Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Hekimoglu
- Başlangıç tarihi
Abdullah bin Huzâfe hazretleri
Resûlullah1n elçilerinden
Abdullah bin Huzâfe hazretleri, Hz. Ömer devrinde Bizansl1larla yap1lan bir sava_ta birçok Müslümanla birlikte esîr dü_mü_tü. Bizansl1lar, ellerine geçirdikleri esîrlere önce H1ristiyanl1k telkîni yapar, kabûl etti i takdirde serbest b1rak1rlar, aksi hâlde çe_itli i_kencelerle öldürürlerdi.
Abdullah bin Huzâfe’nin, Sahâbenin ileri gelenlerinden biri oldu unu ö renen Kral, ona ayr1 bir ehemmiyet veriyor, H1ristiyanl1 1 kabûl etmesi için devaml1 telkînler yapt1r1yordu. Fakat Abdullah bin Huzâfe bu tekliflerin hiçbirisine kulak asm1yor, kelime-i _ehâdeti söylemeye devam ediyordu. Kral henüz ümidini kesmemi_ti.
Hz. Peygamberin yak1n arkada_lar1ndan birisinin H1ristiyanl1 1 kabûl etmesi, günden güne yay1larak, Bizans’1 tehdit eden Müslümanlar aras1nda bir panik meydana getirecek ve H1ristiyanl1k âlemi için büyük bir muvaffakiyet olacakt1.
Mülküme ortak ederim
Onun için Kral, Hz. Abdullah’1n H1ristiyan olmas1 hâlinde kavu_aca 1 dünyal1klar1 durmadan artt1r1yor, yeni yeni tekliflerde bulunuyordu. En sonunda _öyle bir teklifte bulundu:
- H1ristiyan olmay1 kabûl etti in takdirde, k1z1m1 verir, seni saltanat1ma ve mülküme ortak ederim.
0lk Müslümanlardan olup, Mekkeli mü_riklerin daha önceki i_kencelerine katlanm1_ olan Hz. Abdullah, izzetle hayk1rarak _u cevab1 verdi:
- De il bütün Bizans topraklar1n1, Arap ve Acem topraklar1n1 da versen, bir an olsun dînimden dönmem!
Bunun üzerine Kral, Hz. Abdullah’a dedi ki:
- Öyle ise öldürüleceksiniz.
- Buna gücünüz yetebilir. Ama îmân1m1 kalbimden ç1kar1p atamazs1n1z!
Abdullah bin Huzâfe’den bekledi i netîceyi alamayan Bizansl1lar, Hz. Abdullah’1 çarm1ha gerdiler ve okçular devaml1 olarak, ellerine ve ayaklar1na yak1n yerlere ok ya d1rd1lar. Bu arada yine H1ristiyanl1k telkînlerine devam ediliyordu.
Ayn1 zamanda, bir kazan su kaynat1lm1_ ve H1ristiyan olmay1 reddetmi_ olan di er Müslümanlardan birisi getirilmi_, kazana at1lmak üzere bekletiliyordu.
A lamaya ba_lad1
Derken o Müslüman kaynar suya at1ld1. Etrafta bulunanlar ve Hz. Abdullah bu fecî durumu gördüler. Sonra kazan1n yan1na Hz. Abdullah getirildi.
Bu esnada Hz. Abdullah a lamaya ba_lad1. Kral Hz. Abdullah’1n korkusundan a lad1 1n1 zannederek, tekrar H1ristiyan olmas1n1 teklif etti. Hz. Abdullah yine tekliflerini reddetti. Bunun üzerine kral sordu:
- O hâlde niçin a l1yorsun?
- Ben korkumdan a lam1_ de ilim. Biz Müslümanlar Allah yolunda ölümden korkmay1z. Benim a lamam1n sebebi _udur ki; ba_1mdaki saçlar1m adedince canlar1m bulunsa da, onlardan her biri böyle Allah yolunda ölüme gitse, diye dü_ündüm ve böyle bir dü_ünce beni a lamaya sevketti.
