ORiJiNAL YAZARI : eslem
ORiJiNAL YAZARI : Başak
Ayyy arkadaşlar bayağı başınızı ağrıttım ama bunu anlatamadan geçemiyeceğim.İnanın yazarken dahi gülüyoruym.Ben de burayı çocukluk hatıralarına çevirdim özür dilerim...
Aslında adetimiz değildir, bizde olmaz ama komuşumuz olan bi arkadaşımın doğum günü vardı. Ama akşam üzeri kutlanacaktı.Evlerimizn arasın bir ev olup, pek yakındı.Neyse biz ablamla güzelce cicilerimizi giydik ve balkonda bekliyoruz.Ablacığım plastik sandalyeye oturmuş, bense balkon demirine oturup ayağımı başka bi plastik sandalye ye dayadım.Yerler seramik taş.
Palstik sandalye bi kaydı. ben ters döndüm, dönmesine döndüm ama balkon demirine tutunuyorum, ama bi güzel aşağıya sallanıyorum.Evimiz birinci kat olmakla beraber altında zemin kat olması hasebi ile genede bir buçuk, iki metre kadar yerden yüksek idi. Ablam hemen annemi çağırmaya gitti ama gelmez.........
Neyse fazla dayanamadım ve küüüüt yere...Aynı Cin Ali misali yerde yatıyorum.
Yalın ayak doğru evin merdivenlerini çıktım.İşin komik yanı zili bile çaldım.
Annemde şaşırmış, bu çocuk nereden geliyor diyeNeyse ucuz atlatmıştım, hatta geceye dahi katıldım.
O zaman çocuğum ağladım ama, şimdi hatırladıkça gülmekten ölüyoruz o halime.
Az da siz gülün
başak gülom kızma ama inan çok güldüm yaa ..hele bişi olammış gibi eve gitmen ..çıx çıx ..
Ay tatlım est, bende zaten gülün diye anlattım...
Bende çok gülüyorum...
