AĞAÇ NE KADAR YUKSEK OLURSA OLSUN, YAPRAKLARI DÖKÜLÜR
Ağaç dünya yapraklar insanları temsil eder...
Biz bu ağacın dallarında filizlenerek büyürüz.Her yaprağın diğerinden farkı üstündeki çizgiler tıpkı ellerimizdeki parmak izleri gibi herbiri bir diğerinden farklı.. Üstümüzden mevsimler geçer , her güne yeni bir ışık doğar ve zaman durmadan akar. Yaprak olarak herkesin bir görevi kimi rüzgarın okşamasını sesiyle doruklara taşır, kimi güneşten aldığı ışıkla çevresine temiz hava...Herkesin bir misyonu var anlayacağınız....Kimi himayesindeki ni gölgelendirir yakıcı sıcaklıklarda, kimisi kendini feda edr bir diğer canlı için... Ve tabiki her yaprığın rengide var bu zaman tünelinde renkten renge girer...Son anı gelince vakti dolunca sararmış bir vaziyette kopar dalından sevdiklerinden, ışığından , su kaynağından herşeyinden toprakla bütünleşmek üzere savrulur....
İşte asıl mühim olan nedir bilir misiniz?_ Misyonunu tamamlayan kendisinden sonra geleceklere yol vermek için kopmasını bilmelidir o daldan.....O daldan er geç ayrılmak var eninde sonunda...
Dallarımız farklı da olsa gövdemiz bir toprağımız bir....Eninde sonunda sararıp kopacaksak bu dallardan neden bu ayrılık neden bu kavga neden bu ayrımcılık......
Gelin yaprakları'mızla bir olup zülmü sararan halimizle örtelim ....Hakka giden yolda hep birlikte bi arda olalım....