0slâm izzetinin mü_ahhas bir timsâli olan Hz. Abdullah’1n bu sözleri kar_1s1nda Kral yeni bir teklifte bulundu:
- Ba_1mdan öpersen, seni serbest b1rakaca 1m.
Bizans saltanat1na ortakl1k teklifi kar_1s1nda bile îmân1ndan fedâkârl1k göstermeyen Hz. Abdullah, bir H1ristiyan1n ba_1ndan nas1l öperdi? ^öyle mukabil bir teklifte bulundu:
- Burada bulunan bütün Müslüman esîrleri serbest b1rakt1 1n takdirde, dedi ini yapar1m.
Hz. Abdullah, kral1n ba_1n1 öpmeye giderken _öyle dü_ünüyordu:
“Bu adam1n, Allah1n dü_manlar1ndan birisi oldu una inan1yorum. Bunun ba_1n1 ise, ancak Müslüman karde_lerimi serbest b1rakaca 1 için öpüyorum.”
Hz. Abdullah, kral1n ba_1n1 öptü ve o da sözünde durarak 80 Müslüman esîri serbest b1rakt1.
Abdullah bin Huzâfe’nin îmân1ndan gelen izzet ve fedâkârl1 1, 80 Müslüman1n kurtar1lmas1na ve daha nicelerinin îmân1n1 kurtarmas1na vesîle olmu_tu.
Her Müslüman1n vazîfesidir
Esîrlerle birlikte Medîne’ye dönen Hz. Abdullah, Hz. Ömer taraf1ndan kar_1land1. Hz Ömer, Abdullah’1 tebrik etti ve orada bulunan Müslümanlara hitâben;
- Abdullah, kral1n ba_1ndan öperek 80 Müslüman karde_imizin kurtulu_una vesîle olmu_tur. Onun için, Abdullah’1n ba_1ndan öpmek her Müslümana bir vazîfedir. 0_te ilk önce ben öpüyorum, dedi ve ba_1ndan öptü.
Abdullah bin Huzâfe, ilk Müslümanlardan idi. Soyu Hz. Lüey’de Peygamber efendimizle birle_mektedir. Annesi Hâriso ullar1ndand1r. Müslüman olduktan sonra Mekkeli mü_riklerin i_kencelerine ma’rûz kald1. 0ki defa Habe_istan’a hicret etti.
Bedir sava_1ndan sonra Medîne’ye geldi. Resûlullahla birlikte bütün sava_lara kat1lan Abdullah bin Huzâfe hazretleri, bir ara Peygamberimiz taraf1ndan 50 ki_ilik bir seriyyenin kumandanl1 1na da getirilmi_ti. Abdullah bin Huzâfe, Hz. Osman devrinde M1s1r’da vefât etti.
Allah ondan râz1 olsun.
merak eden arkadaslar icin eklemeyi uygun gördüm
HAK `larinizi HELAL edin...
Resûlullah1n elçilerinden
Abdullah bin Huzâfe hazretleri, Hz. Ömer devrinde Bizansl1larla yap1lan bir sava_ta birçok Müslümanla birlikte esîr dü_mü_tü. Bizansl1lar, ellerine geçirdikleri esîrlere önce H1ristiyanl1k telkîni yapar, kabûl etti i takdirde serbest b1rak1rlar, aksi hâlde çe_itli i_kencelerle öldürürlerdi.
Abdullah bin Huzâfe’nin, Sahâbenin ileri gelenlerinden biri oldu unu ö renen Kral, ona ayr1 bir ehemmiyet veriyor, H1ristiyanl1 1 kabûl etmesi için devaml1 telkînler yapt1r1yordu. Fakat Abdullah bin Huzâfe bu tekliflerin hiçbirisine kulak asm1yor, kelime-i _ehâdeti söylemeye devam ediyordu. Kral henüz ümidini kesmemi_ti.
Hz. Peygamberin yak1n arkada_lar1ndan birisinin H1ristiyanl1 1 kabûl etmesi, günden güne yay1larak, Bizans’1 tehdit eden Müslümanlar aras1nda bir panik meydana getirecek ve H1ristiyanl1k âlemi için büyük bir muvaffakiyet olacakt1.
