yazan; RABİA A'TUL ADVİYYE
Bismillahirrahmanirrahim
Dünya ülkelerinde cok kullan1lan atasözlerinden birisi "A aç ne kadar yüksek olursa olsun, yapraklar1 yine de yere dökülür" sözüdür.
Bu mana dolu sözü tarif edebilmek icin önce onu anlamak gerekir. Sadece düzeysel bakmakla yetinmemek gerekir&
Birkaç örnek ile aç1klama getirmeye çali_aca 1m in_aALLAH. ^öyle ki:
Bir a aç ki yüksekligi önemli de il, yapraklar1 yine de yere dökülür.
Bir insan ki ömrünün uzunlu u önemli de il, son dura 1 yine kara toprakt1r.
Bir fani dünya ki varl1k süresi önemli de il, sonunda yine biti_ vard1r.
Bir maddiyat ki çoklu u önemli de il, seninle birlikte bulundu u yer topra a kadard1r.
Bunlar gibi daha birçok mana içerir bu özlü sözümüz. Sözün ta_1d1 1 mana önemlidir elbette, bunu kimse inkar edemez, etmemeli de. Ama bir o kadar önemli olan sözden ç1kard1 1m1z, kendimizce yorum yapt1 1m1z, fikirlerdir. Bu sözde de oldu u gibi birçok mana dolu sözlerde insanlar kendi fikirlerini, dü_üncelerini de katarak anlat1m yaparlar. T1pk1 benim _u an yapt1 1m gibi. Kimbilir zaman1nda bu de erli sözü yazan büyü ümüz, hangi fikirle yola ç1km1_t1. Kimbilir hangi ideal ile bunu yazm1_t1. Kimbilir belkide kendisi herhangi bir söz olarak görmüstü. Kimbilir&
Yukar1da verilen örnekler söze aç1kl1k getirmek için yeterli de ildir elbette. Belkide sadece söze bir aç1l1_ olarak görünmeli bu sözler, sözü tanitim gibi&
Bir a aç ki uzunlu u önemli de il& Bir a ac1, a aç yapan uzunlu u de ildir cünkü. Bir a ac1, a aç yapan birbirinden de erli yapraklari, çiçekleri ve meyveleridir.
Nas1l ki bir insan1n ömrünün uzunlu unun önemi olmamas1 gibi. Çünkü bir insan1, insan yapan cok daha önemli unsurlar vard1r. ^öyle ki, insan denilen varl1k öncelikle ak1l ile _ereflenmistir. Kainat onun için yarat1lm1_t1r. Tabiat onun için verimli olmakla görevlendirilmi_tir. Insana sunulan bunca afiyet kar_1s1nda beklenilen ise sadece insan gibi ya_amas1d1r. Kendine sunulan güzelliklerden faydalanmal1d1r, ama hakk1n1 yerine getirerek. Unutmamal1 ki onca mükemmelli in, muhte_em bir sahibi vard1r. Bunu dü_ünerek Ona _ükran1n1 hakk1yla eda etmelidir. Elbet onunla birgün bulu_ma vard1r. O gün ki insan1n ne mal-mülkü, ne _an-söhreti, ne hayat uzunlu u onu bir di erinden üstün k1l1r.
Dü_ün ki bir a ac1n yapraklar1, çiçekleri ve meyveleri yere dü_ünce kendilerine has de erlerini kaybederler. Bir a açta bulunan meyve, yapra 1ndan daha ehemniyetli gibidir, taki bu meyve bir yaprak gibi yere düsünceye kadar. Birçok insan meyveye, yapraktan üstün deger verir. Çünkü meyve güzelli i ve lezzeti ile tan1nmaktad1r. Fakat ayni a açta yaprak ta bulunmakta. Ondaki gizemli s1fay1 herkes göremez. Görememekle beraber de ersiz san1l1r.
Insano lu herseyi apaç1k görmek ister. Gördü ü her güzelli i arzular. Buna örnek vermek gerekirse, maddi zenginli i dü_ünelim. Insanlar fani dünya içerisinde ne kadar zengin olabilirsek, o kadar güzel ya_ar1z düsüncesine kap1lm1st1r. Adeta zenginlik saadet getirir, huzur getirir, rahat getirir dü_üncesindeler. Gözle görülen, herkes için aç1kta bulunan bu maddiyat1 birçok _eyden üstün tutarlar. Zengin bir insana ayr1 bir de er verilir, bir üstünlük verilir. Zengin üstün bir varl1k olarak gorülürken, fakir a_a 1lan1r. Fakiri tan1madan bir damga vurulur. O zengin _ah_iyetin insani kalitelerine bak1lmaz, çünkü bunlar ilk etapta gizemlidir. O _ahsiyete insanl1k unsurunu verebilmek icin onu tan1mak gerekir, ara_t1rma yapmak gerekir. Buda bir di er ki_iyi u ra_t1r1r. U ra_maktansa, haz1rda bulunan ile sonuçlar elde etmeye çal1_1l1r. Bundan dolay1 da bir zengini, bir fakirden üstün görür. Dü_ünmezki, o fakirde bulunan kaliteler insan denilmeye laiktir. Insan1, insan yapan içindeki (ilk etapta gizemli olan) kaliteleridir&
Insan ne kadar zengin olursa olsun, varaca 1 yer bir fakirden farks1zd1r. Ikisinin de son dura 1 kara toprakt1r.
Insan1n ne mal-mülkü, ne _an-söhreti ona yard1mda bulunabilir. Bunlar gibi fani zenginlikler sadece dünyada seninle birliktedir.
Unutmaki, sen topra a girdigin an onlar seni geride b1rak1p fani dünyan1n tela_elerine tekrar dönerler. Seninle birlikte kalan yaln1z ve yaln1z amellerindir&
Zaman1 gelince hepimiz birer yaprak gibi, a açtan yere dökülece iz&
Vesselam.
