- Üyelik Tarihi
- 24 Eki 2009
- Mesajlar
- 2,258
- Aldığı Beğeniler
- 38
- Takım
- Diğer
bu şehrin iki yakasının tam ortasında tutulmuş bir dilek kadar çaresiz aslında... derin bir nefesin ardından gelen, yine ve yine söylenen 'adın'. sessiz kalsam bile gürültüsünde boğulacak kadar korktuğum birikmiş bir öfke... ya da işte adı her neyse...
adımlarımla yollarından hıncımı almaya çalıştığım bir şehir. iki yakasının tam ortasında, bir çift umudun kenarına iliştirdiğim dileğimi, unutmamı istiyor şimdi benden. evet acılar zamansız, üzüntüler sahipsiz, göz yaşları hep başkalarına ait... ama hepsi bizim... hepsi bir yerlerde geçiştirilmiş, görmezden gelinmiş kuytularda beklemekte... hepsi, iki yakasının tam ortasında tutulmuş dilekte düğümlenmekte....
'bence senin bir dileğin yok'... bu cümle bana kurulsa 'bilmiyorum' demezdim... sıralardım tüm dileklerimi... ya da bu zamana kadar geçiştirdiklerim gibi görmezden gelip kırmaya devam etmek için, senin dediğin gibi ' bilmiyorum ' derdim belki de...
ama olmayacak dileklere cevap vermezdim boş ümitlerle... ne kırardım, ne de incittiğimi göre göre hırpalardım kimseyi... bu şehrin iki yakası arasında olmasa da, bana bıraktığı köşelerinde, usulca sıralardım dileklerimi.
kelimesiz bırakmazdım kimselerin cümlelerini...
