"Ey umut, ey beyaz örtülerin tükenmez uzunluğu , Kimse bir gün sana koşmaktan kendini alamaz..."
-Edip Cansever-
-Edip Cansever-
__________________
Seni hiç görmedim !..Ne otobüs nede dolmuş durağında ; Hiç bir yerde rastlamadım, hiç tanışmadık, hatta aynı şehirde bile yaşamıyoruzdur. Yada aynı şehirde yaşıyor ve aynı havayı soluyoruzdur..Belkide hiç ortak yanımız bile yok, yada bir elmanın iki yarısı gibiyiz. Tanısan beni benden daha çok sevecek, yada benden nefret edeceksin..Belki de aynı yerde yemek yiyor, aynı sözleri konuşuyor ve hatta aynı şarabı aynı gün batımına bakarak içiyoruz. Kimbilir belkide aynı müziği dinliyor, hatta farkında olmadan aynı müzikle dans ediyoruz..Aynı yağmurda ıslanıp aynı güneşle ısınıyoruz. Aynı kaldırımda yürüyor, aynı köşeden belki, aynı belkide, ayrı istikametlere yürüyoruzdur..Belki de şu an beni düşünüyorsun ; Farkında olmadan elinde kahven, yüzünde bin bir renkte tebessüm ve bir aşk şiirinin daha içinde yeralıyorsun. Tıpkı benim gibi ; Biliyorum sende benim gibi düşünüyor, gülüyor, aynı kitabı okuyor ve kitaba daha başlarken son kısmına dayanamayıp göz gezdiriyorsun..Biliyorum sende, beni arıyor bulacağın güne kadar bekliyorsun. Hatta biliyorum sende bana delicesine aşıksın ; Tıpkı benim, sana aşık olduğum gibi..Dedim ya ; Seni hiç görmedim..! Ne otobüs, nede dolmuş durağında. Hiç bir yerde rastlamadım..Rastlasaydım ; Farkederdin.
Farkettiğim anda biterdin..Kal orda ne rastlayayım sana,
Ne de tanışalım bir dolmuş durağında..
Nerden bileceksin benim geleceğimde ne olacagımı.
Nerden bilirim senin geleceginin nasıl olacagını...
Görmedik,duymadık,bilmiyoruz.
Sonu baştan yazılmış !
Bitti, bitti, bitti...
Şuanda yazdım .
İnşallah begenirsiniz
Okusen'in yazısına cevaben..
