Yeniden Doğuş

En çalkantılı yönleriyle dünüm
Mağara hummasına tutulmuş
Gerçek mavi ırmağını
Durmayın düşünün

ACZ

Mutluluğun nağmelerini duydum bir an sanki
Kaldırımlara düşen yağmur damlalarıyla
Baykuşlara konak oldu virane gönlüm
Lütfuna müptela olduğum aklım Sende kaldı



Yeryüzünde bir mecnun gibi boynu bükük
Tebessümlerle karışık düşer kaldırımlara gözyaşlarım
Bir ağır imtihan ki yaşadığım, bedenim bir yerde ruhum bir yerde
Kaderim karıştı kederime, yağmurlarla yıkandı gönlümün yolları



Ahımın efganımın feryadı bir ok gibi deler karanlığı
Hayatımın efsunu silindi kalbimdeki hayalin içinden
Yürüyorum kaldırımlarda sessizce yolumu bilmeden
Ve yağmur damlaları iliklerime kadar hayat veriyor an be an



Özledim seni yaşamak, sağanak yağmurlar altında özgürce
Hasretlerim hasretlerimi kovaladı ardı ardına
İnci ve mercanlar düştü soğuk kaldırımlara avuçlarımdan
Kopan tespih taneleri gibi dağıldı umutlarım her yana



Yüzümdeki hüzne düştü acılarımın karanlık gölgesi
Yağmur, yağarsın, taşlar bile can kesilir boy atan filizlerle
Düş kalbime haydi, ıslaklığınla yeşersin yeniden, taşlaşan umutlarım
Kaldırımlara düştü umutlarım yağmur, sen gittin izin kaldı



Kaldırımlara Düştü Umutlarım- İsmail Özdoğan

Kuru bir ekmek gibi olan ruhum.
Nerede o iman nehri, daldırıp çıkarın ruhumu,
Islatın beni Allah aşkına.
Sonra günahlarım aksın, benden dökülen damlalardan.
Sonra uzun bir yola koyun beni, kaybolan imanı bulayım.
Bulamadan da ölürsem, o yolda kaybolayım.
Kimsede hatıra olmak istemem, rahmet sahibine giderken.
Ve buydu imanını arayan diyen,
Meleklerin şahitliğinde, sırat köprüsünden geçerken.
Bugünüm dün gibiyse yazık.
Yarınım zaten meçhul, bir minare taşı olmak daha makbul,
Ezanları gönlümde duyamayacak kadar sağırken.
Elbet bana da bir gün güneşler doğacak,
İmanım nurdan çiçekler açacak,
Kışım olsa da yapraklarım solmayacak,
Allah diye diye damlalar akıtırken.

Damlalar/ Muhammed Taha Aktaş

Gönül Mecnûn gibi dil-beste olma zülf-i Leylâ’ya
Seni sâhra-neverd-i aşk eden zîrâ Hudâ’dır hep

(A gönül! Mecnun misali, Leyla’nın zülfüne hemen gönül bağlama.
Çünkü seni aşk çöllerinde gezdirip duran Leyla değil, Mevlâ’dır hep…)

Haşmet

Ey aşkın, rahmetin, ötenin sesi
Sendendir umudun filizlenmesi
Yüzüm gözlerinle ıslanmasaydı
Işıkla dolmazdı kalp kırıkları
Sarmasaydı beni yankı ve hüzün
Sevebilir miydim hıçkırıkları…

Nurulah Genç

Aşk derdiyle hoşem el çek ilâcımdan tabîb
Kılma dermân kim helâkim zehri dermândadır

(Doktor, ben aşk derdinden memnunum.
Beni iyileştirmekten vazgeç.
Derdime derman arama.
Çünkü beni öldürecek olan zehir senin ilacındadır.)

Fuzûli

“Sen geldin benim deli köşemde durdun…
Bulutlar geldi üstüne durdu
Merhametin ta kendisiydi gözlerin”

Sezai Karakoç

Canan ise matlub tama candan kes
Matlub ise can ümid canandan kes
Can sevmek ile müyesser olmaz canan
Ya bundan ümid ya tama andan kes.
–
(İstediğin Canan ise can’dan ilgini kes.
Can istiyorsan, Canan’dan ümidini kes.
Canı sevmekle Canan’a erişilmez.
Ya bundan ümidini kes, ya O’nu istemekten vazgeç.)

Fuzûlî