Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Soğuk kaldırımların yitik gözlerine koskocaman bir sessizlik fırlattım dün gece.Kaçırılmış uykularımın altüst olduğu vakitlerinde,mavi düşlerimden kalma masallar anlatırım ben yaşanmamış çocukluğuma.Benim masallarımda oduncu çocuklarını kaybetmedi.Bir çocuk harikalar dünyasına da gitmedi.Cüceler de sahip olmadı hiç bir prensese.Benim masallarımda çocuklar hayat ile ölüm arasında saklambaç oynadılar.Yaşayan bedenler onları aramaya gitti.Cennette bulundu oyun çocukları.
Hüznün ayaza vurduğu demlerinde,yine başka masal tazeliğinde masal anlatmaya hazırlanırken ben,baktım ki meğer beni dinlemiyormuş o çocukluğum.Orda mısın dediğimde renksiz melodilerin çığırtkan sesinde buldum onu.''Sen,beni dinlemiyor musun?''dedim.Mahçup izlenimi vermek isteyerek düşürdü gözlerini yere.Sen de terkediyorsan beni,nasıl durayım artık bu sağır sessizlikte.Öyle olsun ey çocuk!Sevemediğim gözlerini saklayacağım inatla tutunduğum vefamın öbür yanına.Kalbim tuzla buz...