve onun cennet kokusu olduğununda şüphe etmiyorum dedi ve ondan kısa bir zaman sonra şehid edildi.

muaviye ibni harmel r a anlatıyor:
medine civarında bir yangın çıkmıştı.hz.ömer r a temim ed dari yi yanına alıp yangın yerine gitti.bende onları takip ettim.Temim el hareketleriyle ateşe çekilme işaretleri yaptı. bunun üzerrine ateş vadiye doğru geri çekilmeye başladı. teimim bir müddet onu öyle kovaladı ve ateş tamamnen uzaklaşıp vadiye girincedönüp geldi. bu sahabenin gösterdiği keramete sevinen hz. ömer r a :görmeyen gören gibi değildir deyip duruyordu.

Mekke'den çıkıp kendi beldeme döndüm. Karanlık bir gecede, kavmimin oturduğu su başına bakan tepeye vardığım zaman, hemen alnımda kandil gibi bir nûr peyda oldu. Çıra gibi ışık vermeye başladı. O zaman duâ edip:

- Allahım! Bu nûru alnımdan başka bir yere naklet! Devs kabilesinin câhilleri görüp de, dîninden döndüğü için Allah, onun alnında ilâhi bir cezâ olarak bunu çıkardı, sanmasınlar! dedim.

O nûr, hemen elimdeki kamçının ucuna gelip kandil gibi asıldı. Kabilemin yurduna yaklaşıp da, yokuştan aşağıya inmeye başladığım sırada orada bulunanlar, elimdeki kamçının başında kandil gibi parlayan, etrafa ışık saçan nûru birbirine gösteriyorlardı. Bu vaziyette yokuştan aşağıya inip evime geldim.

abdullah ibni ubeydullah el ensari r a anlatıyor:
sabit ibni kays r a ın mezara gömülmesi sırasında bende bulundum. ensarın hatibi olan ve Resüllah s a v tarafında cennetle müjdelenen bu zat yemame savaşında şehid düşmüştü.onu mezara indirdiğimiz zaman ALLAH ın Resülü Muhammed sıddık ebü bekir şehid ömer iyilik sever ve merhametli osman dediğini duyduk. bunun üzerine ölümünden şüphe edip yüzünü açtık ölüydü.

hıcr ibni adiy r a taharet ve abdeste karşı çok titizdi. hapsedildiği bir sırada ihtilam olmuş ve yıkanmak için muhafızda su istemişti.muhafız:
-yanımda ancak senin içmene yetecek kadar su var dedi.hıcr:
- ver onunla yıkanayım dedi. muhafız:veremem
-veremem.aksi taktirde içecek su bulamaz ve susuzluktan ölürsün.ondan sonra da seni hapiste tutmamıemreden amir beni öldürür dedi.ondan umudunu kesen hicr yağmur yağması için ALLAH a dua etti.bu duası üzerine yağmur yağdı ve hicr yıkandı.bu kerameti gören mahpuslar ona:
-ALLAH a dua et seni ve bizi bu mapisten de çıkarsın dediler hicr:
-hayır ben bulunduğum bu mahpusluk durumunu buradan çıkmaya tercih ediyorum.çünkü bu mahpusluk RABBIMIN iradesi ve kudretiyle olmuştur.onun iradesi benimde tercihimdir. yağmur istemiş olmam ise ibadetle ilgili olduğundan dolayıdır dedi.

ameş r a rivayet ediyor:
bir adam hz.hasan ın mezarı üstünde abdest bozdu.bunun hemen arkasından delirdi ve köpek gibi havlamaya başladı.bir müddet böyle havlayarak yaşadıktan sonra öldü.ölümünden sonra da kabrinden havlama sesleri duyuldu.

Hz. Ubâde'nin hastalığı ziyâdeleşti. Vefât edeceğini anlayınca dedi ki:

- Ne kadar akrabam, azatlı, hizmetli ve komşularım varsa; toplayıp getirin!

Hepsi gelince, onlara;

- Sanıyorum bugün; dünyadaki son günüm, âhiretteki ilk gecem olacaktır. Ba'zılarınızı, elimle veya dilimle incitmiş olabilirim. İşte şimdi bana, kısas yapın. Çünkü bu dünyada kısas yapmazsanız, yemin ederim ki öbür dünyada, hakkınızı benden alacaksınız, dedi.

Etrafındakilerle helâlleşti. Sonra son vasiyetini yaptı:

- Rûhumu teslim eder etmez, hepiniz kalkıp güzelce abdest alın. İkişer rek'at namaz kılıp; hem kendinize, hem de şu garip Ubâde'ye duâ edin. Çünkü cenâbı Hak, yüce Kitâbında (Sabır ve namazla, Allaha sığının!) buyurmuştur. Daha sonra hiç bekletmeden, beni kabrime götürün