Zaman alabildigine yavas...
Kosması gereken anlarım da durmus milim milim ilerliyor..
Beklemenin ne denli önemli oldugunu ögretiyor her tik tak sesi.
Yaz mevsimi hic bu kadar kıymetli olmamıstı gözümde, bir mucizeye tanık olacagımı bilmek icimi inceden sızlatıp,
kelebekler ucurtuyor yürek odalarımda.
Düslerim karman corman bugünlerde.. cift kisilik rüyalardan tek kisi uyanıyorum ve tebessüm ediyorum icimdeki kıpırtılara.
Var edene defalarca sükredip,her gün bir yaratılısa sahit ediliyor olmak, anlamlı kılıyor her anımı.
Secilmis görüyorum kendimi ve defalarca sükre degiyor dilim.
Bir dokunus kadar yakınmda iken,bir o kadar uzaklasıyor cok sevdigim.
Ve aslında yakınlıgın bile göreceli oldugunu hissettiriyor, bu kıpırdanıslar simdilerde...
Tüm dogrularım tek tek degisirken,ögreniyorum;insan yeniden baslıyor yasama kücük bir damlayla.
Sıcacık bir nefes, üsütüyor icimi iyiden iyiye...
Bekliyorum,kimbilir vuslat hangi tarihin icinde.