Mülküme ortak ederim
Onun için Kral, Hz. Abdullah’1n H1ristiyan olmas1 hâlinde kavu_aca 1 dünyal1klar1 durmadan artt1r1yor, yeni yeni tekliflerde bulunuyordu. En sonunda _öyle bir teklifte bulundu:
- H1ristiyan olmay1 kabûl etti in takdirde, k1z1m1 verir, seni saltanat1ma ve mülküme ortak ederim.
0lk Müslümanlardan olup, Mekkeli mü_riklerin daha önceki i_kencelerine katlanm1_ olan Hz. Abdullah, izzetle hayk1rarak _u cevab1 verdi:
- De il bütün Bizans topraklar1n1, Arap ve Acem topraklar1n1 da versen, bir an olsun dînimden dönmem!
Bunun üzerine Kral, Hz. Abdullah’a dedi ki:
- Öyle ise öldürüleceksiniz.
- Buna gücünüz yetebilir. Ama îmân1m1 kalbimden ç1kar1p atamazs1n1z!
Abdullah bin Huzâfe’den bekledi i netîceyi alamayan Bizansl1lar, Hz. Abdullah’1 çarm1ha gerdiler ve okçular devaml1 olarak, ellerine ve ayaklar1na yak1n yerlere ok ya d1rd1lar. Bu arada yine H1ristiyanl1k telkînlerine devam ediliyordu.
Ayn1 zamanda, bir kazan su kaynat1lm1_ ve H1ristiyan olmay1 reddetmi_ olan di er Müslümanlardan birisi getirilmi_, kazana at1lmak üzere bekletiliyordu.
A lamaya ba_lad1
Derken o Müslüman kaynar suya at1ld1. Etrafta bulunanlar ve Hz. Abdullah bu fecî durumu gördüler. Sonra kazan1n yan1na Hz. Abdullah getirildi.
Bu esnada Hz. Abdullah a lamaya ba_lad1. Kral Hz. Abdullah’1n korkusundan a lad1 1n1 zannederek, tekrar H1ristiyan olmas1n1 teklif etti. Hz. Abdullah yine tekliflerini reddetti. Bunun üzerine kral sordu:
- O hâlde niçin a l1yorsun?
- Ben korkumdan a lam1_ de ilim. Biz Müslümanlar Allah yolunda ölümden korkmay1z. Benim a lamam1n sebebi _udur ki; ba_1mdaki saçlar1m adedince canlar1m bulunsa da, onlardan her biri böyle Allah yolunda ölüme gitse, diye dü_ündüm ve böyle bir dü_ünce beni a lamaya sevketti.
0slâm izzetinin mü_ahhas bir timsâli olan Hz. Abdullah’1n bu sözleri kar_1s1nda Kral yeni bir teklifte bulundu:
- Ba_1mdan öpersen, seni serbest b1rakaca 1m.
Bizans saltanat1na ortakl1k teklifi kar_1s1nda bile îmân1ndan fedâkârl1k göstermeyen Hz. Abdullah, bir H1ristiyan1n ba_1ndan nas1l öperdi? ^öyle mukabil bir teklifte bulundu:
- Burada bulunan bütün Müslüman esîrleri serbest b1rakt1 1n takdirde, dedi ini yapar1m.
Hz. Abdullah, kral1n ba_1n1 öpmeye giderken _öyle dü_ünüyordu:
“Bu adam1n, Allah1n dü_manlar1ndan birisi oldu una inan1yorum. Bunun ba_1n1 ise, ancak Müslüman karde_lerimi serbest b1rakaca 1 için öpüyorum.”
Hz. Abdullah, kral1n ba_1n1 öptü ve o da sözünde durarak 80 Müslüman esîri serbest b1rakt1.
Abdullah bin Huzâfe’nin îmân1ndan gelen izzet ve fedâkârl1 1, 80 Müslüman1n kurtar1lmas1na ve daha nicelerinin îmân1n1 kurtarmas1na vesîle olmu_tu.
