Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Sebep
- Başlangıç tarihi
Yoruldum; anlaşılmamaktan,
Sevdiklerimi, sevenlerimi "dost" yapmaya çalışmaktan,
Yüreğime kulak tıkayıp mantıklı olmaya
Çalışmaktan,
Haksız ithamlarla yaralanmaktan.
Yoruldum;
Sevgime hak ettiği değeri bulamamaktan,
Güzel bildigim insanları bir bir hayatımdan çıkarmaktan,
Sevdiğim gibi sevilmeyip,
Sevmeyi isteyip de sevememekten,
İncinmekten, yalnızlıktan, gözyaşlarından...
Yoruldum;
Dostluk limanımda huzur bulmayan okyanusun,
Beni bilmeden yaralamasından.
Camdan bir vazo olan yüreğimin,
Her defasında parmaklarımın arasından kayıp tuzla buz olmasından.
Dipsiz bir sevgi kuyusu bulduğunu zanneden sevgi çiceğimin,
Umutsuzca solmasından,
Y- O - R - U - L - D - U - M ...
Murathan Mungan
Sevdiklerimi, sevenlerimi "dost" yapmaya çalışmaktan,
Yüreğime kulak tıkayıp mantıklı olmaya
Çalışmaktan,
Haksız ithamlarla yaralanmaktan.
Yoruldum;
Sevgime hak ettiği değeri bulamamaktan,
Güzel bildigim insanları bir bir hayatımdan çıkarmaktan,
Sevdiğim gibi sevilmeyip,
Sevmeyi isteyip de sevememekten,
İncinmekten, yalnızlıktan, gözyaşlarından...
Yoruldum;
Dostluk limanımda huzur bulmayan okyanusun,
Beni bilmeden yaralamasından.
Camdan bir vazo olan yüreğimin,
Her defasında parmaklarımın arasından kayıp tuzla buz olmasından.
Dipsiz bir sevgi kuyusu bulduğunu zanneden sevgi çiceğimin,
Umutsuzca solmasından,
Y- O - R - U - L - D - U - M ...
Murathan Mungan
Leyla değilim dost,lakin çağırırsan çöllere gelirim.Sana yalan halde gelmem,toplarım özümü yalın halde gelirim.Kapıyı çaldığında 'kim o' dersen,ben olmam kapında sen olur gelirim.Sen gel de yeter ki,yola yük olmam yol olur gelirim!
Hz.Mevlana..
Hz.Mevlana..
Bitme, bak, içtim, yürüdüm, kederlendim
Denize girdim, üşüdüm, sana geldim.
Düş bitmeden sen bitme.
Bitmeden sevgi gitme…
Bitme! Bak, koştum, savruldum, hep örselendim.
Cıgara ziftlendim, ille de seni sevdim.
Uzaklarda öyle çok kederlendim.
Günler bitmeden bitme.
Bitmeden hasret gitme…
Bu yangın geceler, bu intihar.
Gidersen paramparça yüreğimde ağıtlar!
Bu dolunay gecenin göğsünü yarar.
Benim göğsümde de sana geniş bir yer var.
Düş bitmeden sen bitme.
Bitmeden sevgi gitme...
Yılmaz Odabaşı
Denize girdim, üşüdüm, sana geldim.
Düş bitmeden sen bitme.
Bitmeden sevgi gitme…
Bitme! Bak, koştum, savruldum, hep örselendim.
Cıgara ziftlendim, ille de seni sevdim.
Uzaklarda öyle çok kederlendim.
Günler bitmeden bitme.
Bitmeden hasret gitme…
Bu yangın geceler, bu intihar.
Gidersen paramparça yüreğimde ağıtlar!
Bu dolunay gecenin göğsünü yarar.
Benim göğsümde de sana geniş bir yer var.
Düş bitmeden sen bitme.
Bitmeden sevgi gitme...
Yılmaz Odabaşı
I
Gidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım.
Gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider.
Gidersin, her şey gider.
Gidersin, kalbimde bir tabur ayaklanır,
ilgilenmez ordular, hükümetler…
Gidersin; işte rezil bir an’dır bu;
yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat.
Gidersin; bir hazin dramdır bu!
/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/
II
Bugün hasretin kırlarında dolaştım;
senin adınla, aşkın adıyla
savrulup aktım o ırmaklardan.
Irmakları çöllerle, çölleri denizlerle,
denizleri düşlerle buluşturdum,
sustum kaldım sonra günleri savuşturdum...
/Ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni;
simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm,
dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni? /
III
Sen olmayınca sesin de yoktu, gözlerin de;
bu yüzden odama resmini yaptım,
ve söküp kalbimi yanına astım.
Sensiz kalan yılları da ben buruşturdum.
Kalbim hasretinde asılı kaldı,
yetim kalmış anıları ben tokuşturdum…
IV
Daha bu solgun günlerde aşk,
yaşanır
sözde!
Kalp,
yitik bedende;
yağmur değil, sanki efkâr yağıyor kente…
Yağıyor ömrüme, senin yerine!
/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/
Yılmaz Odabaşı
Gidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım.
Gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider.
Gidersin, her şey gider.
Gidersin, kalbimde bir tabur ayaklanır,
ilgilenmez ordular, hükümetler…
Gidersin; işte rezil bir an’dır bu;
yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat.
Gidersin; bir hazin dramdır bu!
/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/
II
Bugün hasretin kırlarında dolaştım;
senin adınla, aşkın adıyla
savrulup aktım o ırmaklardan.
Irmakları çöllerle, çölleri denizlerle,
denizleri düşlerle buluşturdum,
sustum kaldım sonra günleri savuşturdum...
/Ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni;
simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm,
dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni? /
III
Sen olmayınca sesin de yoktu, gözlerin de;
bu yüzden odama resmini yaptım,
ve söküp kalbimi yanına astım.
Sensiz kalan yılları da ben buruşturdum.
Kalbim hasretinde asılı kaldı,
yetim kalmış anıları ben tokuşturdum…
IV
Daha bu solgun günlerde aşk,
yaşanır
sözde!
Kalp,
yitik bedende;
yağmur değil, sanki efkâr yağıyor kente…
Yağıyor ömrüme, senin yerine!
/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/
Yılmaz Odabaşı