*bir kadının kalbi ,ebediyete kadar ölse bile ,zamanla veya mevsimle değişmez;asla yok olmaz.bir kadının kalbi savaş alanına dönmüş bir yayla gibidir;ağaçları kökleri yerinden çıktıktan ,çimler yandıktan,kayalar kanla kırmızılaştıktan ve yeryüzüne kemik ve kafatası ekildikten sonra bile sanki hiçbir şey olmamaışçasına bahar ve güzün kendilerine özgü aralıklarla gelip işlerine devam edebilmeleri için,durgun ve sakindir.
Halil Cibran / Kırık Kanatlar