Her Müslüman1n vazîfesidir
Esîrlerle birlikte Medîne’ye dönen Hz. Abdullah, Hz. Ömer taraf1ndan kar_1land1. Hz Ömer, Abdullah’1 tebrik etti ve orada bulunan Müslümanlara hitâben;
- Abdullah, kral1n ba_1ndan öperek 80 Müslüman karde_imizin kurtulu_una vesîle olmu_tur. Onun için, Abdullah’1n ba_1ndan öpmek her Müslümana bir vazîfedir. 0_te ilk önce ben öpüyorum, dedi ve ba_1ndan öptü.
Abdullah bin Huzâfe, ilk Müslümanlardan idi. Soyu Hz. Lüey’de Peygamber efendimizle birle_mektedir. Annesi Hâriso ullar1ndand1r. Müslüman olduktan sonra Mekkeli mü_riklerin i_kencelerine ma’rûz kald1. 0ki defa Habe_istan’a hicret etti.
Bedir sava_1ndan sonra Medîne’ye geldi. Resûlullahla birlikte bütün sava_lara kat1lan Abdullah bin Huzâfe hazretleri, bir ara Peygamberimiz taraf1ndan 50 ki_ilik bir seriyyenin kumandanl1 1na da getirilmi_ti. Abdullah bin Huzâfe, Hz. Osman devrinde M1s1r’da vefât etti.
Allah ondan râz1 olsun.
merak eden arkadaslar icin eklemeyi uygun gördüm
HAK `larinizi HELAL edin...
- Üyelik Tarihi
- 14 Eki 2005
- Mesajlar
- 7,463
- Aldığı Beğeniler
- 64
evet yeni soruyu ßekLemekteyiz..
seLametLe..
seLametLe..
Hz.....
'ninvefâti sirasinda Müslümanlarin henüz bir kabristani yoktu. Resûlullah Eshâbi için, bir kabristan ariyordu. Medîne etrafina tesrif buyurdular.
- Bakî' ile emrolundum, buyurarak orayi kabristan seçtiler. Böylece
Hz..... ilk Bakî'ya defnedilen oldu.Kabre indirilirken, Resûlullah efendimiz buyurdu ki:
- O, bizim ne iyi selefimizdir.
Kabrinin bastarafina bir tas dikti. Ondan sonra birisi vefât edince, Resûlullaha, "Nereye defnedelim" diye sorulur, Peygamberimiz de, "Selefimiz HZ........... yanina" buyururlardi.
Hz.....dünyaya hiç ragbet ve tama' etmez, devamli ibâdetlerle mesgul olurdu. Peygamber efendimiz, o vefât ettigi zaman;
- Dünyadan üzerine birsey bürünmeden çikti, buyurmustur.
En güzel örnek
Gecelerini namaz kilmak, göndüzlerini de oruç tutmakla geçirirdi. Bu husûs Peygamber efendimize haber verildi. Ona buyurdu ki:
- Ben senin için güzel bir örnek degil miyim?
Hz.....suâl etti:
- Anam-babam sana fedâ olsun! Bu soruyu niçin sordunuz?
- Devamli olarak gündüzlerini oruçla, gecelerini de namazla geçiriyormussun.
- Öyle yapiyorum.
- Gözlerinin, senin üzerinde hakki vardir. Bedeninin hakki var, âilenin hakki var. Namaz kil, fakat ayni zamanda yat ve uyu. Oruç tut, ancak ba'zan da tutma. Ey Hz.....
.....! Allahü teâlâ beni ruhbanlikla degil, tatbiki kolay bir din ile gönderdi.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hz.....
aradigimiz sahabe ayni zamanda da muhacirler icerisinde
medinede ilk vefat edendir...kimdir bu sahabe ???
evet yaaa yamusab kardeş sağolasın sen benden önce davrandın
OSMAN BİN MAZÛN;
ilk Müslümanlardan. Künyesi, Ebû Sâibdir. Doğum târihi bilinmemektedir. Hicretin ikinci yılında vefât ettiği rivâyet edilirse de bu durum ihtilâflıdır. Babası, Mazûn bin Habîb; annesi, Sahîle binti-Anbesdir. Zevcesi, Havle binti Hakimdir. Abdurrahmân ve Sâib isimlerinde iki oğlu vardı.
