Yeniden Doğuş

Aşklar mı diyordun,
anladım
Senin incindiğin,
benimse
Yollara düştüğümdür yeniden


Ahmet TELLİ

"Anlayamazsın bir türlü, ne zaman nerede, ömrü hayatının hangi deminde, çocukluğunda mı gençliğinde mi, daha dün mü yoksa seneler evvel mi, sahi ne vakit bu kadar incinmişsin? Bu kadar mı yaralısın özünde? Bu kadar mı sırça yüreğin, kırılmışsın, haberin yok. Parmak uçlarında kesikler, dokundukça kendine, ellerin kan içinde..."

30.07.2009, 00:22
OkuSEN

söyle bana,söyle
nasıl duyayım dallardan binlerce yaprağın dökülüş sesini?
söyle bana,söyle
nasıl duyayım bulutlardan yıldızların yağış sesini?


ben ağaçtan doğmuşum
sen ey ki söylemen esintilerin esmesidir ağaçlarda
söyle bana,söyle
ağacı kim doğurmuştur?
beni yıldız doğurmuş
sen ey ki söylemen pınarlar gibidir,senin pınarlar
söyle bana,söyle
yıldızı kim doğurmuştur?

yıldızı,ağacı,sen doğurmuşsun
sen ey ki söylemen kuşların uçuşmasıdır
söyle bana,söyle
seni kim doğurmuştur?


rıza beraheni

Leyla MenevşesiSöyle
Yönümü nereye döneyim,
Kokun nerede kaldı,
Eşarbın nerededir,
Söyle ki yüzümü süreyim...
Her vakitsiz giden
Bir mavi yıldız olur derler,
Maviceğim, göster,
Yıldızım nerededir?

Sen ki
Bana rüyalarım kadar uzaksın,
Ben ki
Ardından böyle naçar kalmışım.
Söyler misin
Buna nasıl dayanacağım,
Engin sulara bakar gibi
Ben artık kime bakacağım?

Meleğim,
Şimdi sensiz sokaklar üzerinde
Mahzun bir ay yükseliyor.
Gece ıssız, gece suskun...
Ve ben yeniden dönüyorum duama,
İsmini sabırla söylüyorum yeniden.
Elim kalbimin üzerinde,
Diliyorum,
Allahım seni korusun...

Bekle,
Bu suskun gece
Sabaha dönecek elbet.
Sana en sevdiğim halimi getireceğim.
Düşlerim evde kalacak
Ve sensiz yaşamak endişesi.

Sana kızımızı getireceğim,
Gözlerinde yaşlar olacak
Ve ellerinde
Memleket dağlarından devşirdiğim,
Tıpkı düşlerim gibi kurumuş,
Bir demet
Leyla menevşesi.

Aralık, 2002 İsmail Kantar

"en sevdiği renk mor olan kadın...
en sevidği kelime asi
en sevdiği oyun incitmek b(s)eni
hıncı çocukluktan kalma yara izi
zamanı yaralarla ölçen kadın...
geçmişiyle kavgalı.. tanrıya sığınan kız çocuğu geceleri isyankar
gündüzleri...
ipleri dolaşmış uçurtmalar misali ne beraber uçabildik boşverip şu dünyayı ne gidebildik kendi yolumuza
rüzgarda savruk..başına buyruk...
senle ben..

kırdığı kalpleri dizmiş ipe;
genede en büyük zararı kendine..
ayak izlerini kuşlar yesin diye ekmek kırıntıları bırakıp geride....
en sevdiği ses çocuk sesi
oysa anne olmayı istememiş yıllar var ki kendi
hiç bir zaman kök salmamiş ki..
sırf bi gün çekip gidebilmek için...."

Birgün ta gözlerimin içine bak
Anlarsın ölüler niçin yaşarmış