Osman bin Mazûn radıyallahü anh temiz bir yaratılışa sâhipti. İslâmdan önce de düzenli ve ağırbaşlı bir yaşayışı vardı.
Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem İslâm dînini gizli gizli anlatmaya başladığı ilk günlerde Osman bin Mazûn, Ubeyde bin Hâris, Abdurrahmân bin Avf, Ebû Seleme bin Abdil-Esed, Ebû Ubeyde bin Cerrâh radıyallahü anhüm, Peygamber efendimizin yanına gittiler. Resûlullah efendimiz onlara İslâmı anlatınca, orada; hepsi Müslüman oldular.
Osman bin Mazûnun Müslüman oluşu, Resûlullah efendimizi çok sevindirdi. Osman bin Mazûn radıyallahü anh Müslüman olduktan sonra evine gitti. Âilesine de İslâmı anlatıp, onların da İslâmla şereflenmesine vesîle oldu. Böylece, âilece Müslüman olma bahtiyârlığına kavuştu. Osman bin Mazûn Müslüman olunca, müşriklerin çeşitli eziyet ve işkencelerine uğradı. Bunun üzerine, Peygamber efendimizin müsâdesiyle Habeşistana hicret etti.
Aradan bir müddet geçtikten sonra diğer Müslümanlarla birlikte Mekkeye döndü.
Osman bin Mazûn hazretleri îmân ve inancından hiç tâviz vermemiş, en ağır eziyet ve hakâretler bile onu dâvâsından vazgeçirememişti.
Osman bin Mazûn radıyallahü anh, Mekkede kaldığı müddetçe, başına gelen belâ ve musîbetleri sabırla karşıladı. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem izin verince; kardeşleri Abdullah, Kudâme, zevcesi ve oğlu Sâib ile berâber Medîneye hicret etti. Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem Medînede onunla Ebül-Haysemi kardeş yaptı.
Osman bin Mazûn radıyallahü anh hicretin ikinci senesinde Bedr Harbi sırasında hastalandı. Tedâvisine çalışılmış, fakat iyileşememişti. Nihâyet hicretten otuz ay sonra ebedî âleme göçtü ve Medînede ilk vefât eden Sahâbî oldu. Peygamber efendimiz, o kefenlenirken alnından öptü. Sen dünyâdan, dünyâ da senden bir şey elde etmedi buyurdu. Mübârek gözlerinden akan yaşlar, Osman bin Mazûnun radıyallahü anh yanaklarına damladı.
Osman bin Mazûnun radıyallahü anh vefâtı sırasında Müslümanların henüz bir kabristanı yoktu. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem, Eshâbı için bir kabristan arıyordu. Medîne etrâfını teşrif buyurdular. Bâkî ile emrolundum. buyurarak orayı kabristan seçtiler. Osman bin Mazûnhazretleri oraya defnedildi. Böylece Bakî kabristanına ilk defnedilen o oldu.
Kabre indirilirken, Resûlullah efendimiz; O bizim ne iyi selefimizdir. buyurdu. Kabrinin baş tarafına bir taş dikti. Ondan sonra birisi vefât edince, Resûlullaha; Nereye defnedelim? diye sorulur, Peygamberimiz de; Selefimiz Osman bin Mazûnun yanına. buyururlardı.
OSMAN BİN MAZÛN;
ilk Müslümanlardan. Künyesi, Ebû Sâibdir. Doğum târihi bilinmemektedir. Hicretin ikinci yılında vefât ettiği rivâyet edilirse de bu durum ihtilâflıdır. Babası, Mazûn bin Habîb; annesi, Sahîle binti-Anbesdir. Zevcesi, Havle binti Hakimdir. Abdurrahmân ve Sâib isimlerinde iki oğlu vardı.
Osman bin Mazûn radıyallahü anh temiz bir yaratılışa sâhipti. İslâmdan önce de düzenli ve ağırbaşlı bir yaşayışı vardı.
Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem İslâm dînini gizli gizli anlatmaya başladığı ilk günlerde Osman bin Mazûn, Ubeyde bin Hâris, Abdurrahmân bin Avf, Ebû Seleme bin Abdil-Esed, Ebû Ubeyde bin Cerrâh radıyallahü anhüm, Peygamber efendimizin yanına gittiler. Resûlullah efendimiz onlara İslâmı anlatınca, orada; hepsi Müslüman oldular.
Osman bin Mazûnun Müslüman oluşu, Resûlullah efendimizi çok sevindirdi. Osman bin Mazûn radıyallahü anh Müslüman olduktan sonra evine gitti. Âilesine de İslâmı anlatıp, onların da İslâmla şereflenmesine vesîle oldu. Böylece, âilece Müslüman olma bahtiyârlığına kavuştu. Osman bin Mazûn Müslüman olunca, müşriklerin çeşitli eziyet ve işkencelerine uğradı. Bunun üzerine, Peygamber efendimizin müsâdesiyle Habeşistana hicret etti.
Aradan bir müddet geçtikten sonra diğer Müslümanlarla birlikte Mekkeye döndü.
Osman bin Mazûn hazretleri îmân ve inancından hiç tâviz vermemiş, en ağır eziyet ve hakâretler bile onu dâvâsından vazgeçirememişti.
Osman bin Mazûn radıyallahü anh, Mekkede kaldığı müddetçe, başına gelen belâ ve musîbetleri sabırla karşıladı. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem izin verince; kardeşleri Abdullah, Kudâme, zevcesi ve oğlu Sâib ile berâber Medîneye hicret etti. Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem Medînede onunla Ebül-Haysemi kardeş yaptı.
Osman bin Mazûn radıyallahü anh hicretin ikinci senesinde Bedr Harbi sırasında hastalandı. Tedâvisine çalışılmış, fakat iyileşememişti. Nihâyet hicretten otuz ay sonra ebedî âleme göçtü ve Medînede ilk vefât eden Sahâbî oldu. Peygamber efendimiz, o kefenlenirken alnından öptü. Sen dünyâdan, dünyâ da senden bir şey elde etmedi buyurdu. Mübârek gözlerinden akan yaşlar, Osman bin Mazûnun radıyallahü anh yanaklarına damladı.
Osman bin Mazûnun radıyallahü anh vefâtı sırasında Müslümanların henüz bir kabristanı yoktu. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem, Eshâbı için bir kabristan arıyordu. Medîne etrâfını teşrif buyurdular. Bâkî ile emrolundum. buyurarak orayı kabristan seçtiler. Osman bin Mazûnhazretleri oraya defnedildi. Böylece Bakî kabristanına ilk defnedilen o oldu.
Kabre indirilirken, Resûlullah efendimiz; O bizim ne iyi selefimizdir. buyurdu. Kabrinin baş tarafına bir taş dikti. Ondan sonra birisi vefât edince, Resûlullaha; Nereye defnedelim? diye sorulur, Peygamberimiz de; Selefimiz Osman bin Mazûnun yanına. buyururlardı.
- Üyelik Tarihi
- 14 Eki 2005
- Mesajlar
- 7,463
- Aldığı Beğeniler
- 64
evet teßrikLer karde$Ler..
ßir sonraki soruyu´da ekLerseniz iyi oLur..
seLametLe..
ßir sonraki soruyu´da ekLerseniz iyi oLur..
seLametLe..
Rumlarin büyügü Heraklius’dan
peygamber Efendimize mektub getiren sahabe kimdir..
HERAKLIUS :
“Hz. Îsâ’nin müjdeledigi Allahin Resûlü Muhammed’e Rum hükümdâri Kayser’den, Elçin mektubunla birlikte bana geldi. Ben sehâdet ederim ki sen Allahin hak Resûlüsün. Zaten biz seni incil’de yazili bulduk ve Hz. Îsâ seni bize müjdelemis idi. Rumlari sana îmân etmeye da’vet ettim. Fakat îmân etmeye yanasmadilar.
Heraklius, Müslümanligi secmek istemisse de, TAHT ve ölüm korkusundan îmân etmemisdir...